Kaygılı ruh halimden nasıl kurtulabilirim doğum sonrası psikolojim karmakarışık

Öncelikle merhaba.Şuan bulunduğum karmaşık ruh hali,kaygılı halim beni psikolojik olarak zorluyor.1 yıllık evliyim ve evlilik sürecinde hemen hamile kaldığımı öğrenmem ile birlikte hamilelik dönemi yaşadım.Şuan da 40 ını dün geride bırakmış bi lohusayım.Bu süreçte heyecanla kaygıyla bazı anlarda aşırı stresle karnımda kavuşmayı beklediğim bebeğim en güzel hediyem,mucizemm.Onu tüm ruh hali dalgalanmalarımın uzağında bırakarak sıkıntılarımdan bahsetmek istiyorum.Eşimle evlenmeden öncesinde birtakım sorunlar yaşadık düğün sürecinde öncesinde vs. ama sonuç olarak onunla yola devam etmeyi ve sevgimi bırakmamayı seçtim.İlk tanıştığımda üzerime daha çok titreyen beni çok sevdiğini düşündüğüm adam bazen beni aşırı üzerken hiç umursamıyor bu durumu.Hamilelik dönemimde işleri eskisi gibi yapamadığım ve hamilelik sürecim sıkıntılı geçtiği için bi keresinde bekar evim bundan daha temizdi dedi.Yemek yapacağım zaman bunları bende yapıyordum zaten niye evlendik o zaman dedi.Yaptığım şey istediği gibi olmayıp beğenmediğinde aşağılar tarzda konuştu.Ağladığım ama içime attığım bi rabbimin bildiği bi de size anlattığım çok anlarım oldu.Ama bi şekilde diğer güne geçtik.Bazen kendime öyle çok kızdığım anlar oluyor ki.Beni sevmediğini hissettiğim üzülüp ağladığımda seni çok nazlandırmışlar nazlısın sen diyip dalga geçen birine beni kimse nazlandırmadı ben bilmiyorum o nasıl bişey diyerek üste çıkmasına bana karşı çok kızdığım şeyler yapmasına rağmen hala çok sevgi besleyebilmem canımı çoğu zaman acıtıyor.Hamilelik süreci geçtikten sonra eşimin tayini farklı bir yere çıktı ve evimizi taşıdık bu süreçte ben ailemin yanına geldim doktoruma burda olduğu ve doğumu burada planladığımız için.Sonrasında doğum oldu ve 40 gün burada kalmam iyi olacağı için ailemle kaldım.Bayram sonrasında bir aksilik olmazsa döneceğiz.Eşim ile bu süreçte telefon ile konuşuyoruz ama sabahları günaydın iş çıkışı 5-10 dk kısa görüntülü konuşma yapıyoruz.Konuşmalarımız rutine bindi napıyosun iyi sen yemek yiycem gün içinden kısa bi bilgi verirse o.Sonrada hadi canım yemek yiyip daha dinlenicem diyerek kapatıyoruz.Sonrada oyun oynayıp yatıyor yatmadan konusursak kısa bi iyi geceler diyoruz.Diyorum ki 24 saat içinde günde bi 5 10 dk mı bize ayrılan süre.Saatlerce ne konusucaz liseli ergen miyiz diyor.Zaten uzun süre konusamayız ben bebeğimizle ilgileniyorum 7 24 uykusuz kalıyorum ama hiç görünmüyor bu.Benim burada beklediğim bi şefkat bi sevgiyi hissetmek bi nasılsın demesi belki de.Ama olmuyor tabi.Bi gözüm dolsa o sinirleniyor noldu şimdi buna mı ağladın canın sıkılıyor diye.Bana olan sevgisini zihnimde evirip çevirip sorguluyorum.Ha o da çok özledi diye hissettiğim zamanlar da oluyor ama sarkıda diyor ya aşk kırıntısı gibi oluyor sanki.Al bu sana yeter fazlasını haketsen de vermeyeceğim. Eskiden bana mesajı aramayı görmedim diye kızan adam şimdi aynısını yapıyor.Beni mi cezalandırıyor sizce kısasa kısas ile.Bayram dönüşü gidince ben evde tek olacağım anne olmak çok zormuş doğum öncesi ve sonrası aile evimde herkes pervane oldu etrafımda beni dinlendiriyorlardı.Şimdi ev işi temizlik yemek en önemlisi bebeğimin bakımı tek halletmem gerekecek sanki tüm sorumlulukları yüklenmişim de altında ezilicem hissi kaygısı zihnimin beni sürekli olumsuz düşünceleri düşündürmesi kötü etkiliyor.Normalde neşeli eğlenceli biriydim ama artık zihnim sorumlulukları düşünmekle meşgul.Seviliyor muyum yine yetersiz mi hissettirilicem yoksa herşey çok iyi olacak mı bilmiyorum.Her şeyin iyi olmasına olumlu düşünmeye çok ihtiyacım var çok.Ve en önemlisi bebeğime iyi gelmem için benim iyi olmam lazım.Zihnimdeki bu düşüncelerle nasıl başa çıkabilirim