Kaybetme korkumu nasıl yenerim

Merhabalar, 

Bu tür düşünceler, kaybetme korkusunun hayatın hemen her alanına sızdığı durumlarda oldukça yıpratıcı olabilir. Anlattıklarınızda, kontrolün sizde olması gerektiğine dair güçlü bir inanç ve bunun altındaki “kaybedersem yalnız kalırım” teması dikkat çekiyor. Bu aslında duygusal bir güvensizlik halinin yansımasıdır yani, değerli olmanın, sevilmenin ya da güvende hissetmenin “üretmekle” veya “başarmakla” koşullandığı bir iç sistemden bahsediyoruz.

Bu noktada üç düzlemde ilerlemek faydalı olur:

Duygusal farkındalık:

Her şeyi kaybedeceğim korkusu geldiğinde hemen o düşünceye odaklanmak yerine, altında hangi duygunun olduğunu fark etmeye çalışın. Genellikle bu korkunun altında “kaygı”, “çaresizlik” veya “değersizlik” hissi vardır. O an hangi duyguda olduğunuzu isimlendirmek, düşünceyi değil duyguyu düzenlemeye yardımcı olur.

Kontrol inancını gevşetme:

“Kontrol bende olmalı, aksi halde kötü bir şey olur” düşüncesi beynin güvenlik stratejisidir ama uzun vadede yorar. Küçük adımlarla kontrolü paylaşmayı, belirsizliğe maruz kalmayı deneyebilirsiniz. Örneğin, her günün belirli bir kısmında “plansız” bir şey yapın. Bu, sisteminize “kontrolü bırakmak da güvenli olabilir” mesajını verir.

Kendilik değeri üzerine çalışma:

“Çalışmazsam insanlar beni sevmez” cümlesi, sevginin koşullu olduğu bir inancı gösteriyor. Bu inanç genellikle erken dönem yaşantılarda oluşur. Bu noktada terapi, bu inancın kökenini anlamak ve “yapmak”tan “olmak”a geçişi desteklemek açısından çok etkilidir.

Belki şu an kendinize fazla yükleniyorsunuz… Sizden beklentiniz gökyüzünde asılı gibi; fakat bazen mola vermek, kontrolü bir anlığına bırakmak da hayatın bir parçası. Benzer şeyleri yaşayan başka insanların olduğunu bilmek de bazen içinizi ferahlatabilir.

Akşam eve geldiğinizde, gün içinde en azından bir şey için kendinize teşekkür etmeyi deneyebilirsiniz. “Bugün şu anda hayattayım ve elimden geleni yaptım” gibi… Küçük de olsa bir şeyin altını çizmek, kayıp hissiyle baş etmeniz için minik köprüler kurabilir.

Maalesef, zihin bizi sürekli “Daha fazla kontrol, daha fazla çalış” ya da “Nasıl olsa kötü sonuçlanacak” gibi iki uca savurabiliyor. Oysa arada bir durup, nefes almak ve bedeninizde gerginlik nerede yoğunlaşıyor bunu fark etmek bile bir başlangıç noktası. Sözlerinizdeki o gerginliği hissedince, küçücük bir gevşeme egzersizi önermek isterim: Şu anda, derin ve yavaş üç nefes alın; nefesi alırken omuzlarınızı biraz yükseltin ve bırakırken yavaşça indirin. O kısa anlarda bile bedeninize dönmek, akıştaki kaygıyı biraz azaltabilir. 🌿

Şunu da eklemeden geçmeyeyim: Kendi başınıza bu döngüyle boğuşmak güç gelebilir. Zaman zaman bir uzmana danışmak, altında yatan inançları gözden geçirmek ve işe yaramayan düşünce kalıplarını dönüştürmek iyi gelebilir. Duygularınızı paylaşmak ve sizi anlamak isteyen birinin varlığı, pek çok şeyi hafifletebiliyor.

Kaybetme korkusu, genellikle gerçekten her şeyi kaybedeceğinizin değil, duygusal olarak bir kaybın tekrar yaşanmasından korktuğunuzun işaretidir. Yani zihinsel olarak değil, duygusal olarak geçmişte bir “kayıp” hâlâ kapanmamış olabilir.

Bu farkındalıkla birlikte, bu duygularla yüzleşmeyi destekleyen bir terapi süreci, hem gevşeyebilmenizi hem de hayata yeniden güven duymanızı kolaylaştırır. Eğer birlikte ilerlemeyi isterseniz bir seans planlayabiliriz. 

Sevgiler ☘️