Kendimde farkettigim kötü huylarım

Merhaba sevgili danisan,

Yazdiklarinizi okurken benim bircok danisanimin da yasadigi ve belki de bircok insanin ortak sesi olacak bir durum yasadiginizi fark ettim. Yalniz kalma korkusu. Hepimizin hayatini devam ettirmesi icin sevildigini hissetmeye, onay almaya, disaridan gelebilecek takdir ve onaylamalara ihtiyac duyabiliyoruz. Bu cok normal oldugu gibi ayni zamanda evrimsel de bir boyutu var. Mesela yeni yurumeye baslayan bir bebek ya da aynada ilk kez kendi yansimasini goren ve algilayan bir bebek de ilk olarak etrafinda anne ve babasina bakiyor, onlardan onay alirsa bunun dogru oldugunu ve basardigini hissediyor. O nedenle kucukluklugumuzden beri dis dunyaya olan ihtiyacimiz devam etmekte.

Aslinda burada yasadiginiz durum, yani insanlari tamamen hayatinizdan cikartmamak ama sinir cizebiliyor olmak, gercekten takdir edilebilecek bir ozellik. Bazen her yasadigimiz kotu olayda insanlari hayatimizdan tamamen cikarmak yerine sinir cizebilmek ve bunu koruyabilmek, oz saygimizin korunmasina yardimci olabiliyor. Ancak bu insanlar size zarar vermeye devam ettigi halde hayatinizdan cikartamamak -bunun icin zarar goruyor olsaniz bile-, belki de kendi kayginizi yatistirmak icin olabilir. Bir insanin hayatimizdan cikmasi da bir kayip surecidir ve yas sureciyle benzerlik gosterir. Size zarar verse bile orada durmasi, yok olmasindan daha az kaygi vericidir bazen. Bu noktada bir insani hayatinizdan cikartmak sizin icin hangi durumlari hatirlatiyor, kayip mi, yas mi, yok olmak mi?Bu durumun neden kaynaklandigini anlamak icin oncelikle sizde nasil bi cagrisim yaptigini anlamamiz gerekebilir.

Yalniz kalma korkusuna gelecek olursak, yalnizken yasanan kaygilar genellikle kisinin kendi kendine kaldigi zaman aklina gelen dusunceler, ic sesler olabiliyor. Acaba kendi kendinize kaldiginizda sizi rahatsiz eden, huzursuz ve kaygili hissettiren sey tam olarak ne? Hangi dusunce akliniza geliyor olabilir? Aslinda hoslanmadiginiz sey yalniz kalmaktan cok yalniz anlarinizda akliniza gelen seyler olabilir mi? Bunlari dusunmek cok fazla cevabin kapisini araliyor aslinda.

Bazi ortamlarda size rakip olarak gorunen kisilerin zayif yonlerini bulmaya calistiginizi da fark etmissiniz. Bunu bu kadar acik ve seffaf dile getirebiliyor olmaniz guclu bir ozellik. Aslinda burada onemli olan durum kendi oz sayginizi korumak icin neden baska insanlarin kotu ozelliklerini ortaya cikartma ihtiyaci hissediyor olusunuz. Bu sizin kendi oz sayginizi korumak icin gelistirdiginiz bir savunma mekanizmasi gibi gorunuyor. Belki erken cocuklugunuzda yasadiginiz bir oz saygi kirilganligi veya travma olarak bahsettiginiz durumlar, sizi bu konuda dis dunyaya karsi daha hassas hale getiriyor olabilir.

Baska insanlarin size rakip olabilecegini hissettiginiz durumlarda ic sesiniz size “yeteri kadar iyi degilsin” diyor olabilir.

Bazen kafamizdaki bu sesler, cok gecmisten gelen ve hayatimizin her noktasinda bize temas eden durumlardan kalabiliyor. Bu sesin nereden geldigini bulmak, kime ait olabilecegini dusunmek, neden boyle hissediyor olabileceginizi derinlemesine calismak, terapinin amaclarindan biri aslinda. Belki siz de bunlari dusunebilirsiniz, eger bu yola cikarken bir eslikciye ihtiyac duyarsaniz da birlikte bunlari kesfedebiliriz.

Bu sorularin cevabini kesfetmek icin cikilan bir yolculuk, sadece bunlarin degil diger bircok sorunuzun da cevabi olacaktir.

Sevgiyle kalin.