ilişki dinamiği
6 aydır tanıdığım çıktığım sevgilim ben ilgi göstermezsem göstermiyor bu beni yoruyor hocam hiç bir güzel kelime söylemiyor. Ben hep ilgi gösteren oluyorum böyle yapınca daha üstüne gidiyorum duygularını tam açmıyor birlikte iken çok iyiz ayrı kalınca ben çok özlüyorum o ses seda olmuyor kıskanıyorum ama böyle yaptığı için oda sıkılıyor eleştirdiğimde ise ben eski eşime karşıda böyleydim diyor çıkar yol bulamıyorum ne yapmalıyım hocam
Bu soru 22 Ocak 2026 23:50 tarihinde Psikolog Lara Yelda Aktaş tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Merhaba
Yazdıklarınızdan, ilişkide çok veren ama karşılığını alamadıkça daha da yalnız hisseden bir yerde durduğunuz anlaşılıyor. Sevdiğiniz kişiye yakın olmak isterken geri çekilme yaşamak, insanın içini sessizce yoran bir durum. Siz ilgi gösterdikçe onun mesafeli kalması, siz sustukça onun da görünmez olması zamanla “demek ki ben yeterli değilim” duygusunu besleyebiliyor. Oysa burada mesele sizin yetersizliğiniz değil; ilişkinin içinde farkında olmadan oluşmuş bir denge.
İlgi görmediğiniz anlarda özlem, kaygı ve kıskançlık artıyor; bu da daha çok ilgi göstermeye, duyguları açmaya ve üzerine gitmeye itiyor. Kısa süreli bir rahatlama gelse de uzun vadede bu durum onun daha da geri çekilmesine yol açıyor ve döngü yeniden başlıyor. Bu döngüde siz sürekli taşıyan, o ise mesafeyi belirleyen tarafta kalıyor. Bir noktadan sonra insan sadece partnerini değil, kendi sınırlarını da kaybetmeye başlayabiliyor.
Onun “eski eşime de böyleydim” demesi, bu mesafenin size özel bir durum olmayabileceğini düşündürüyor. Bu da şu soruyu önemli kılıyor: Bu ilişki biçimi, sizin ilgiye ve duygusal yakınlığa dair ihtiyaçlarınızla örtüşüyor mu? Çünkü sevgi, açıklama yapmak zorunda kaldıkça azalıyor gibi hissediyorsa, kişi zamanla kendini değersiz hissetmeye başlıyor. Sürekli özleyen, bekleyen ve anlamaya çalışan tarafta olmak, fark edilmeden yıpratıcı bir yük haline gelebiliyor.
Burada kendinizle temasınızı güçlendirmek çok kıymetli. İlgiyi tamamen kesmek ya da geri çekilmek zorunda değilsiniz; önemli olan onu kaygıdan mı yoksa gerçekten içinizden geldiği için mi verdiğinizi fark etmek. Sevgi, sizi küçülten değil; olduğunuz yerde tutan bir şey olmalı.
Küçük ama etkili bir egzersiz önermek istiyorum, lütfen deneyin:
Önümüzdeki bir hafta boyunca ilgi gösterme isteği geldiğinde durup kendinize şunu sorun:
“Şu an bunu yakınlık için mi yapıyorum, yoksa kaybetme korkusuyla mı?”
Eğer korku ağır basıyorsa, o davranışı yarıya indirin. Tamamen vazgeçmek değil, dozunu azaltmak yeterli. O an aklınızdan geçen düşünceyi kısa bir cümleyle not alın ve yanına daha dengeli bir alternatif ekleyin:
“İlgiyi ben taşımazsam ilişki biter” yerine “Bir ilişkinin devamı tek bir kişinin çabasına bağlı olmamalı” gibi.
Haftanın sonunda hem onun davranışlarını hem de kendi iç dünyanızı gözlemleyin: Kendinize daha yakın mı hissettiniz, yoksa daha mı uzaklaştınız?
Bazen ilişki, biz durduğumuzda kendini gösterir. Ya daha sağlıklı bir dengeye gelir ya da bize artık iyi gelmediğini daha net anlatır. Her iki durumda da siz kendinizi kaybetmeden yolunuza devam edebilirsiniz. Sevgi, sürekli kendini anlatmak zorunda kaldığınız bir yer değil; karşılıklı hissedildiğinde zaten konuşur .
İhtiyaç duyduğunuzda yine buradayım
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.