İnsanlar sürekli beni küçümsüyor

Merhabalar,

Bu yaşadığın şey kesinlikle senin yanlış ya da tuhaf olmanla ilgili değil; bu, maalesef nezaketi zayıflık, sessizliği ise eziklik" sanan insanların yarattığı bir durum.

Bu olanların sebebi ezik olman değil, senin niyetinin temiz olması. Sen bir ortama girdiğinde insanlara zarar vermek ya da açık aramak için girmiyorsun. Karşındaki kişi patavatsızca bir şey söylediğinde, beynin bunu önce şaka ya da yanlış anlama olarak kodluyor muhtemelen. Senin savunma sistemin, karşındakinin bu kadar kötü niyetli olabileceğine ihtimal vermediği için o an donma tepkisi veriyor. Cevap veremediğin için kendine kızma; sen sadece senin gibi nezaketi bilen insanların olduğu bir dünyada yaşıyormuşsun gibi davranıyorsun.

Bazı insanlar, kendi özgüven eksikliklerini başkalarını aşağı çekerek kapatmaya çalışırlar. Sessiz ve sakin birini gördüklerinde, onun karşılık veremeyeceğini hissederler. Yani aslında seni değil, senin zararsızlığını hedef alıyorlar. Bu senin suçun değil, onların karakter noksanlığı. Ama sessizliğinin bir tercih olduğunu onlara hissettirmen gerekiyor.

Sana her şeyin küçüğünü, azını veya kötüsünü layık görmeleri, senin kendi değerini dışarıya yansıtma biçiminle ilgili ufak bir ipucu veriyor olabilir. Eğer sen sessiz kalarak ''benim için fark etmez" mesajı veriyorsan, fırsatçı insanlar hemen o alanı doldurur.

Eğer laf sokulduğunu o an anlamadıysan ama bir rahatsızlık hissettiysen, sadece dur ve gözlerinin içine bak. Hiçbir şey söyleme. Sadece 3 saniye sessizce bakmak, o kişinin "Bir dakika, ne oluyor?" demesine yeter. Sessizlik senin silahın olsun, zayıflığın değil.

Birisi dalga geçtiğinde veya haddini aşan bir şey söylediğinde, sinirlenmek yerine safa yatıp şunu sor: "Tam olarak ne demek istedin?" veya "Bu söylediğin şeyle beni mi güldürmeye çalışıyorsun yoksa kırmaya mı?" Bu sorular, topu direkt karşı tarafa atar ve onları kendi kabalıklarını açıklamaya zorlar.

Sessiz olabilirsin ama dik durabilirsin. Omuzlarını geriye at, insanların gözlerinin içine bakmaktan çekinme. "Sessizim ama buradayım ve her şeyin farkındayım" enerjisi, avcı ruhlu insanları senden uzak tutar.

Sana azı layık gördüklerinde, nezaketen kabul etme. "Ben bunu değil, şunu tercih ederim" demeyi alışkanlık haline getir. Küçük bir kahve seçiminde bile olsa kendi isteğini belirtmek, dış dünyaya benim de sınırlarım var sinyali gönderir.

Sen tuhaf değilsin; sadece kalitesiz bir iletişim ortamında kaliteli kalmaya çalışıyorsun. Sessiz olmak bir kişilik özelliğidir, pasiflik ise bir seçim. Sen sessiz kalırken de ağırlığını hissettirebilirsin.

Sence o anlarda seni en çok durduran şey ayıp olur düşüncesi mi, yoksa tartışma çıkmasından duyduğun korku mu? Bunun cevabını kendi içinde düşünmeye çalış olur mu?

Sevgilerle