Kendime bunu neden yaşatıyorum

Merhabalar sevgili danışan,

Yazdıklarınızdan gerçekten büyük bir kafa karışıklığı içinde olduğunuzu ve bazı konuların sizi ne kadar zorladığını fark etmemek mümkün değil. İçinizde hem geçmiş ilişkinize dair duyguların, hem de kendi hayatınıza dair birçok sorunun aynı anda dolaştığını görmek oldukça anlaşılır bir durum. Yazdıklarınızı tek tek ele almak isterim.

Genel olarak anlattıklarınızda özellikle sosyal hayat konusunda uzun zamandır zorluklar yaşayan bir tarafınız olduğunu ifade ediyorsunuz. Bu durumun zamanla stresinizi artırdığını ve hatta bedeninize de yansıdığını söyleyebiliriz. Yoğun stres yaşayan kişilerde mide bulantısı, vücut ağrıları veya bedensel rahatsızlıklar sıkça görülebilir. Bu nedenle sosyalleşme, insanlarla iletişim kurma ya da yeni ortamlara girme gibi durumlar sizin için kaygı verici hale gelmiş olabilir ve bedeniniz de bu duruma tepki vermiş olabilir.

Bazen bu tür geri çekilmeler bilinçli olarak seçilmiş bir davranıştan ziyade, kişinin kendini koruma biçimi olabilir. İnsan bazen zorlayıcı duygularla karşılaşmamak için hayatın bazı alanlarından uzaklaşmayı seçebilir. Bu noktada kendinize şu soruları sormak faydalı olabilir:

Sosyalleşmek, ilişki kurmak ya da yeni insanlarla tanışmak sizin için hangi duyguları tetikliyor?

Sizi en çok zorlayan şey reddedilme korkusu mu, anlaşılmama korkusu mu, yoksa başka bir şey mi?

Öte yandan ne istediğinize karar veremediğinizi söylemeniz de oldukça önemli bir nokta. Bazen kişi uzun süre kendi ihtiyaçlarını geri plana attığında, bir noktadan sonra gerçekten ne istediğini anlamakta zorlanabilir. Anlattıklarınızdan, özellikle geçmiş ilişkinizde oldukça fedakâr ve uyum sağlayan bir rolde olduğunuz anlaşılıyor.

Kıyafetlerinizden ödün vermek, hataları affeden taraf olmak, kendi ihtiyaçlarınızı geri plana atmak… Bunlar çoğu zaman kişinin “sevgi için fedakârlık yapmalıyım” ya da “kabul edilmek için uyum sağlamalıyım” gibi öğrendiği inançlarla bağlantılı olabilir. Bu nedenle o ilişkiye bağlanmanız ve ayrılmakta zorlanmanız da oldukça anlaşılır bir durum.

Ancak burada önemli bir noktayı da vurgulamak isterim. İlişkide yaşadığınız bazı sorunların farkına varıp, geri dönmemeyi tercih etmeniz aslında sizin farkındalık geliştirdiğinizi gösteren güçlü bir adım olabilir. Bazen bir ilişkinin içerisinde olmak, o kişiyi sevmek ile o ilişkinin bizim için sağlıklı olup olmadığını ayırt etmek zor olabilir. Birini seviyor olmak, o ilişkiye mutlaka geri dönmemiz gerektiği anlamına gelmeyebilir.

Ayrıca çevrenizdeki insanların “neden kabul etmedin?” gibi sorular sorması da sizi daha da yalnız ve yanlış bir karar vermiş gibi hissettirmiş olabilir. Ancak bir ilişkinin içinde neler yaşandığını en iyi bilen kişi o ilişkinin içindeki iki kişidir. Dışarıdan görünen ile içeride yaşanan deneyim her zaman aynı olmayabilir.

Ortamlar içinde kendinizi ifade etmekte zorlandığınızı ve bazen insanların üzerinize geldiğini söylemeniz de oldukça önemli. Bu durum çoğu zaman kişinin sınır koymakta zorlanmasıyla ya da kendini ifade ederken kaygı yaşamasıyla bağlantılı olabilir. İnsanlar bazen sessiz kalan kişileri yanlış yorumlayabilir ya da bu durumu farkında olmadan zorlayıcı şekilde kullanabilir. Bu nedenle sınır koymayı ve kendinizi ifade etmeyi yavaş yavaş öğrenmek sizin için çok kıymetli bir adım olabilir.

Şu anda yaşadığınız yalnızlık, işsizlik ve sosyal çevrenin azlığı da sizi daha çaresiz hissettiriyor olabilir. Böyle dönemlerde kişi “Acaba yanlış mı yaptım?”, “Doğru olanı kaçırdım mı?” gibi sorularla kendini çok sorgulayabilir. Ancak bazen hayatımızda bir ilişkiye dönmemek, yeni bir başlangıcın önünü açan bir süreç de olabilir.

Belki de şu anda asıl ihtiyaç duyduğunuz şey, bir ilişkiye dönüp dönmemekten önce, kendi hayatınızı yeniden yavaş yavaş kurabilmek, kendi alanınızı fark etmek, neyi isteyip neye ihtiyacınız olduğunu anlamak olabilir. Sosyal hayatınıza küçük adımlarla dahil olmak, ilgi alanlarınızı keşfetmek, yeni deneyimler denemek ya da bir uzmanla destek almak bu süreçte size yardımcı olabilir.

Unutmayın ki hayatın içine yeniden girmek bir anda olmak zorunda değildir. Küçük ve güvenli adımlar da çok değerlidir.

Bu süreçte kendinize şu soruyu sormak da yardımcı olabilir:

“Ben gerçekten nasıl bir hayatın içinde olmak istiyorum?”

"Benim gerçekten neye ihtiyacım var?"

Bu sorunun cevabı zamanla daha netleşebilir. Kendinizi bu konuda suçlamak yerine, bu süreci bir keşif süreci olarak görmek size daha iyi hissettirebilir. Tekrardan yazmak, sormak istediğiniz bir konu olursa bana buradan veya profilimden ulaşabilirsiniz.

Sevgiyle kalın

Psikolog Ecem Bakıner