Kaygı

introvert insan olmak kötümü?

Gizli Kullanıcı27 Eylül 2025 11:42

Jung'a göre ambivert insanlar psikolog ola bilir. Amma ben psikoloji okuyurorum ve Jungun testine göre introvert bir insanmışım. Ayrıca kendimi olduğum gibi kabul edemiyorum. İntrovertlerin özelliklerinin kötü olduğunu düşünüyorum. Kendimi değiştirmek istiyorum. Belkide yanlış düşünüyorum amma kendimi olduğum gibi kabul etmekte zorlanıyorum. Sizce bu neden böyle. Hiç bir şeyi beceremediğimi düşünüyorum. Bunu nasıl aşabilirim. Cevaplarsanız çok mutlu olurum. Teşekkürler

Bu soru 28 Eylül 2025 09:30 tarihinde Klinik Psikolog İrem Aşıkkutlu tarafından cevaplandı.

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Merhabalar hoşgeldiniz🪷

İçe dönük olmak çoğu zaman yanlış anlaşılan bir kişilik özelliğidir. Jung’un da belirttiği gibi, introvert ya da ekstrovert olmak “iyi” ya da “kötü” değil, yalnızca dünyayı algılama ve enerji toplama biçimimizin farklı olduğunu gösterir. Ancak toplum genellikle dışa dönük özellikleri ödüllendirdiği için, içe dönük bireyler kendilerini yetersiz ya da eksik hissedebilir. Sizde de benzer bir durum olduğunu görüyorum: “Ben introvertim, demek ki yanlışım” düşüncesi, aslında sizin gerçeğiniz değil, toplumun size yüklediği bir algı.

Kendini kabul edememenizin temelinde, “ideal benlik” ile “gerçek benlik” arasındaki çatışma yatıyor olabilir. İdeal benlik, sosyal, atak, konuşkan bir siz; gerçek benlik ise derin düşünen, daha sakin, içsel dünyası güçlü bir siz. Bu iki benlik arasındaki farkı çok büyük gördüğünüzde, doğal olarak kendinize yabancılaşma ve “ben hiçbir şeyi beceremiyorum” düşüncesi ortaya çıkıyor. Oysa mesele, bu farkı kapatmak değil; bu iki yönü dengeli bir şekilde tanımak ve uyumlandırmak.

İçe dönük özellikler, özellikle psikoloji alanında çok kıymetlidir. Dinleme becerisi, empati kurma, olaylara derinlikli bakma ve sabırlı olma gibi özellikler bir danışanla çalışırken en çok ihtiyaç duyulan yönlerdir. Sizin “kusur” sandığınız taraflar aslında mesleğinizde sizi daha da güçlendirecek yanlar olabilir.

Burada önemli bir ayrım vardır: kendini değiştirmek ile kendini dönüştürmek. Değiştirmek, kendi özünüzü inkâr ederek bambaşka biri olmaya çalışmak anlamına gelir. Bu, kişiye içsel huzursuzluk getirir. Dönüştürmek ise özünüzü koruyarak güçlü yanlarınızı geliştirmek ve gerektiğinde sosyal becerilerinizi esnetmektir. Yani siz introvert kalabilirsiniz, ama aynı zamanda insanlarla iletişim kurabilmeyi, gerektiğinde kendinizi ifade edebilmeyi öğrenebilirsiniz. Bu durum sizi hem daha esnek hem de daha güçlü kılar.

Kendinizi kabul etmenin yolu, kendi özelliklerinizi değerli bir perspektiften görebilmektir. Bunun için her gün küçük bir not defterine “içe dönük yanım bana ne kazandırdı?” diye yazabilirsiniz. Örneğin: “Bugün bir arkadaşımı dikkatle dinledim ve onun kendini iyi hissetmesini sağladım.” Bu küçük adımlar zamanla, “bende yanlış bir şey var” düşüncesini dönüştürüp, “benim de değerim var” duygusuna yerini bırakacaktır.

Unutmayın, sizde bir eksiklik yok. Belki de asıl mesele, kendinizi yeniden tanımak ve kendi yapınızı farklı bir gözle görebilmektir. İçe dönüklüğünüz sizin yükünüz değil; doğru yerlerde kullanıldığında en büyük gücünüz olabilir.


