Kaygı

ilişki dinamiği

Gizli Kullanıcı22 Ocak 2026 12:13

6 aydır tanıdığım çıktığım sevgilim ben ilgi göstermezsem göstermiyor bu beni yoruyor hocam hiç bir güzel kelime söylemiyor. Ben hep ilgi gösteren oluyorum böyle yapınca daha üstüne gidiyorum duygularını tam açmıyor birlikte iken çok iyiz ayrı kalınca ben çok özlüyorum o ses seda olmuyor kıskanıyorum ama böyle yaptığı için oda sıkılıyor eleştirdiğimde ise ben eski eşime karşıda böyleydim diyor çıkar yol bulamıyorum ne yapmalıyım hocam

Bu soru 22 Ocak 2026 23:50 tarihinde Psikolog Lara Yelda Aktaş tarafından cevaplandı.

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Merhaba

Yazdıklarınızdan, ilişkide çok veren ama karşılığını alamadıkça daha da yalnız hisseden bir yerde durduğunuz anlaşılıyor. Sevdiğiniz kişiye yakın olmak isterken geri çekilme yaşamak, insanın içini sessizce yoran bir durum. Siz ilgi gösterdikçe onun mesafeli kalması, siz sustukça onun da görünmez olması zamanla “demek ki ben yeterli değilim” duygusunu besleyebiliyor. Oysa burada mesele sizin yetersizliğiniz değil; ilişkinin içinde farkında olmadan oluşmuş bir denge.

İlgi görmediğiniz anlarda özlem, kaygı ve kıskançlık artıyor; bu da daha çok ilgi göstermeye, duyguları açmaya ve üzerine gitmeye itiyor. Kısa süreli bir rahatlama gelse de uzun vadede bu durum onun daha da geri çekilmesine yol açıyor ve döngü yeniden başlıyor. Bu döngüde siz sürekli taşıyan, o ise mesafeyi belirleyen tarafta kalıyor. Bir noktadan sonra insan sadece partnerini değil, kendi sınırlarını da kaybetmeye başlayabiliyor.

Onun “eski eşime de böyleydim” demesi, bu mesafenin size özel bir durum olmayabileceğini düşündürüyor. Bu da şu soruyu önemli kılıyor: Bu ilişki biçimi, sizin ilgiye ve duygusal yakınlığa dair ihtiyaçlarınızla örtüşüyor mu? Çünkü sevgi, açıklama yapmak zorunda kaldıkça azalıyor gibi hissediyorsa, kişi zamanla kendini değersiz hissetmeye başlıyor. Sürekli özleyen, bekleyen ve anlamaya çalışan tarafta olmak, fark edilmeden yıpratıcı bir yük haline gelebiliyor.

Burada kendinizle temasınızı güçlendirmek çok kıymetli. İlgiyi tamamen kesmek ya da geri çekilmek zorunda değilsiniz; önemli olan onu kaygıdan mı yoksa gerçekten içinizden geldiği için mi verdiğinizi fark etmek. Sevgi, sizi küçülten değil; olduğunuz yerde tutan bir şey olmalı.


Küçük ama etkili bir egzersiz önermek istiyorum, lütfen deneyin:

Önümüzdeki bir hafta boyunca ilgi gösterme isteği geldiğinde durup kendinize şunu sorun:

“Şu an bunu yakınlık için mi yapıyorum, yoksa kaybetme korkusuyla mı?”

Eğer korku ağır basıyorsa, o davranışı yarıya indirin. Tamamen vazgeçmek değil, dozunu azaltmak yeterli. O an aklınızdan geçen düşünceyi kısa bir cümleyle not alın ve yanına daha dengeli bir alternatif ekleyin:

“İlgiyi ben taşımazsam ilişki biter” yerine “Bir ilişkinin devamı tek bir kişinin çabasına bağlı olmamalı” gibi.

Haftanın sonunda hem onun davranışlarını hem de kendi iç dünyanızı gözlemleyin: Kendinize daha yakın mı hissettiniz, yoksa daha mı uzaklaştınız?

Bazen ilişki, biz durduğumuzda kendini gösterir. Ya daha sağlıklı bir dengeye gelir ya da bize artık iyi gelmediğini daha net anlatır. Her iki durumda da siz kendinizi kaybetmeden yolunuza devam edebilirsiniz. Sevgi, sürekli kendini anlatmak zorunda kaldığınız bir yer değil; karşılıklı hissedildiğinde zaten konuşur .

