Kafamda sürekli geçmişi düşünüp senaryolar üretmeyi nasıl durdurabilirim ?

Sevgili Danışan; Sizi çok iyi anlıyorum. Yaşadıklarınız, dışarıdan bakan birinin "Geçti gitti, önüne bak" diyerek kolayca geçiştirebileceği bir durum değil. Bu yüzden etrafınızdakilere anlatmayı bırakmanız çok doğal ve aslında bir nevi kendinizi koruma yöntemi gibi gözüküyor.Ancak bu sefer de o ağır yük tamamen zihninizin içine, sadece sizin omuzlarınıza kalmış oluyor. Psikolojide bizim "ruminasyon" (zihinsel geviş getirme) dediğimiz duruma çok benzer bir süreç yaşıyorsunuz. Beyniniz, geçmişteki olumsuz yaşantıları sanki birer yapboz parçasıymış gibi çözmeye, "Şöyle yapsaydım ne olurdu?" diye senaryolar kurarak olanları anlamlandırmaya çalışıyor olabilir. Ama bu senaryolar size bir çıkış yolu sunmadığı gibi, acınızı her seferinde ilk günkü tazeliğinde tutuyor gibi görünüyor. Sanki siz bir zaman tünelinde sıkışıp kalmışken, diğerlerinin hayat akışına devam etmesi adaletsizlik hissini ve kırgınlığı daha da güçlendiriyor…Zihniniz bu kötü senaryoları sizi üzmek için değil, aslında sizi korumak için üretiyor. Beyin, belirsizliği ve yarım kalmışlık hissini sevmez. Geçmişteki travmatik veya olumsuz olayları tekrar tekrar önünüze getirerek "Bak, bunu çözmeliyiz ki bir daha canımız yanmasın" der. Ancak geçmiş değiştirilemez olduğu için bu çaba sadece kendinizi tüketmenizle sonuçlanır. İyi şeylere tutunarak hayatımda tutmaya çalışıyorum" demiştiniz. Bazen biten bir ilişkinin, dostluğun veya dönemin ardından yas tutarken, o geçmişteki "iyi anları" kaybetmemek için olumsuzlukları da paket halinde zihnimizde taşırız. Acı çekmek, sanki o insanlarla veya o geçmişle aranızdaki son bağmış gibi gelebilir. Acıyı bırakırsanız, o güzel anlar da tamamen yok olacakmış gibi korkuyor olabilirsiniz.

O sesleri tamamen susturmaya çalışmak, ters tepki yaratır (tıpkı "pembe bir fil düşünme" dendiğinde sadece pembe fili düşünmek gibi). Sesleri susturmak yerine, onlarla aranıza mesafe koymayı denemek daha iyi hissettirebilir. Zihniniz geçmişe kaçtığında bedeniniz şu anda kalır. Hemen bulunduğunuz odaya dikkatinizi vererek ;Etrafınızda görebileceğiniz 5 şeyi, dokunabileceğiniz 4 şeyi, duyabileceğiniz 3 şeyi, koklayabileceğiniz 2 şeyi ve tadabileceğiniz 1 şeyi fark edebilirsiniz. Bu, beyninize "Güvendesin ve şu andasın" sinyali gönderir. Aylar geçmiş olması, bu acının bitmiş olması gerektiği anlamına gelmez. Herkesin iyileşme hızı farklıdır. Kendinize "Hâlâ atlatamadım, olduğum yerde sayıyorum" diyerek yüklendikçe, kendinize olan şefkatinizi kaybedersiniz. Şu an canınızın yanması çok normal. Kendinize kızmayı bırakıp, "Evet, canım yandı ve bu kırgınlığı taşımak kolay değil" diyebilmek iyileşmenin ilk adımıdır. Desteğe ihtiyacın olduğunda senin için buradayım…