Kaygı

Her şeyi bir nedene bağlama düşüncesi

Gizli Kullanıcı24 Ocak 2026 23:15

Son yıllarda hayatım pek yolunda gitmedi iş ve aşk konusunda. Aslında elimden geleni yaptım fakat bir türlü şunları oturtamadım. Gerçekten çok sabredilmesi gereken şeyler başıma geldi sabrettim. Sonra aynı yerde kalmaktan dolayı düşüncelerimi geçmişe yönelttim. Örneğin geçmişte şunu yapmıştım bu yüzden şimdi hayatım böyle gibi. Daha da açmam gerekirse kardeşim geçmişte iş bulamadığında yüklenmiştim şu an kendime aynılarını yaşıyorum aslında o da bana yükleniyor. Ama sanki helallik alsam düzelecekmiş gibi. Yani insan hep bir neden arıyor. Neden hayatım şimdi böyle gibi. Veya Allah’a bir konuda söz verip küçüklükte tutmamaya bağlıyorum. Tövbe ediyorum ama bilmiyorum hep nedene bağlıyorum. Aslında kimseyi yargılamayan , dedikodu yapmayan, iyi biriyim. Galiba iyi biri olduğum için bu Yaşananlara anlam veremiyorum. Bir yandan da sanki hayatın bir şifresi varmış da işte nasip açma gibi dualar hep bir çözüm arayışındayım.

Bu soru 25 Ocak 2026 11:22 tarihinde Psikolog Songül Çiğel tarafından cevaplandı.

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Merhabalar,

yazdıkların aslında çok derin bir farkındalık ve içtenlik içeriyor. Şunu en başta söyleyeyim: Sen “yanlış yapan biri olduğu için başına bunlar gelen” biri gibi konuşmuyorsun. Aksine, yaşadıklarını anlamlandırmaya çalışan, vicdanı güçlü, kendini sorgulayan bir insan gibi konuşuyorsun.


Bir neden araman aslında zihninin seni koruma çabasıdır. İnsan zor zamanlardan geçtiğinde beyin şunu yapar: “Bu kadar acı varsa, mutlaka bir sebebi olmalı.”

Çünkü kontrolsüzlük çok korkutucudur. Eğer bir neden bulursan: “Demek ki bu yüzden oldu” dersin, “Bir daha yapmazsam olmaz” diye rahatlamaya çalışırsın. Bu, aslında zihnin çaresizliği yönetme şeklidir. Ve bir tür hayatta kalma refleksidir. Ama asla şu anlama  gelmez: Gerçekten geçmişte yaptığın bir şey yüzünden cezalandırılıyorsun. Hayat çoğu zaman “ceza–ödül” sistemiyle işlemez. Bazen hayat sadece… zorlayıcıdır.


Kardeşime yüklenmiştim şimdi ben aynısını yaşıyorum ve o bana yükleniyor düşüncesi çok insani bir düşünce. Ama burada şunu görüyorum: Sen geçmişteki davranışını fark etmişsin.Vicdan yapmışsın, Pişmanlık duymuşsun.Hatta helallik bile düşünüyorsun. Bu ne demek biliyor musun? Bu Kalbi diri olan bir insanın düşüneceği şeydir.  “hala bunun bedelini ödüyorsun” fikri ise, psikolojik olarak kendini fazla cezalandırmanla ilgili olabilir.


“Allah’a söz verdim tutamadım” düşüncesi çok sık görülen bir duygudur ve kaygılı bir vicdan ile ortaya çıkar. İnsan zorlanınca şunu yapar:

“Acaba Allah benden razı değil mi?” Ama şunu unutuyorsun: Allah, kulunun niyetine bakmaz mı?  İnsan zayıftır beşeridir. Unutur, şaşar, yorulur.  Sen tövbe etmişsin ve pişmanlık duymuşsun. Bu, Allah katında çok değerlidir.

Kur’an’da en çok tekrar eden şeylerden bir şeyde şudur: 

“Allah çok bağışlayandır.”

Sen kendine, belki de Allah’ın sana baktığından daha sert bakıyor gibisin.


İyi biriyim ama başıma bunlar geliyor” çelişkisinde ise bilinçaltında şu soru var:

Ben iyi bir insansam, neden hayatım zor? Ama gerçek şu: İyi bir insan olmak eşittir hayatın kolay olması demek değildir. Bazen tam tersi olur:Çok düşünen, Çok empati yapan, Çok fedakâr olan insanlar daha çok yorulur. Çünkü kendini en sona koyar.


Nasip açma, şifre, dua” arayışı aslında bir Umut ihtiyacıdır. Burada da çok insani bir şey var: Sen aslında diyorsun ki: “Bir kapı açılsa… Bir şeyler düzelse… Ben de rahatlasam…”. 

Bu büyüsel bir arayış değil.

Buyorulmuş bir kalbin umut arayışı.

Dua çok kıymetlidir ama sadece dua edip,kendini suçlamaya devam edersen, iç huzur gelmez.


