İlişkimi nasıl düzeltebilirim?

Merhaba sevgili danışan,

Öncelikle yazdıklarınızda yoğun bir kaygı ve birçok duygunun ne kadar iç içe geçtiğini görebiliyorum. Bu durum, ilişki içinde oldukça zorlayıcı bir noktaya geldiğinizi gösteriyor. Yazdıklarınızı tek tek ele aldığımda, öfkenizi kontrol etmekte zorlandığınızdan bahsettiğinizi görüyorum. Burada birlikte biraz durup düşünmek isterim: Öfke çoğu zaman tek başına ortaya çıkan bir duygu değildir. Altında genellikle hayal kırıklığı, kaygı, korku ya da engellenmişlik gibi başka duygular bulunur. Acaba sizin öfkenizin altında hangi duygular olabilir?

Aslında bu sorunun cevabı, diğer cümlenizde saklı gibi görünüyor. Kaygılı bağlandığınızı ifade ediyorsunuz. Kaygılı bağlanma; terk edilme korkusu, detaylara takılma ve en küçük durumda bile “bırakılacağım” düşüncesine kapılma ile kendini gösterebilir. Bu noktada, ilişkide bir güven ihtiyacının da oldukça belirgin olduğunu söyleyebiliriz.

Gerçekten partnerinizin yanınızda kalacağına dair bir inanç oluştuğunda, bu kaygıların şiddeti de azalacaktır. Çünkü siz şu an sadece partnerinizin sevgisine değil… aynı zamanda uzun zamandır ihtiyaç duyduğunuz bir “güvende olma” hissine de temas etmeye çalışıyor olabilirsiniz.

Onay arayışı da çoğu zaman buradan beslenir: “Ben değerli miyim? Yeterli miyim? Beni bırakmayacak mısın?” Bu soruların cevabını dışarıdan almak istemek çok anlaşılır. Ancak cevap gelmediğinde zihnin detaylara takılıp sizi yorması da bir o kadar zorlayıcıdır.

Söylediklerinizden şu ikiliği de duyuyorum: “Sevilmek istiyorum… ama bu kadar ihtiyaç duyar gibi hissetmekten de yoruldum.” Bu ikisi arasında kalmak gerçekten çok yıpratıcıdır. İnsan bir noktada kendine bile kızmaya başlayabilir. Ama burada şunu fark etmek önemli: Bu ses sizin “zayıflığınız” değil, daha çok kaygınızın sesi olabilir. Kaygı yükseldiğinde, düşüncelerimizi de duygularımızı da güçlü bir şekilde etkileyebilir.

Burada. birkaç adım önermek isterim, dilerseniz uygulayabilirsiniz. Öncelikle, öfkenizin altındaki duyguyu fark etmeye çalışabilirsiniz. “Şu an aslında kırıldım mı, korktum mu, yoksa değersiz mi hissettim?” gibi sorular size rehber olabilir. Çünkü bu duygular hem kendinizi daha iyi anlamaya, hem de daha iyi ifade etmenize yardımcı olabilir.

İkinci olarak, bu duyguları partnerinizle daha açık ve yargısız bir şekilde paylaşmayı deneyebilirsiniz. Örneğin: “Gün içinde meşgul olduğunu biliyorum ama mesajlara geç dönüş olduğunda kendimi kaygılı hissediyorum." gibi bir ifade, hem sizi anlatır hem de karşı tarafın sizi anlamasını kolaylaştırır. Ve en önemlisi, tüm odağınızın yavaş yavaş partnerinizden kendinize doğru kaymasına izin vermek. Çünkü siz aslında şunu istiyorsunuz: “Sevileyim… ama aynı zamanda kendi ayaklarımın üzerinde de durabileyim.”

Bu mümkün. Ama bu denge, “o bana ne yaptı?” sorusundan çok, ben şu an ne hissediyorum ve neye ihtiyacım var?” sorusuna yaklaşmakla kurulabilir.

Unutmayın, hayatınız sadece partnerinizle yaşadığınız anlardan değil, kendinizle kurduğunuz ilişkiden de oluşur. Ve çoğu zaman, dışarıda aradığımız güven duygusunun temeli, içeride kurduğumuz bu ilişkide başlar.

Tekrardan danışmak istediğiniz bir konu olursa her zaman profilimden veya buradan bana ulaşabilirsiniz.

Sevgiyle Kalın

Psikolog Ecem Bakıner