Umarım cevabım yardımcı olmuştur. Sağlıcakla kalınız.


Klinik Psikolog İrem Aşıkkutlu

Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.

Cevaplanmış benzer sorular

Kaygı

Duygumdan nasıl emin olurum

Ezgi hanım merhabalar💐,aslında genel olarakta anksiyeteye yatkın birisiyim örneğin bir misafir beklediğimde herşeyin mükemmel olmasını isterim en iyisi olsun isterim zamanında yetişsin isterim ve aşırı stres yaşarım,bu benim huyum sanıyorum çünkü hiç bırakamadım yani mutlu giden ilişkimde partnerim bianda soğuk olursa ve ben bunu hissedersem yemek yiyemem ondan mesaj beklerim bütün günüm mahvolur ki partnerim içinde bu böyle trip atıyorsam o hatalıysa gerçekten moralim düzelene kadar onunda morali bozuluyo beni o yüzle görmek istemiyormuş. Aslında benim duygusal ihtiyaçlarım bu ilişkide daha önceden çok daha karşılanıyordu ama yaklaşık 5-6 aydır bu eksik yeterince iletişim kuramıyoruz işlerinden kaynaklı ve ben haliyle bu duruma bozuluyorum çünkü en ufak bir afedersin kusura bakma konuşması yapmıyor direk benim hayatıma devam etmemi istiyor ve ben bunu kabul edemiyorum,zorundaymışım gibi bi tavır olarak görüyorum bu durumu ve kimse hiçbişeye zorunda değil. Ben naz yapmak istiyorum trip biz kadınların en doğal hakkıyken ben bundan da nasibimi alamıyorum yani ben bişey yapmadım kusura bakma diyo ki buluşma ayarlayamayan partnerim bu durumda. Yani şuanda daha öncede sizinle paylaştığım üzere de gelgitli bir dönemdeyim ama şununda farkındayım duygusal bir olgunluk yaşadım bunu çok zor geçirdim aşırı zor geçirdim yani kaç defa sizlere yazdım bilmiyorum ama çocuk gibi severken şimdi olgun gibi seviyorum bu bana yeni gelen bi duygu evet heyecan var ama o eski çocuksu şeyler yok daha olgun tavırlar ve düşüncelerdeyim daha kadın olduğumu hissediyorum. Evliliğe adım atmama sebebimde babamla yaşayamadığım anlar ve vakitler şuanda emekli oldu ve tamamen bizimle bu zamanların tadını çıkartmak istiyorum çünkü zaman çok kısa evet belki bizim içinde kısa ama bilemiyorum:(. Geçmişte yaşadığım hiçbir kaygım yok açıkçası en uzun ilişkimi yaşıyorum şuanda kimseyle evlilik düşünmemiştim biz evlilik için çeyizlik eşyalarımızı bile aldık o kadar ileri gittik ama o geçmişteki bendi Buda şimdiki ben istemiyorum tamamen değil sadece evlilik olgunluğu yuva kurabilme hissiyatı bunların üstesinden gelmem için gerçekten o kıvama gelmem lazım yoksa çabuk pes ederiz. Bu ilişkiye gerçekten çok değer veriyorum kendimi huzurlu hissettiğim mutlu hissettiğim sayısızca an var ve olmaya devam edeceğini düşünüyorum bilemiyorum tabiki ama henüz konuşamadık partnerimle iyi sonuçlanırsa inşallah böyle devam eder:). Ailemle ilişkimi hiç kıyaslamadım aslında Ezgi hanım çünkü burası çoğunluk ve alışılmış bir düzen diğer tarafta sadece ikimiz ve çok sakin bir ortam,ailemle beraberken herkes kendi düzenindeyken ben partnerimle beraber oluyorum yani mesajlaşıp konuşuyoruz her zaman hep beraber olamayız babam tv izlerken kardeşim ders çalışıyor ve ben tek kalıyorum kendisi de o durumda öyle tabi ama o tek çocuk evi kalabalık değil oda annesini bırakmak istemiyor benim gibi evlerimizde çok uzak şimdi o yakın istiyor annesine bende babama yakın istiyorum hatta alt katında yaşasak nasıl mutlu olurum ama bu süreç biraz zor olucak gibi görünüyor.