İlişkimi Bitirmeli miyim?
Merhabalar, 21 yaşında erkek bir üniversite öğrencisiyim, 4 yıllık bir ilişki içindeyim. Başlarda herşey harika olsa da, 1. yıldan sonra her ilişkide olduğu gibi kavgalar artmaya birbirimizi gerçekten tanımaya başladık. Daha da ilerledikçe sevgi dillerimizin bambaşka olduğunu, eğlence ve hayata bakış açılarımızın tamamen farklı olduğunu anladık. Şu aralar ise çok nadir beraber vakit geçiriyor veya eğleniyoruz. Tamamen alışkanlığa ve rutine bağlı bir ilişkiye döndü, zaman zaman tartışmalarımızda birbirimize alışkın olduğumuz için bu ilişkiyi bitiremediğimizi dile getirdik. Beraber olduğumuz süre zarflarında bazen konuşabilecek bir konu bile bulamıyor, telefonda vakit öldürüyoruz, ikimizde sanki arkadaşlarımızla daha iyi vakit geçiriyor ve eğleniyoruz, bunların yanı sıra cinsel olarak da kötü bir ilişkimiz var. Son zamanlarda utanarak ve kendime yakıştırmayarak söylüyorum, acaba başka biriyle olsam daha mı mutlu olurdum diye düşünüyorum hatta bazı potansiyel kişiler bile düşündüm maalesef. Aynı şeyi sevgilim içinde düşündüm acaba başkasıyla olsa daha mı mutlu olurdu acaba. Ben sürekli eğlenmek, şakalaşmak ve beraber vakit geçirip anı biriktirmek isteyen bir insanım, hayatı biraz uçlarda yaşamayı seviyorum, sevgilim ise tam tersi fazlasıyla sakin ve benim yaptığım şakaları falan hiç sevmez sürekli kavga ederiz bu konuda. İlişkiyi bitirip hayatımın ilişkisini mi kaçırırım yada gençliği mi boşa mı harcıyorum düşüncesi uzun süredir kafamı yedi bitirdi.
Bu soru 16 Ocak 2026 17:02 tarihinde Psikolog Lara Yelda Aktaş tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Merhaba, anlattıklarınız bana bir şeyi anımsattı. Uzun süre aynı yolda yürüyen ama bir noktadan sonra adımlarının birbirine uymadığını fark eden iki insan. Başta yan yana yürümek kolay ve heyecanlıdır, manzaralar güzeldir, sohbetler ise akıcı. Zaman geçtikçe insanlar olgunlaştıkça yol değişir, ezberlenir, tempolar farklılaşır ve bir taraf hızlanmak isterken, diğeri durup manzarayı seyretmek, dinlenmek ister. İşte tam o anda insan ''Acaba aynı yolda mıyız?'' diye sormaya başlar. Birlikte ilişki içinde yalnız hissetmek, paylaşımların azalması, konuşmaların kısalması, eğlencenin başkalarıyla daha kolay gelmesi, sevginin bitmesinden çok bağın zayıfladığını gösterir. Bu durumda zihnin başka ihtimallere kayması çok insani bir tepkidir. Bu sadakatsizlikten önce bize bir sinyaldir. ''Burada doğru olmayan bir şeyler var'' der. Sizin hayatı daha hareketli, paylaşma odaklı, anıları biriktirerek yaşamak isteyen bir tarafınız varken, partnerinizin ise sakin bir dünyası var. Başta tamamlayıcı olan bu durum zamanla iki tarafın da kısıtlanmış hissetmesine dönüşmesi normal. Uyumlanmaya çalışan taraf bir süre sonra yorgun ve yalnız, anlaşılamamış hissedebilir. '' Gençliğim boşa mı gidiyor?'' sorusu korkudan doğar. Yaşanabilecek ihtimalleri kaçırıyormuş endişesi vardır. Ama bazen asıl kayıp, sizi beslemeyen bir ilişkide kalırken kendi benliğinizden uzak kalmaktır. Kalmak da gitmek de cesaret gerektirir. Önemli olan hangi yolda kendinizi bulduğunuzdur. Acele karar vermeyin lütfen. İçinizdeki soru işaretlerini de görmezden gelmek çözüm olmaz. Kendinize şu soruyu sormak bir rehber niteliğinde olabilir: ''Bu ilişkide ben hala nefes alabiliyor muyum?'' Yanıtı hemen bulamayabilirsiniz ama bu soruyu ciddiye almak kendinizle bağınızı güçlendiren bir adımdır.
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
