İçimde hep kaygı var nasıl atlatabilirim

Merhabalar, sanki aynı anda birkaç farklı endişeyle boğuşuyorsunuz gibi görünüyor. Her biri sizi hem düşünsel olarak yoruyor hem de bedensiz olarak tutuyor olabilir. İşsizlik, belirsizlik, uyku korkusu, ilişkilerdeki karmaşa, bir taraftan sizi sıkan ve daraltan bir yalnızlık, diğer yanda ilgiden bir ilişkinin getirdiği yeni sorumluluklar, belki burada yaşadıklarınızı önce anlamlandırmak size daha net yardımcı olacaktır.

Öncelikle ne zamandır yalnız uyumaktan korkuyorsunuz? Yalnız uyuma fikri sizde hangi düşünceye ve hangi duyguya neden oluyor? Bu soruya cevap vererek başlamak belki bu konudaki korku ve endişenizi anlamanız için bize yardımcı olabilir. Birçok kişi özellikle yoğun kaygı dönemlerinde yalnız kalmayı ürkütücü bulabiliyor. O anlarda ya tekrar kötü hissedersem, ya kalbim hızlanırsa, ya kontrol edemezsem gibi düşünceler sarmal gibi dolaşıyor. Emin olun bu hisler birdenbire kapınızı çaldığında anlamlandıramadığımız yerde daha da çok ürkütür.

Burada sıkılmaktan ve mutlu olmaktan korktuğunuzdan da bahsetmişsiniz. Mutluluk herkes için belki de iyi bir kavramken neden sizin için korku uyandıran bir kavram? İşsizliğin getirdiği belirsizlik, sabahları bugün ne yapacağım sorusu varken bir de ilişkide geleceği dair adımı atmak. Bir yanda aileye duyulan o derin bağlılık, bir yanda bağımsızlaşma kaygısı. Türkiye'de bu geçiş dönemleri insanı ayrıca zorlayabilir. Aileden kopmak çoğumuz için sadece fiziksel değil, duygusal olarak da sancılıdır.

Burada kendinize çok yüklenmemeye çalışın. Mutluluğun bazen korku ve huzursuzlukla iç içe geçtiğini görmek de önemli bir keşiftir aslında. Ve burada unutmamanız gereken her duygunun geçici olduğudur. Şunları deneyebilir misiniz? Minik bir egzersiz önermek isterim bu noktada. Her gün belirli bir vakit, mesela sabah kahvaltısından sonra ya da akşam yatmadan önce, içinize bakıp bugünkü tema korkunuzu ve kendiniz için iyi giden minicik bir şeyi yazmayı deneyin.

Hatta bir defter edinin. Bugün ne oldu, neyden korktum, ama şu anda ne hissediyorum? Ya da sevdiğim, başarabileceğim hangi noktalar var gibi kendinize sorular yöneltin. Belki en başta saçma gelebilir ama zamanla zihninizdeki olumsuzlukların değişkenliğini daha yakından fark edebilirsiniz. Şunu sormak isterim, kaygınız en çok ne zaman yoğunlaşıyor? Yeni bir ortama girerken mi, yoksa evde tek başınıza kaldığınızda mı? Ya da yarın ne getireceğine dair düşündüğünüzde mi? Eğer paylaşmak isterseniz daha fazla dinleyebilirim.

Belki de burada hangi düşüncenizin kaygınızı tetiklediğini fark edebilirseniz bunun çözümünü bulmanız da kolaylaşabilir. İlk defa panik atak yaşadığınızdan bahsetmişsiniz. Size bunu düşündüren ne oldu? Ve hangi olayla birlikte bunu yaşadınız? Kendinize şu soruları da sormayı ihmal etmeyin. Hissettiğiniz her şey doğru olmak zorunda mı? Ya da gerçekleşmek zorunda mı? Bu bizim bilişsel çarpıtma olarak adlandırdığımız duygusal çıkarsama adını verdiğimiz bir çarpıtmadır.

Ve burada önemli olan şey kişinin hissettiği şeylerin gerçek olabileceğini düşünmesidir. Fakat kendinize şunu sorun, bugüne kadar hissettiğiniz kaç şey doğru çıktı? Ya da gerçekleşti? Duygularınızdan çıkarım yapmamak adına yaşadığınız olaylarla ilgili düşüncelerinizi ve duygularınızı yazarak bu düşünceleri ve duyguları destekleyen ve desteklemeyen kanıtlar bulabilirsiniz. Bu sizin daha gerçekçi ve objektif değerlendirmeniz için süreçte yardımcı olacaktır.

Son olarak güvenle yürümek, huzurlu olmak kolay değil. Hele ki böyle bir dönemden geçerken. Bir süre sadece kendinize anlayış gösterebilmek bile başlı başına kıymetli. En azından bu kadar dolup taştığınızda yardım istemiş olmanız değişim yolunda bir adım bana kalırsa. Dilerseniz birlikte detaylara bakabiliriz. Kendinizi daha iyi tanıma noktasında size destek olmayı isterim. Sevgiyle kalın.