İnsanlarla nasıl iletişime geçebiliriz

Sevgili danışan,

Yazdıklarını okurken taşıdığın yükün ne kadar ağır olduğunu hissedebiliyorum. İnsanlardan uzaklaşmış gibi hissetmek, arkadaşlıkların zayıflaması, aileyle yaşanan baskı ve kırgınlıklar… Bunların hepsi bir araya geldiğinde insanın iç dünyasını oldukça yorabilir. “Çökmüş gibi” hissetmen bu yüzden çok anlaşılır.

Öncelikle şunu söylemek isterim: İnsanlarla iletişim kurmakta zorlanman ya da zaman zaman “dilini tutamamak” seni kötü biri yapmaz. Bu genellikle biriken duyguların, anlaşılmama hissinin ve içsel gerginliğin dışa vurumudur. Yani bu bir karakter sorunu değil, öğrenilebilir ve değiştirilebilir bir beceri alanı.

Kin tutmak istemediğini özellikle belirtmen çok önemli. Bu, içinde hâlâ bağ kurma isteğinin ve değerlerinin canlı olduğunu gösterir. Ama kin çoğu zaman aslında kırgınlığın, incinmişliğin ve haksızlığa uğramışlık hissinin bir sonucudur. Yani “kinli olmak istemiyorum” demen kadar, “nerede incindim?” diye kendine sorman da çok kıymetli olabilir.

Ailenle yaşadığın baskı konusunda ise: Çalışmak istememenin altında genelde sadece “istememek” olmaz. Bazen tükenmişlik, bazen kaygı, bazen de “ne yapacağımı bilmiyorum” hissi yatar. Ailen bunu sadece dışarıdan “çalışmıyor” olarak görüyor olabilir ama senin içindeki süreci görmüyorlar. Bu da seni daha yalnız hissettirebilir.

Sevgili danışan, sınır koymak konusunda kitap okuyabilirsin sınır koymak bazen vicdanen zor gelebilir, ama istemediğin ve istediğin şeyleri düşünüp biraz daha insanlara karşı net cevaplar verebilirsin unutma önemli olan senin kendini nasıl ifade ettiğin ve hissetiğindir. 🌸😊