Psk. Serra Canseven

Sizi çok iyi anlıyorum, satırlarınızda çaresizlik ve bir döngüde sıkışmışlık hissi var. Toplumun en küçük birimi ailede var olmaya başlarız ve rollerimizi, kimliğimizi, karakterimizi oluştururuz insanlarda bizi böyle tanır. Görevler üstlenir, görev edindiklerimizi çevremize biz öğretiriz. Aile içinde sevgiyle örtülen karşılıksız fedakarlıklar zamanla tükenmiş hissetme ve kendinizi geri planda bırakma düzenine dönüşebiliyor. Anne babanıza ebeveyn olma rolünü üstlenmiş ve kendinizi yok saymanız normal görülmeye başlanmış. Şimdi yaptığınız her itiraz hayatınızdaki düzeni bozduğundan tepkiyle karşılanıyor ve sizi de huzursuz edip sorguya düşürüyor. Başkalarından önce kendinize üstlenmek zorunda olmadığınız rolleri hatırlatıp kabul ettirmelisiniz. Bazen bilmek davranmaya yeterli değildir, yapmanız gereken zor da olsa eyleme geçip ardından rahatlama duygusunu beklemektir. Ne kadar sevdikleriniz de olsa her bireyin yolu farklıdır ve sorunları kendisine aittir. Sorumluluklar karşılıklıdır, bir paylaşım başlatmak, ortamı idare etmek, bakım vermek yalnızca size ait değildir. Bunu tamamen bir davranışla düzeltmeye çalışmak zordur, bu yüzden bir gün veya bir olayla başlayacağız. 'Bunu hep ben yapardım' dediğiniz uygun bir rolü bir günlüğüne bırakın, 'her zamanki ben olsam bunu yapardım', 'benden bu beklenirdi' dediğiniz görevi yazın ve onu bir gün yapmayın. Akışı izleyin ve yazdığınız bu davranışları ne kadar uygulayabildiğinizi yargılamadan düzenli olarak yazarak değerlendirin. Kendinize basit ve uğraştırıcı bir ilgi alanı bulun. Sevdiğiniz şeyi yapmak için zaman yaratmaya başladığınızı fark edeceksiniz. Duygular ve alışkanlıklar eylemden sonra gelebilir. Değişim adımlarını başkalarına değil kendinize attırabilirsiniz. Kimseniz olmadığını düşündüğünüzde kendinize nasıl bir 25 yıl yaşattığınızı düşünerek hareket edin. Bir çocuğunuz olduğunda ona nasıl anılar anlatıp nasıl örnek bir anne olmak istediğinizi düşünerek yaşayın. Belki de bu durumu ‘geç kalmak’ olarak değil, ‘kendime şimdi sıra geliyor’ diye de düşünebiliriz. Bu farkındalığa gelmiş olmanız bu hissettiğiniz baskı duygusunun içinde bile nasıl ilerleyebildiğinizi gösterir. İlk sınır koyma denemeleriniz başkalarının tepkisini arttırabilir. Bu, yanlış yaptığınız anlamına değil, sistemin değişime direnç gösterdiğini işaret eder. Rahatlama ve içinizde değişime alan açma olarak en iyi yoga yapmayı önerebilirim. Platformumuzda uygulayabileceğiniz bilimsel rahatlama tekniklerinden ekleyeceğim. Fedakarlık şemasını niçin belirlediğiniz ve bilinçdışı otomatik davranışlarınızı niçin oluşturduğunuzu ve nasıl fark edeceğinize dair profesyonel bir seans sürecine başlamanız yalnız olmadığınızı hissettirecektir. Anlaşılmak iyileşmenin en temel taşıdır. Kendinize daha şefkatli olmayı seçmenizi ümit ediyorum.