İhtiyaç duyduğunuzda yine buradayım

Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.

Cevaplanmış benzer sorular

Kaygı

Duygumdan nasıl emin olurum

Ezgi hanım merhabalar💐,aslında genel olarakta anksiyeteye yatkın birisiyim örneğin bir misafir beklediğimde herşeyin mükemmel olmasını isterim en iyisi olsun isterim zamanında yetişsin isterim ve aşırı stres yaşarım,bu benim huyum sanıyorum çünkü hiç bırakamadım yani mutlu giden ilişkimde partnerim bianda soğuk olursa ve ben bunu hissedersem yemek yiyemem ondan mesaj beklerim bütün günüm mahvolur ki partnerim içinde bu böyle trip atıyorsam o hatalıysa gerçekten moralim düzelene kadar onunda morali bozuluyo beni o yüzle görmek istemiyormuş. Aslında benim duygusal ihtiyaçlarım bu ilişkide daha önceden çok daha karşılanıyordu ama yaklaşık 5-6 aydır bu eksik yeterince iletişim kuramıyoruz işlerinden kaynaklı ve ben haliyle bu duruma bozuluyorum çünkü en ufak bir afedersin kusura bakma konuşması yapmıyor direk benim hayatıma devam etmemi istiyor ve ben bunu kabul edemiyorum,zorundaymışım gibi bi tavır olarak görüyorum bu durumu ve kimse hiçbişeye zorunda değil. Ben naz yapmak istiyorum trip biz kadınların en doğal hakkıyken ben bundan da nasibimi alamıyorum yani ben bişey yapmadım kusura bakma diyo ki buluşma ayarlayamayan partnerim bu durumda. Yani şuanda daha öncede sizinle paylaştığım üzere de gelgitli bir dönemdeyim ama şununda farkındayım duygusal bir olgunluk yaşadım bunu çok zor geçirdim aşırı zor geçirdim yani kaç defa sizlere yazdım bilmiyorum ama çocuk gibi severken şimdi olgun gibi seviyorum bu bana yeni gelen bi duygu evet heyecan var ama o eski çocuksu şeyler yok daha olgun tavırlar ve düşüncelerdeyim daha kadın olduğumu hissediyorum. Evliliğe adım atmama sebebimde babamla yaşayamadığım anlar ve vakitler şuanda emekli oldu ve tamamen bizimle bu zamanların tadını çıkartmak istiyorum çünkü zaman çok kısa evet belki bizim içinde kısa ama bilemiyorum:(. Geçmişte yaşadığım hiçbir kaygım yok açıkçası en uzun ilişkimi yaşıyorum şuanda kimseyle evlilik düşünmemiştim biz evlilik için çeyizlik eşyalarımızı bile aldık o kadar ileri gittik ama o geçmişteki bendi Buda şimdiki ben istemiyorum tamamen değil sadece evlilik olgunluğu yuva kurabilme hissiyatı bunların üstesinden gelmem için gerçekten o kıvama gelmem lazım yoksa çabuk pes ederiz. Bu ilişkiye gerçekten çok değer veriyorum kendimi huzurlu hissettiğim mutlu hissettiğim sayısızca an var ve olmaya devam edeceğini düşünüyorum bilemiyorum tabiki ama henüz konuşamadık partnerimle iyi sonuçlanırsa inşallah böyle devam eder:). Ailemle ilişkimi hiç kıyaslamadım aslında Ezgi hanım çünkü burası çoğunluk ve alışılmış bir düzen diğer tarafta sadece ikimiz ve çok sakin bir ortam,ailemle beraberken herkes kendi düzenindeyken ben partnerimle beraber oluyorum yani mesajlaşıp konuşuyoruz her zaman hep beraber olamayız babam tv izlerken kardeşim ders çalışıyor ve ben tek kalıyorum kendisi de o durumda öyle tabi ama o tek çocuk evi kalabalık değil oda annesini bırakmak istemiyor benim gibi evlerimizde çok uzak şimdi o yakın istiyor annesine bende babama yakın istiyorum hatta alt katında yaşasak nasıl mutlu olurum ama bu süreç biraz zor olucak gibi görünüyor.