kendi huzurumu nasıl koruyabilirim?

Merhaba Sevgili Danışan,

Öncelikle soru sorma cesaretinde bulunduğunuz için kendinizle gurur duymalısınız, soru sorduğunuz için teşekkür ederim.

Mesajınızda şunu görüyoruz “Ufak bir huzursuzluk, evdeki tartışma bile günümü mahvetmeye yetiyor”. Burada fark etmemiz gereken nokta içsel olarak açık ve hassas bir halde bulunduğunuz. Dışarıdan gelebilecek herhangi bir şey, sizi oldukça fazla etkiliyor görünüyor. bunun yanı sıra, “kendimi savunmasız bir çocuk gibi hissediyorum, bu da utanç verici” demeniz. Bu iki temel ve baskı layan noktalar, hem hassasiyetinizin artıyor olması hemde utanç duygunuzun varlığı.

Öncelikle şunu belirtmek isterim ki : hassas olmanız, sizin zayıf olduğunuz anlamına gelmemektedir.

Birlikte şuna bakıyor olalım isterim: Huzuru koruyor olmak ve bunu görev edinmek demek, “kimse tartışmasın, hiçbir şey olmasın” demek değildir. Bunu sağlamaya çalışmak. sizi ve düşüncelerinizi gerçeklikten oldukça uzaklaştırmaktadır. Bazen. yaşanan olaylara karşı filtreleme halinde olmak iyi oluşunuza fayda sağlayabilir. Bu filtre dışarıda yaşananan herhengi bir problemi içselleştirmeden zararlı taraflarını süzmek gibi düşünülebilir.

Bir egzersiz önermek isterim; Evin içerisinde bir huzursuzluk hali oluştuğunda, diyelim ki birileri tartıştı, sesler yükseldi. O anda, içinizin sıkışma hali başladığında, içinizden kendinzie şu cümleyi söylemeyi deneyiniz: “Bu onların duygusu. Bu olayın bir parçasında olabilirim ama bu duygu bana ait değil.” Ve ardından üç kez derin nefes alınız: Nefesi burundan alırken içinizden “içime sadece bana ait olanı alıyorum” deyiniz. Verirken ise “bana ait olmayanı bırakıyorum” deyiniz. Bu bazen ilk bakışta faydasız gibi görünebilir ama pretikleştikçe beden zihne şu mesajı vermekte: “Benimle olay arasında bir mesafe var.”ve fark ediyorum.

İkinci adımda ise şunu deneyebilirisiniz: Kendinize gün içinde minik de olsa sakinleme anlanları açabilmek. Örneğin gün içerisinde 10-30 dakika, kimseyle konuşmadan, telefonunuza bakmadan, sadece oturup nefesinizi gözlemlemek, bedeninize odaklanmak, belki elinize sevdiğiniz bir sıcak içecek alıp pencereyi seyretmek, ya da müzik dinlemek olabilir. Bu anlar, zihninize “güvendeyim” sinyalini vermeye başlar ve onu bu duruma karşı hazırlar. Zamanla tartışma olduğunda bile, bedeniniz o güvenli hissi daha kolay hatırlayabilir.Son olarak ise içinizdeki o“savunmasız çocuk” hissi. Onu bastırmak,yok saymak yerine, şu taraftan bakmayı deneyebilirsiniz: “Demek ki içimde hâlâ korunmaya, sarılmaya ihtiyaç duyan bir taraf var.” Utanç yerine, merakla ona yaklaşıyor olmak“Ne zaman böyle hissediyorum, kimlerin yanında bu artıyor, kimlerin yanında azalıyor?” diye gözlemlemek sizi iyi oluşa götüren yollardan bazıları olabilir.

İsterseniz kendinize bu hafta için küçük bir soru soruyor olun: “Bugün, hassas olduğumu düşündüğüm tarafımı nasıl koruyabilirim?” Belki bir sınır koyarak, belki kısa bir yürüyüşle, belki de sadece “Şu an çok etkilendim, kendime biraz şefkat göstermeliyim” diyerek.Adım adım,sabırla... Umarım cevabım yardımcı olmuştur.

Sevgilerle ve Musmutlu kalmanız dileğiyle,

Klinik Psikolog Nuray Halaç.