Güven problemimle nasıl başa çıkabilirim

Merhaba. Eşimin de benim de ikinci evliliğimiz. 7 yıllık evliyiz. Benim bir kızım vardı, onun çocuğu yoktu. Eşimden de 2 çocuğumuz oldu. Eşim normalde evine, evliliğine çok bağlı, bizimle vakit geçirmekten hoşlanan biri. Evliliğimizin 6 yılına kadar kıskançlıklarından dolayı aşırı yorulmuştum. Hatta konular boşanmaya gidecek hale gelene kadar beni boğuyordu. Ama ikinci evliliğim ve kızım olduğu hâlde onu baba olarak biliyordu. Kıskançlığı haricinde ele alınacak çok ciddi tartışmalarımız olmazdı.

Neyse… Bu yıl son hamileliğimde çok riskli bir gebelik ve riskli bir doğum sürecim olacağını öğrendik. Eğer son ayımda kanamayla başlayan bir doğum olursa ölüm riskim çok yüksekti. O yüzden donanımlı bir hastanede doğum yapmam gerekiyordu ve bulunduğumuz yerde değil, şehir dışında doğum yapmak zorunda kaldım. Bu süreçte ilk defa oğlumdan ayrı kalacaktım ve bu beni aşırı etkiliyordu. Hastanede annem benim yanımda kaldı, eşim annemin evinde yalnız kaldı.

Ben üzüntüden acil sezaryene alındım, gece 3’te. Neyse ki çok şükür kızım da ben de ameliyattan sağ salim çıktık. Ama benim 12 saatlik ölüm riskim, kanamamdan dolayı devam etti ve bunu da daha sonra atlattık.

Aslında neden bu kadar detaylı anlattığımı şimdi anlayacaksınız. En zoruma giden yer de burası… Eşim vardiyalı sistemde güvenlik olarak çalışıyor. Daha sonra, kırkım çıktıktan sonra, ilk defa başka bir sebepten dolayı güvenim sarsılmıştı ve hiç kurcalamadığım kadar telefonunu kurcaladım. Eşimin zaman zaman, ayda bir ya da iki defa, 2–3 dakikalık porno izlediğiyle karşılaştım. Ben o gün hayatımın şokunu yaşadım.

Özellikle bir insan karısını kıskançlıkları yüzünden 7 sene, her yerde, zaman mekân fark etmeden zehir ediyorsa ve sonra porno izlediği ortaya çıkıyorsa, benim güvenim her şeyim yerle bir oldu. İçimi anlatamıyorum; öyle büyük fırtınalar kopuyor ki içimde, sanki kalbim acıyor.

Özellikle beni hastanede bıraktığı gün annemin evine uyumaya gitmişti. Sözde oradayken bile, eşi ölüm tehlikesindeyken bunları izlemesi bana ihanet gibi hissettirdi. Ben sadece üzüldüğümde bile aklıma seks gelmezken, ölüm tehlikesi olan bir eşin aklına seks nasıl gelir? Benim beynim almıyor.

Benim için en ağırı şu an onunla evli olmam. Boşansaydım rahatlayacaktım sanki, içimi hafifletecektim. Ama 3 çocuğum var ve yeni doğum yapmıştım. Bu konular yüzünden sütüm gitti, çocuklarıma yetemedim. Güvenim gitti, insanlara inancım gitti. Eşime duyduğum güven ve sevgi yerle bir oldu.

Bu konu beni derinden çok sarstı. “Bunu bana nasıl yapar?”, “Ben hak edecek biri miyim?” diye düşünmeye başladım. Kendimde sorun arar oldum, kendimi suçladım, kusur aramaya başladım. Kendimi yetersiz hissediyorum.

Benim öyle abartılacak kıskançlıklarım yoktur ama bu tarz konuları da kabul edecek bir yapıda değilim. O yüzden kendime yediremiyorum. Eğer böyle şeylere ara ara bakan biri olduğunu bilseydim asla evlenmezdim. Benim bir kızım var ve ben ona, kızımla ilgili sonsuz güven verdiği için evlendim. Zaten bir kere ağzım yanmıştı, bu yüzden eş seçiminde çok daha dikkatli davranmıştım.

Eşim çok pişman. Çok ağladı, çok yıprandık. “Bir daha asla yapmam” diyor. “Bu benim dönüm noktamdı. Belki de sana 7 yıl boyunca her şeyi zehir ettim, o 7 yılı sana telafi edeceğim. Senin istediğin gibi bir eş olacağım. Sen bunların hiçbirini hak eden biri değilsin” diyerek defalarca yalvardı, ağladı. Ama tekrar yapar mı bilmiyorum. Hiç güvenmiyorum.