Her şey beni çok etkiliyor herkes bana bakıyor gibi hissediyorum.

Merhaba sevgili danışan,

Yazdıklarınızdan birçok konuda ne kadar sıkışmış, bunalmış ve ne yapacağınızı bilemez halde olduğunuzu hissedebiliyorum. Sanki içinizde biriken her duygu gittikçe büyüyor ve taşacak bir noktaya geliyor gibi…

“Kendimi sevmiyorum, utanıyorum, herkes bana bakıyor gibi geliyor” dediğiniz yerde çok derin bir incinmişlik var. İnsan kendisinden bu kadar uzaklaştığında, dışarıdaki her bakışı da eleştiri gibi algılayabiliyor. Yani aslında sokakta yürürken hissettiğiniz o “herkes bana bakıyor, dalga geçiyorlar” duygusu çoğu zaman içinizdeki o sert, yargılayıcı sesin dışarıya yansımış hali olabiliyor. Ve bu da sizi dur durak bilmeyen bir ağlama haline sürüklüyor gibi…

Kilo konusuna baktığımda ise bir döngü görüyorum: Bir yandan kendinizden rahatsızsınız, bir yandan kötü hissettikçe yemeğe yöneliyorsunuz. Bu, iradesiz olmak değil; bedenin ve zihnin duygusal acıyı yatıştırmak için bulduğu bir yol. Yemek o anlık bir rahatlama sağlıyor, ardından suçluluk geliyor… Sanki içten içe kendinize kızdığınız bir döngünün içinde kalmışsınız.

Anlattığınız her şeye baktığımda, aslında yoğun bir kaygı ve bu kaygının yarattığı bir döngü görüyorum. “Başarısızım, işim yok, kiloluyum, herkes bana bakıyor, ya rezil olursam?” gibi düşünceler zihninizde sürekli dönüyor ve bu da size yoğun bir negatiflik ve çaresizlik hissi yaratıyor.

Ancak bu düşünceler her zaman gerçeğin kendisi değildir; çoğu zaman kaygının ürettiği senaryolardır.

“Başarısızım” dediğiniz noktada şunu birlikte düşünmek isterim: Bu gerçekten mutlak bir gerçek mi, yoksa şu anki duygularınızın size söylediği bir düşünce mi? Çünkü başarı her zaman büyük ve görünür olmak zorunda değildir. Zor bir günden geçmek, tekrar ayağa kalkmak, bu kadar yoğun duygularla baş etmeye çalışmak… bunların her biri aslında oldukça zor ve çoğu zaman fark edilmeyen başarılardır. Belki de kendinize çok büyük hedefler koyduğunuz için, attığınız adımları yeterli görmüyor olabilirsiniz.Bu noktada daha küçük ve ulaşılabilir hedefler belirlemek size iyi gelebilir. Çünkü değişim bir anda değil, küçük ve sürdürülebilir adımlarla gerçekleşir.

Kilo konusuna da buradan bağlamak isterim: Kilo değişebilen bir şeydir. Şu an bulunduğunuz yer, gelecekte de aynı kalmak zorunda değildir. Doğru beslenme düzeni ve size uygun bir hareket planı ile bu süreç değişebilir. Ancak burada önemli olan, bunu kendinizi cezalandırmak için değil, kendinize bakım vermek için yapabilmektir.

İnsanlarla konuşurken yaşadığınız heyecan, kelimelerin karışması ve panik hissi de oldukça anlaşılır.

Bu, sizin yetersiz olduğunuzu değil; o anda kaygınızın yükseldiğini gösterir. Birçok insan zaman zaman bunu yaşayabilir. Sürekli “ya bir şey olursa” diye düşünmeniz ve zihninizde olumsuz senaryolar kurmanız da kaygının çok bilinen bir parçasıdır. Zihniniz sizi korumaya çalışırken, aslında sizi daha da yoruyor olabilir.

Kapanırken şunu söylemek isterim:

Sözcüklerinizde çok derin bir acı var ama aynı zamanda çok kıymetli bir şey daha var — değişme isteği. “Güçlü, başarılı biri olmak istiyorum” demeniz, içinizde hâlâ canlı ve umut taşıyan bir parçanın var olduğunu gösteriyor. Şu an kendinizi yetersiz, kırgın ve uzak hissediyor olabilirsiniz, ama bu mesajı yazan yanınız aslında iyileşmeye doğru atılmış çok değerli bir ilk adım. Çünkü bazen iyileşme, tam da burada başlar: Kendinizi kötü hissettiğinizi fark etmekle ve bunu ifade edebilmekle… Aşağıya bu düşünceleriniz geldiğinde uygulayabileceğiniz egzersizler bırakıyorum, dilerseniz uygulayabilirsiniz.

Tekrardan yazmak, danışmak ve sormak istediğiniz bir konu olursa her zaman buradan veya profilimden ulaşabilirsiniz.

Sevgiyle Kalın

Psikolog Ecem Bakıner