İlk gençliğimin yasını tutuyorum

Ben eşimden başkasıyla sevgili olmadım ve eşimin 4 sevgilisi olmuş, bana birinin adıyla seslendi sevgililiğimizin 3. günü ve benle tanışmadan 2 ay. önce deprem sebebiyle ona mesaj atmış ve buluşmuşlar. Eşim sevgililik tanımını penatrasyon dışında her şeyi yaşamak olarak tanımladı.Bu durumdan dolayı kendimi berbat hissediyorum. Kendimi seviyor ve suçlamıyorum sadece 27 yaşındayım uyuyup uyanınca 16 yaşımdaki halimle yeniden başlamak istiyorum. Eşimin bir suçu yok benim kıskanacağım bir durum yok ama ben gençliğini yaşayan insanların hepsini kıskanıyor, eşimin bunları yaşamış olmasını kaldıramıyorum. sevgilimin olmaması benim tercihimdi ama üniversiteye kadar erkeklerden hiç ilgilenen olmadı. Hayatım boyunca Hiçbir konuda hiçkimsenin önceliği ya da tercih ettiği kişi bile olmadım. hayattaki tek amacın ailemin yüzünü yere eğdirmemekti. tecavüzden korktum. biriyle öpüşmek bile cehennemde yanmaya sebep olurdu benim için. İyi kız olmanın bir ödülü olması için bekledim.artık böyle düşünmüyorum ve çok pişmanım. Hatta tam aksine cezalandırılmış gibi hissediyorum. hayattaki hiçbir şey geçen yıllarımı karşılamaya değmeyecek, yerine konulamacak bir gençliği kaybettim. benim gibi bir sürü insan var ancak eşimin onlardan biri olmaması bana hayatı zehir ediyor. her şeyi detaylıca soruyorum. sürekli aklına eski kız arkadaşlarını ben getiriyorum. Fiziksel belirtilerim var kas verilmesi nefes alma güçlüğü , ağlama krizleri... Artık dayanamıyorum.