Kendi içimde affedip nasil yoluma bakarım.

merhaba sevgili danışan,

Yaşadıklarınızın sizi be kadar yorduğunu ve içinizde boşluk yarattığını anlayabiliyorum. Çocukluk döneminizde anne ve babanızın arasındaki sürekli olan gelgitlere şahit olmanız bir ebeveynin diğer ebeveyni kötülemesi sonradan hiçbir şey olmamış gibi hayatına devam etmesi bir çocuk için oldukça karmaşık duygulardır. Çünkü bir çocuk ebeveynlerinde güven şefkat dolu bir ortam ararken ebeveynlerinin onu böyle hissettirmesi güvende hissetme duygusu zedelemiş olabilir. Babanızla aranızdaki baba kız ilişkisinin oluşmaması ve bazı yaşanılan olaylar sonucunda aranızda iyi bir iletişim olmaması anlaşılır bir durum. Bazen insan sadece yaşadığı olaylara değil, hiç yaşayamadığı ilişkiye de yas tutar.  Belki de içinizdeki o boşluk hissi şu an ki sahip olduğunuz baba ilişkisini kaybetmekten çok sahip olamadığınız baba kız ilişkisiyle ilgili olabilir. Üniversite için farklı bir yurda geçmek sizin için yeni bir alan açabilir. Ama yeni bir ortam geçmişteki yaşadığın duyguların hemen kaybolmasını sağlamaz. Çünkü içinizde oluşan o boşluk uzun süre duygusal ihtiyaçların karşılanmadığı bir boşluk bundan dolayı hemen kapanmasını beklemek gerçekçi olmayabilir. Şu an kendinize neden hala geçmedi diye sormak yetine içimde aslında neye ihtiyaç duyan bir parça var onu bulmak daha yarar sağlayacaktır. İyileşmek yaşanan olayları yok saymaktan veya babanızla ilgili her şeyi unutmakla olacak olan bir durum değildir. Bundan ziyade geçmişte görülmeyen taraflarınız ihtiyaçlarınız anlaşılmamış yönlerinizi anlamaya çalışmaktır.

Psikolog Melisa Sude Kav