Kendi ışığımı kazanmaya bir yerden başlamalı ama nerden başlamalıyım?
Sosyal bir insandım güzel bir işim vardı evlendim çocuğum oldu eve kapandım çocuğumun bakimini üstlenmek için 1,5 yıldır bu şekilde yaşıyorum tek faaliyetim ailemin yanına gitmek (eşim ile) veya çocuğumu parka götürmek.. kendimi ışığımı kaybetmiş gibi hissediyorum hep bir yetersizlik hissi kendime çocuğuma evime eşime karşı,geceleri uyuyamıyorum fazla düşünmekten, neyi farklı yapsam her şey daha güzel olur diye sürekli sorguluyorum kendimi, fazla empat bir insanım.eşim zaten tam tersi zit kutuplar böyle çekildik birbirimize. Adeta zihnim sürekli geviş getiriyor gibi, binlerce şey denedim evde kendi kendime terapi gibi kendimi anlamak için mindfulness gibi..bir kaç yıl önce başladım araştırmaya acaba bende mi sorun var ailemde kalitsal şizofreni tehişi bir yakınım var fazla araştırdım araştırdıkça zihnim iyice dağınıklaştı.. ve farkındayım konudan konuya geçiyorum sürekli bir de daha önce bu sebeple bana psikolojik ilaç yazmıştı.. aslında bunu bilinçli değil ama bir nevi de bilinçli yapıyorum sanki vaktim yetmeyecekmiş de beni anlayamayacakmışsınız gibi her şeyi söylemek istiyorum..
Bu soru 15 Ocak 2026 15:28 tarihinde Psikolog Büşra Nur Arslan tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Sevgili danışan, yaşadığınız durum birçok kişinin yaşadığı, bazen dile dökemediği bir gerçek. Hayattaki geçiş dönemlerinde zorlanmanız, bununla nasıl başa çıkacağınızı bilememeniz oldukça normal.
Siz aslında bu süreçte çok kez kendinize yardımcı olmuşsunuz. Araştırmak, okumak, eğitimler almak kişiyi içinde bulunduğu durumu anlamlandırmasına yardımcı olabilir. Ancak tam tersi şekilde de etki edebilir. Siz araştırdıkça, kendinize düşüncelerine odaklandıkça ve bu döngüden çıkamadıkça aynı oranda kaygınız da artmış görünüyor. Ailenizde bir psikopatoloji aramanız gibi. Hayatınızda bu duruma dair kanıtlar arayarak kaygınızı beslemiş oluyorsunuz. Bu şekilde de kendinizi yetersiz ve çaresiz hissetmişsiniz.
Sizin de ifade ettiğiniz gibi zihnin geviş getirmesi yani ruminasyon, zihnin bir döngü şeklinde aynı şeyleri düşünmesidir. Bu durum aslında sorunları çözmeye çalışmanın ve kontrol isteğinin aşırı halidir. Bu bir bozukluk değildir. Fazla sorumluluk, fazla empati, uzun süreli yalnızlık sonucu ortaya çıkabilir. Anlıyorum ki her şeyi aynı anda anlatmak istemeniz de uzun süre sizinle kalmış bu hisleri artık bırakmak istemenizden.
Size önerim yaşadığınız durumu acele etmeden, adım adım ele almak. Öncelikle kendinize ve duygularınıza alan açmak. Onları ötelemeden, onlardan kaçmaya yok etmeye çalışmadan kabul ederek başlamak. Sonrasında ise bir uzmana danışmak olabilir.
Ben bir psikolog olarak burada bir sorun değil omuzlarına alması gerekenden fazla yük almış birini görüyorum. Aradığınız ışık ise kaybedilmiş değil sadece bir yerlerde unutulmuş ve sizi bekliyor olabilir.
Cevabımın faydalı olmasını umuyor, sağlıklı günler diliyorum.
Sevgilerimle, Psikolog Büşra Arslan
Teşekkür ederim,Anlaşıldığımı hissettiğim bir cevap oldu vakit ayırıp yanıtladığınız için de bilhassa teşekkür ederim,.
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
