Kaygı ve kafamdaki olumsuz düşünceleri engel olamıyorum

Merhabalar,

Yaşadığınız ve paylaştığınız durumun ne kadar zorlayıcı olduğunu tahmin edebiliyorum. Bu kaygıların hem zihninizi, hem duygularınızı hem de bedensel durumunuzu ne kadar etkilediğini, “uyandığımdan uyuyana kadar” ifadenizden daha da net görebiliyorum. Anlattıklarınız, kaygının zamanla bir döngü haline gelmiş olabileceğini düşündürüyor. Yani siz bu kaygıyı susturmak için ne kadar çabalasanız da, kaygı da sizi susturmakta zorlandığınız bir iç ses haline gelmiş gibi görünüyor.

Bu tekrar eden kaygı döngüsünün içinde, zihnin ürettiği sesler zamanla dışarıdan gelen seslerden daha gür çıkabiliyor. “Ya biri duyar da şikâyet ederse, ya bu borcun altından kalkamazsam, ya bir şey ters giderse…” diye uzayıp giden bir “ya…” zinciri oluşabiliyor. Çözüm bulduğunuzda bile, sanki zihniniz yeni bir ihtimal üretip eski, tanıdık kaygıyı yeniden devreye sokuyor. Öte yandan, kaygılarınızı fark etmeniz ve bunları yönetebilmek için çözüm arayışında olmanız çok kıymetli. Bu durum, yaşadıklarınız karşısında ne kadar çaresiz olmadığınızı; aksine iç gözleme ve baş etme isteğine sahip olduğunuzu gösteriyor.

Yaşadığınız durumun birçok sebebi olabileceği gibi, sebeplerden biri; Zihin, tanıdık olanı tercih eder, kaygı yorucu olsa bile, zihnin çoğu zaman bildiği bir alandır. Kaygısız bir hal ise zihin için daha bilinmez ve kontrolsüz gibi algılanabilir. Bu nedenle amaç, kaygının tamamen yok olmasını beklemekten ziyade, kaygı geldiğinde onunla nasıl ilişki kurduğumuzu yavaş yavaş değiştirebilmektir.

Aynı zamanda paylaştıklarınızdan, kaygınızın yalnızca olası olumsuz sonuçlara değil, aynı zamanda başkalarının sizi nasıl değerlendireceğine dair yoğun bir hassasiyete de temas ettiğini görüyorum.“Biri benden rahatsız olur mu?”, “Yanlış anlaşılır mıyım?” gibi düşünceler, kişinin sürekli olarak kendini gözleyen bir konumda kalmasına neden olabilir. Bu da zamanla kişinin kendi ihtiyaçlarından çok, başkalarının beklentilerine odaklanmasına yol açabilir. Bununla birlikte, birilerinin söylediklerinin altında sürekli bir anlam aramak da kaygının sık görülen yansımalarından biridir. Zihin, “Eğer altındaki nedeni bulursam güvende olurum” düşüncesine alışmış olabilir. Bu yüzden biri bir şey söylediğinde, otomatik olarak o sözün arkasında gizli bir mesaj, bir eleştiri ya da bir tehdit varmış gibi neden aramaya başlar.

Aslında burada zihiniz, belirsizliği ortadan kaldırmaya çalışıyor olabilir. Çünkü zihin için belirsizlik, kontrol kaybı anlamına gelir ve oldukça rahatsız edicidir. Bu nedenle kesin bir açıklama bulmak, doğru ya da yanlış olsun, belirsizlikte kalmaktan daha güvenliymiş gibi hissedilir. Ancak bu durum zamanla kişinin kendisini sürekli tetikte hissetmesine ve zihinsel olarak daha da yorulmasına neden olabilir.

Belki de, bu durumda sizin ihtiyacınız olan şey, sakinlik, veya kaygının tamamen yok olmasını beklemekten ziyade, kaygı geldiğinde onunla kurulan ilişkiyi yavaş yavaş dönüştürebilmektir. Kaygı geldiğinde “Bunu yaşamamalıyım” demek yerine, “Şu an kaygı hissediyorum ve bu geçici bir durum” diyebilmek, sürecin önemli bir adımıdır. Duygular gelir ve geçerler. Bazen kaygı gibi durumlar hiç geçmiyor gibi görünse de, her sesi kısmak, her borcu unutturmak pek mümkün olmasa da, belki de, kendinize arada sırada anlayışla bakmak, içinizden geçen tüm o cümlelerin arasına bir nokta değil, bir virgül bırakmak, kimi zaman yeterli olabilir...

Aşağıda, kaygı geldiğinde bedeninizi ve dikkatinizi ana getirmeye yardımcı olabilecek iki küçük egzersiz paylaşıyorum: