Kavga etmekten utanıyorum?
Küçüklüğümden beri kendimi bir kavganın içinde bulduğumda asla savunamıyorum. Söyleyeceğim cümleleri karıştırıyorum ya da gözlerim doluyor. Ama en önemlisi kendimi savunamıyorum. Sınıftaki arkadaşlarımla kavga çıkartmamak için sınırlarımı hiçe sayıyorum çünkü bağırmaktan çok utanıyorum ve kavga çıkarsa kendimi savunamayacağımı biliyorum. Ve bana istediklerini söylemelerine izin veriyorum. Eğer "bunu yapma, hoşlanmıyorum" dersem,"sende çok abartıyorsun" falan diyorlar. Karşımdaki kişiyi asla yenemiyorum kavga konusunda. Ne yapabilirim? kendimi savunmak istiyorum ve gerektiğinde hakkımı aramaktan korkmak ve utanmak istemiyorum.
Bu soru 11 Ocak 2026 11:49 tarihinde Klinik Psikolog Şevval Kurnaz Ünyılmaz tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Merhabalar.
Yaşadığınız bu durum, aslında pek çok kişinin iç dünyasında verdiği sessiz bir mücadeledir. Kendinizi savunamamak, kelimelerin düğümlenmesi ve gözyaşlarınızın istemsizce akması, sinir sisteminizin yoğun bir stres karşısında "donma" veya "teslim olma" tepkisi verdiğini gösterir. Yaşadığınız fiziksel tepkiler bir zayıflık göstergesi değil, o anki yoğun duygusal yükün bedensel bir yansımasıdır.
Arkadaşlarınızın sınır çizme çabalarınıza karşı "çok abartıyorsun" şeklinde karşılık vermesi, sizin hislerinizin ve ihtiyaçlarınızın geçersiz kılınmasıdır. Sınıf ortamında huzursuzluk çıkmaması adına kendi sınırlarınızı hiçe saymanız, bir noktadan sonra kendinize olan güveninizi ve özsaygınızı zedeleyebilir. Savunma yapmak için bağırmak, kavga etmek veya birini "yenmek" zorunda değilsiniz. Hak aramak, bir savaş kazanmak değil; kendi duygusal alanınızın çevresine güvenli bir sınır çizme eylemidir. Bağırmaktan veya kavgadan utanıyor olmanız, barışçıl bir kişiliğe sahip olduğunuzu gösterir; ancak bu durumun başkaları tarafından sınır ihlaline dönüşmesine izin vermemek gerekir.
Bu süreci yönetmek için öncelikle o anki bedensel tepkilerinizi fark ettiğinizde kendinize şefkat gösterin. Kelimeleriniz karışıyorsa veya gözleriniz doluyorsa, "Şu an çok doluyum ve bu konuyu sağlıklı konuşamıyorum ama yaptığın şeyden hoşlanmadım" diyerek alanı terk etmek de bir savunma biçimidir. Kendinizi ifade ederken "sen" diliyle karşı tarafı suçlamak yerine, "ben" diliyle kendi duygunuzu belirtmeye odaklanın. "Sen kötüsün" yerine "Bu davranışın beni kırıyor ve devam etmeni istemiyorum" demek, kontrolün sizde kalmasını sağlar.
Unutmayın ki, kendiniz için bir sınır belirlediğinizde başkalarının ne hissettiği onların sorumluluğundadır. Sizin sorumluluğunuz ise kendi haklarınızı ve huzurunuzu korumaktır.
Bunu şöyle düşünebilirsiniz: Bir evin kapısının kilitli olması, dışarıdaki insanlara yapılmış bir saldırı değildir; sadece içerideki huzuru ve değerli olanı koruma yöntemidir. Sizin sınırlarınız da ruhsal evinizin kilididir; onları kullanmak sizi kavgacı yapmaz, sadece kendinize değer verdiğinizi gösterir.
Uzman Klinik Psikolog Şevval Kurnaz Ünyılmaz
Kendimi şimdi daha iyi hissediyorum çok yardımcı oldu bu sözler
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
