İyi hissedemiyorum

Merhaba,

Anlattıkların yalnızca moral bozukluğu gibi durmuyor; uzun süredir taşınan yoğun bir tükenmişlik, kaygı ve kendinden uzaklaşma hissi gibi görünüyor. Sürekli yorgun hissetmen, hayata bağlı hissedememen, hiçbir şeye istek duymaman, geçmişi tekrar tekrar düşünmen, kendini suçlaman ve bedeninden uzaklaşman zihinsel olarak çok yorulduğunu düşündürüyor. İnsan bazen dışarıdan tembel ya da isteksiz gibi görünebilir ama aslında içeride sürekli çalışan, susmayan ve kişiyi tüketen bir zihin vardır. Senin anlattıklarında da biraz böyle bir durum hissediliyor.

Özellikle LGS süreci önemli görünüyor. Çok çalışmana rağmen istediğin yere ulaşamamak sende yalnızca hayal kırıklığı değil, aynı zamanda ne yaparsam yapayım yetmiyor hissi bırakmış olabilir. Bazı insanlar başarısızlığı yalnızca bir sonuç olarak yaşar ama bazı insanlar bunu kendi değerleriyle birleştirir. O zaman mesele sadece okul olmaz; kişi kendisini yetersiz, başarısız ve geleceği olmayan biri gibi hissetmeye başlayabilir. İstemediğin bir okulda olmak da her gün sana bu duyguyu yeniden hatırlatıyor olabilir. Bu yüzden gelecekle ilgili heyecanın kaybolması anlaşılmaz değil.

Kendinle ilişkinin de şu an çok sertleşmiş gibi duruyor. Bedenini sevmemek, dışarı çıkmak istememek, kıyafet almaktan kaçınmak ve sürekli kendini eleştirmek zamanla insanın dünyadan çekilmesine neden olabilir. Özellikle yeme bozukluğu yaşayan kişilerde beden yalnızca görüntü değil, kontrol, değer ve kabul edilme hissiyle de bağlantılı hale gelebilir. Bu yüzden mesele sadece kilo değildir; bazen insan bedenine baktığında aslında kendi değersizlik hissini görür. Ve bu çok ağır bir şeydir.

Telefonla sürekli meşgul olmak ya da sürekli mastürbasyona yönelmek de bazen zihnin gerçek duygulardan kısa süreliğine kaçmaya çalışması olabilir. İnsan yoğun stres, boşluk, yalnızlık ya da mutsuzluk yaşadığında beynini oyalayacak, kısa süreli rahatlama verecek şeylere daha çok yönelir. Mastürbasyon tek başına yanlış ya da bozuk bir şey değildir; ergenlikte ve yetişkinlikte oldukça normal bir davranıştır. Fakat sen bunu bazen yoğun duygulardan kaçmak, boşluğu doldurmak ya da kısa süreli rahatlamak için sık yapıyor olabilirsin. Burada önemli olan şey davranışın kendisinden çok, onun hangi duyguyu bastırmaya çalıştığını anlamaktır.

Ayrıca sürekli geçmişi düşünmen ve kafanda senaryolar kurman da zihninin durmadan tehdit, hata ve pişmanlık aradığını gösteriyor olabilir. Kaygılı zihin genellikle geçmişi düzeltmeye ve geleceği kontrol etmeye çalışır ama bunu yaptıkça insan şu anı yaşamaktan uzaklaşır. Senin de sanki zihnin hiç dinlenmiyor gibi.

Şunu bilmen önemli: Bu yaşadıkların şımarıklık, abartı değil. Gerçekten zorlanıyor gibisin. Ve bunu tek başına taşımaya çalışmak seni daha da yoruyor olabilir. Özellikle hem beden algısı, hem yoğun kaygı, hem mutsuzluk, hem tükenmişlik, hem de hayattan kopma hissi bir aradaysa bir psikolog desteği almak sana çok iyi gelebilir. Çünkü bazen insanın sadece motive olmaya değil, içindeki yükü biriyle güvenli şekilde taşıyabilmeye ihtiyacı olur.

Şu an kendine karşı biraz daha yumuşak yaklaşmaya çalışman önemli. Çünkü sen uzun süredir kendini yalnızca eksiklerin üzerinden görüyor gibisin. Oysa şu an ihtiyacın olan şey kendini daha fazla cezalandırmak değil, neden bu kadar yorulduğunu anlamak olabilir. Her şey bir anda düzelmeyebilir ama bu şekilde hissetmen sonsuza kadar sürecek bir şey olmak zorunda değil.

Umarım yazdıklarım sana iyi gelir. Eğer konuşmak istediğin başka bir şey olursa burada olacağım.