Her şeyi unutuyorum, kimseyi asla dinleyemiyorum
Merhaba, gerçekten ağır travmalar yaşadım. İşyerinde iftira, aşağılama ve sırf evli olduğum için dışlanmalara maruz kaldım. Psikolojik anlamda iyi olmayan, takıntılı yıllarca korkumdan ayrılamadığım bir sevgilim oldu. Arkadaşlarım bana ihanet etti, iftira attılar, dışlandım. Son birkaç yıldır çok ağır şeyler yaşadım. Şimdi bunların hepsinden kurtuldum. İşimi değiştirdim, arkadaş ortamımı değiştirdim, düzgün birisiyle evlendim. Ancak hiçbir şeyi aklımda tutamıyorum. İnsanları dinleyemiyorum ya da artık hiçbir şeyi veya hiç kimseyi önemseyemiyorum. Eşimi çok seviyorum ama onla ilgili, sevdiklerimle ilgili önemli şeyleri unutuyorum. Örneğin eşim şuraya gidiyorum diyip evden çıkıyor ama tekrar nereye gittiğini merak edip tekrar arayıp soruyorum. Beni dinlemiyor musun, önemsemiyor musun diye şikayet ediyor sevdiklerim insanlar. Ama elimde değil bu, yapamıyorum. Bu neden böyle oluyor, ne yapabilirim?
Bu soru 26 Nisan 2026 21:01 tarihinde Psikolog Ecem Bakıner tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Merhaba sevgili danışan,
Yazdıklarınızdan uzun zamandır ne kadar zorlayıcı deneyimlerin içinden geçtiğinizi ve tüm bunlara rağmen yeniden bir hayat kurmaya çalıştığınızı anlıyorum. Bu, gerçekten çok yorucu ve yıpratıcı bir süreç olabilir.
Bahsettiğiniz unutkanlık, odaklanamama ve sanki hiçbir şeyi önemseyemiyormuş gibi hissetme hali çoğu zaman düşündüğümüzden daha derin bir zihinsel yorgunlukla ilişkili olabilir. Özellikle yoğun stres ve travmatik deneyimler sonrasında zihin bazen kendini korumaya almak için bazı işlevlerini “yavaşlatabilir” ya da geri plana atabilir.
Bunu bir alarm sistemi gibi düşünebilirsiniz. Uzun süre tehlike, belirsizlik ve incinme yaşandığında, zihin “tetikte kal” moduna geçer. Siz şu anda hayatınızda daha güvenli bir noktaya gelmiş olsanız bile, zihniniz hâlâ eski alışkanlıkla çalışıyor olabilir. Yani dış koşullar değişmiş olsa da, iç sistem henüz tam olarak “artık güvendeyim” mesajını alamamış olabilir.
Bu nedenle birini dinlerken dalıp gitmek, söylenenleri tutamamak ya da tekrar tekrar kontrol etme ihtiyacı hissetmek aslında bir “önemsememe” değil, aksine hâlâ devam eden bir içsel alarmın sonucu olabilir. Bu noktada yapabileceğiniz en önemli şeylerden biri, zihninize yavaş yavaş güvenli olduğunuzu hatırlatmak olabilir. Bu bir anda değil, küçük adımlarla olur. Örneğin; eşiniz bir yere gittiğini söylediğinde bunu kısa bir not almak, ardından “duydum ve hatırlıyorum” gibi küçük içsel tekrarlar yapmak işe yarayabilir. Ayrıca, bu konuda hissettiğiniz hiçbir duygunuzu bastırmamanız, olumlu veya olumsuz duyguları yaşamaya izin vermeniz de oldukça destekleyici bir süreç olacaktır. Çünkü bazen de basıtırılmış duygular, zihni meşgul ederek unutkanlık seviyesini artırabilir..
Bunun yanında, bu durumu eşinizle açık bir şekilde paylaşmanız da önemli olabilir. Çünkü dışarıdan bakıldığında bu durum “önemsememek” gibi algılanabiliyor. Oysa burada olan şey, zihninizin sizi korumaya çalışması. Bu konuda yakınınızdan destek alarak ilerlemek, belki de kendinizi daha kolay ifade etmenize yardımcı olacaktırç
Yaşadığınız süreç, çok fazla yük taşımış bir zihnin toparlanma süreci gibi görünüyor. Bu tür belirtiler zamanla ve destekle azalabilir. Eğer mümkünse bir uzmanla çalışmak da bu süreci daha sağlıklı ilerletmenize yardımcı olabilir.
Kendinize karşı sabırlı ve şefkatli olmanız bu süreçte en kıymetli desteklerden biri olacaktır.
Tekrardan sormak, danışmak istediğiniz bir konu olursa buradan veya profilimden yazabilirsiniz.
Sevgiyle Kalın
Psikolog Ecem Bakıner
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.