Kendine su gümleyi günde bir kez de olsa söyleyebilmeni istiyorum:

“Yaşadıklarım, benim kötü biri olduğumun değil; zor şartlarda ayakta kalmaya çalışan hassas bir insan olduğumun göstergesi. Her şeyi geçmişe bağlamak, kendimi korumak için bulduğum bir yol olabilir. Ama ben cezalandırılan biri değilim; öğrenen, büyüyen ve iyileşmeye çalışan biriyim.”

  

Son olarak küçük bir egzersiz önerisinde bulunabilirim, umarım faydalı gelir sana. 

Bugün bir kağıda şunu yaz:

“Kendimle barışmak istiyorum çünkü…”

Altına 5 madde yaz.Örneğin şu şekilde 

  1. Çünkü elimden geleni yaptım
  2. Çünkü kimseyi bilerek kırmadım
  3. Çünkü hâlâ iyi kalmaya çalışıyorum. Umuyorum ki bu çok şifalı olur. Sevgilerle🌸

Psikolog Songül Çiğel

alinti

Bu kadar çok yönlü cevabınız için teşekkür ederim 🌸

Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.

Cevaplanmış benzer sorular

Kaygı

Duygumdan nasıl emin olurum

Ezgi hanım merhabalar💐,aslında genel olarakta anksiyeteye yatkın birisiyim örneğin bir misafir beklediğimde herşeyin mükemmel olmasını isterim en iyisi olsun isterim zamanında yetişsin isterim ve aşırı stres yaşarım,bu benim huyum sanıyorum çünkü hiç bırakamadım yani mutlu giden ilişkimde partnerim bianda soğuk olursa ve ben bunu hissedersem yemek yiyemem ondan mesaj beklerim bütün günüm mahvolur ki partnerim içinde bu böyle trip atıyorsam o hatalıysa gerçekten moralim düzelene kadar onunda morali bozuluyo beni o yüzle görmek istemiyormuş. Aslında benim duygusal ihtiyaçlarım bu ilişkide daha önceden çok daha karşılanıyordu ama yaklaşık 5-6 aydır bu eksik yeterince iletişim kuramıyoruz işlerinden kaynaklı ve ben haliyle bu duruma bozuluyorum çünkü en ufak bir afedersin kusura bakma konuşması yapmıyor direk benim hayatıma devam etmemi istiyor ve ben bunu kabul edemiyorum,zorundaymışım gibi bi tavır olarak görüyorum bu durumu ve kimse hiçbişeye zorunda değil. Ben naz yapmak istiyorum trip biz kadınların en doğal hakkıyken ben bundan da nasibimi alamıyorum yani ben bişey yapmadım kusura bakma diyo ki buluşma ayarlayamayan partnerim bu durumda. Yani şuanda daha öncede sizinle paylaştığım üzere de gelgitli bir dönemdeyim ama şununda farkındayım duygusal bir olgunluk yaşadım bunu çok zor geçirdim aşırı zor geçirdim yani kaç defa sizlere yazdım bilmiyorum ama çocuk gibi severken şimdi olgun gibi seviyorum bu bana yeni gelen bi duygu evet heyecan var ama o eski çocuksu şeyler yok daha olgun tavırlar ve düşüncelerdeyim daha kadın olduğumu hissediyorum. Evliliğe adım atmama sebebimde babamla yaşayamadığım anlar ve vakitler şuanda emekli oldu ve tamamen bizimle bu zamanların tadını çıkartmak istiyorum çünkü zaman çok kısa evet belki bizim içinde kısa ama bilemiyorum:(. Geçmişte yaşadığım hiçbir kaygım yok açıkçası en uzun ilişkimi yaşıyorum şuanda kimseyle evlilik düşünmemiştim biz evlilik için çeyizlik eşyalarımızı bile aldık o kadar ileri gittik ama o geçmişteki bendi Buda şimdiki ben istemiyorum tamamen değil sadece evlilik olgunluğu yuva kurabilme hissiyatı bunların üstesinden gelmem için gerçekten o kıvama gelmem lazım yoksa çabuk pes ederiz. Bu ilişkiye gerçekten çok değer veriyorum kendimi huzurlu hissettiğim mutlu hissettiğim sayısızca an var ve olmaya devam edeceğini düşünüyorum bilemiyorum tabiki ama henüz konuşamadık partnerimle iyi sonuçlanırsa inşallah böyle devam eder:). Ailemle ilişkimi hiç kıyaslamadım aslında Ezgi hanım çünkü burası çoğunluk ve alışılmış bir düzen diğer tarafta sadece ikimiz ve çok sakin bir ortam,ailemle beraberken herkes kendi düzenindeyken ben partnerimle beraber oluyorum yani mesajlaşıp konuşuyoruz her zaman hep beraber olamayız babam tv izlerken kardeşim ders çalışıyor ve ben tek kalıyorum kendisi de o durumda öyle tabi ama o tek çocuk evi kalabalık değil oda annesini bırakmak istemiyor benim gibi evlerimizde çok uzak şimdi o yakın istiyor annesine bende babama yakın istiyorum hatta alt katında yaşasak nasıl mutlu olurum ama bu süreç biraz zor olucak gibi görünüyor.