İlişkimde neden hep aynı sorunları yaşıyorum

Merhabalar,

Yazdıklarınızı okudukça, içinizde bulunan durumdaki duygu ve düşümcelerinizi anlamaya çalışıyorum. Karşı tarafın size karşı olan duygusunu anlayamamak belki de bu süreci zorlaştıran bir etken. Sizi şu an hayatının neresine koyan biri var ? Sanki bir taraftan ona ulaşmak, onayını almak, değer görmek için çabalıyorsunuz; diğer taraftan ise, sürekli bir tekrar döngüsünde sıkışıp kalmış gibisiniz… Bu döngü kişinin enerjisini tüketebiliyor, insan kendini sorgulamadan duramıyor.

Bir ilişkinin insanın içini ısıtması, sevilme ve kabul görme ihtiyacını karşılaması gerekirken, sizde tam tersi bir tablo var gibi. Biriyle birlikte olmak, yalnızca fiziksel temasla sınırlı kaldığında ya da ilgi sevgiden çok arzuya dönüştüğünde, insan kendini ister istemez eksik hissedebiliyor. Bu da bazen duygusal bir ilişkiden çok çıkara dayalı bir ilişki mi yaşıyoruz ? Kullanılıyor muyum tarafını belki zihninize daha çok getiriyor ve süreç sizin için daha da karmaşıklaşıyor.

Çok doğal olarak sizin de, “ben neden yeterli ilgiyi göremiyorum, neden layık olduğum şeyleri hissetmiyorum?” diye sormanız kaçınılmaz oluyor.

Onun sözde ‘sensiz yapamıyorum’ çıkışlarından sonra bir şeylerin değişmesini beklemiş olmanız çok anlaşılır… Fakat ne yazık ki, döndüğünüz yerde hep aynı ilgisizlik sizi karşılıyor gibi. Burada biraz durup kendinize sormak iyi olabilir: Siz bu ilişkide neyi umut ediyorsunuz ya da beklentiyle bakmaya devam ettiğiniz şey ne?ve karşı taraf sizin bu beklentilerinizi gerçekten karşılayabilir mi ? Kendinizi hayal ettiğiniz ilişki böyle bir ilişki mi ?  Belki de, eskiden gösterdiği ilgi ve tutkuya, geçmişte yaşatılan o güzel anlara özlem duyuyorsunuz. Bazen geçmişte aldığımız sevgi kırıntıları bile, ilişkiyi sürdürmek için defalarca aynı kapıya gitmemize neden olabiliyor…

Sürekli yalanla karşılaşmak, hele de yakaladığınız halde her şeyin üzerinin örtülmeye çalışılması, insanın özdeğerini zedeler. ‘Ben az mı değerliyim, neden bu kadar kolayca kandırılıyorum?’gibi düşüncelerle kendinizi yiyip bitiriyor olabilirsiniz. Fakat değerinizi belirleyen tek şey bu ilişki olabilir mi ?

Dışarıdan bakınca “neden kopamıyorum” diye kızmak kolay, ama içeride o bağların güçlü olması, duygusal bağımlılık gibi hissettirebilir. Bunun için kendinize kızmak yerine, şu anda ihtiyacınız olan duyarlılıkla yaklaşmak işe yarayabilir.

Belki de küçük bir egzersiz, kısa da olsa size bir nefes aldırabilir: Bir kağıda, ilişkinin en başında size kendinizi nasıl hissettirdiğini, şu anda ise size neler yaşattığını yan yana yazın. Artılar ve eksiler… Gerçekten sizin için hangi taraf ağır basıyor? Daha da önemlisi, siz bu ilişkiden ne alıyorsunuz, ne veriyorsunuz?

Sizce ilişkinize tutunmak mı, yoksa orada bir parçanızı kaybetmek mi daha ağır geliyor? Bu soruyu kendinize dürüstçe sormak ve hislerinizi küçük notlar halinde yazmak, önünüzü biraz daha net görmenizi sağlayabilir. Bu süreç kolay olmayabilir; bazen dışarıdan bir bakış, güvenilen bir yakının fikri veya destek almak da iyi gelebilir. Siz nasıl düşünürdünüz, eğer bu hikaye yakın bir arkadaşınızın başına gelse?

İsterseniz, buradan devam edelim. İçinizi biraz daha açmak veya adım adım nasıl hareket edeceğinizi konuşmak isterseniz, buradayım.

Sevgiyle kalın.

Uzman Psikolog Gönül Tanır Durmaz