Hayatıma aldığım insanı hayatımın merkezine koyuyorum bir sorunda dunyam başıma yıkılıyor

Ben bi kızım ve Hayatıma aldığım erkeklere hep çok değer veriyorum suan da böyle bir ilişkim var bana ufacık bir kötü davranmasında hayatım yıkılıyor. Ama her seferinde onu affediyorum bana dunyanın en buyuk yanlışını da yapsa gidemiyorum o benden gitmek isteyene kadar kalıyorum. Gitmem gerektiğinin farkındayım her gun çok üzülüyorum ama bişey yapamıyorum yapayalnız hissediyorum ailem ve arkadaşlarımdan uzakta tek başıma çalışıyorum yaşadığım şehirde kimsem yok çok mutsuzum. Nasıl kendi hayatımın merkezinde kendim olabilirim kendimi nasıl rahatlatabilirim ayrılırsam dünyam başıma yıkılacak gibi hissediyorum ya daha iyisini bulamazsam diye korkuyorum ya ayrıldığımız zaman o başkasına giderse diye içim içimi yiyor