Kendimi bir türlü sevemedim
Ben kendimi oldum olası hiç sevemedim, 19 yaşında bir genç kızım. Belki zamanla geçer kendinde güzel özelliklere odaklan diyeceksiniz ama bu duyguyu yaşamadan kimse anlayamaz, Fiziksel olarak yetersiz hissediyorum, herkes benden daha güzel geliyor ki öyle zaten hayattada güzel olmazsan kazanamazsın, Bunu bir yarış olarak görmüyorum ama kim ne derse desin bu böyle, güzel olan hep 1-0 öndedir. Kendimi ne zaman sevmeye çalışsam yüzüm engel oluyor, en başta dişlerim inanılmaz yamuk gülemiyorum, bu yüzden evet tedavisi var biliyorum ama tel taktıracak bir maddi gücüm yok, yoksa çoktan taktırırdım, ama elimde yok. Sonra burnum yandan uzun fotoğraflarda asla yan duramam utanırım, çenem yuvarlak ve gıdım var, ve bunlar yüzünden ben insanlarla göz teması bile kuramıyorum, ben yolda yürürken insanlarla göz göze gelemiyorum özellikle erkeklerle, içlerinde şu kıza bak ne kadar çirkin yada burnu şöyle derler diye utanıyorum. İnsanlarla bu yüzden iletişim bile kuramıyorum gülerken ağzımı kapatmak zorunda kalıyorum, çünkü dişlerim çarpık hem altı hem üstü, bu durumdan ötürü hiç bir şeye hakkım yokmuş gibi kimse beni sevmeyecek gibi hissediyorum ki sevmedi zaten. Hep daha güzeller seçiliyor hayatta ben hiç seçilmedim, karakterin bir işe yaradığını göremedik. Aslında onlarada hak veriyorum, KİMSE DIŞINI BEĞENMEDİĞİ ŞEYİN, İÇİNİ MERAK ETMEZ. Benim neden içimi merak etsinler ki ben gülüşümden herşeyimden utanıyorum benim gibi birini kim neden sevsin, anca uzaktan izlerim. Ve maalesef kıskancım güzel olan herkesi kıskanıyorum aslında istemem böyle olmak ama içten içe üzülüyorum, onlara olan kıskançlığım beni hırçın yapıyor, elimde olsa kendimi değiştirim, ama devreye para girdiği için hiçbir şey yapamıyorum. Neden onlar güzel ben değilim neden onlar seviliyor, ben sevilmiyorum, neden neden bu sorulardan kurtulamıyorum yıllardır bu sorun var bende bir türlü çare bulamadık. Belki bir gün param olursa kendimi değiştirmek için estetik operasyonlar yapacağım. Ama o zamana kadar mutsuz olmaya devam, güzel değilsen bi anlamı yok çünkü kimse ilgilenmiyor. Herkes herşeyi haketmişken sırf dış görünüş yüzünden haksızlık görmeyi hazmedemiyorum.Herkesin sıfır çabayla elde ettiği sevgi için bu kadar yıpranırken yinede kimse tarafından görülmemek, beğenilmemek acı, güzel değilsen görünmezsin bu kadar acı ama gerçek.
Bu soru 15 Temmuz 2026 07:29 tarihinde Klinik Psikolog Şevval Kurnaz Ünyılmaz tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Merhabalar sevgili danışan,
Öncelikle bu hassas soruyu bu kadar geç cevapladığımız için çok ama çok üzgünüm.
Yaşadığın bu derin mutsuzluk, yetersizlik hissi ve fiziksel özelliklerine yönelik yoğun odaklanma, aslında pek çok insanın zaman zaman veya sürekli olarak deneyimlediği bir durumdur. Henüz 19 yaşında bir genç kız olarak, kimlik arayışının ve fiziksel değişimin yoğun olduğu bir dönemden geçiyorsun. Bu süreçte hissettiklerin sadece zamanla geçer denilecek kadar basit değil; ancak bu duygularla başa çıkmanın ve bakış açını dönüştürmenin yolları elbette mevcut.
Yolda yürürken insanların, özellikle erkeklerin sana bakıp "ne kadar çirkin" dediğini düşünmen ve göz teması kurmaktan kaçınman, gelişim psikolojisinde hayali seyirci olarak adlandırılan bir kavramla yakından ilgilidir. Bu durumda kişi, sanki sürekli bir sahnede izleniyormuş ve herkes her kusurunu fark ediyormuş gibi hisseder. Bu durum, sosyal anksiyete (sosyal fobi) belirtileriyle birleşerek göz temasından kaçınma ve sosyal izolasyona yol açabilir.
Dişlerin, burnun veya çenenle ilgili hissettiklerin kesin olmamakla birlikte Beden Dismorfik Bozukluğu (BDB) olarak bilinen bir durumun işareti olabilir. BDB'de kişi, fiziksel görünümündeki (gerçek veya hayali) bir kusura aşırı derecede takıntılı hale gelir. Gerçek bir fiziksel farklılık mevcut olsa bile, birey bunun önemini zihninde orantısız bir şekilde büyütebilir. Bu durum; dişleri gizleme, fotoğraflardan kaçınma ve sosyal ortamlarda geri planda kalma gibi davranışları tetikleyerek özsaygını daha da düşürebilir.
Güzel bulduğun insanlara karşı hissettiğin kıskançlık ve bunun seni hırçın yapması, aslında düşük özsaygı ve güvensizliğin bir sonucudur. Kendini yetersiz hissettiğinde, başkalarının başarısı veya güzelliği sende bir tehdit algısı yaratır. Bu duyguyla başa çıkmak için kıskançlığın kaynağını anlamaya çalışmak ve dışarıyı izlemeyi bırakıp kendi içsel değerine odaklanmak kritiktir.
Kendini sevmekte zorlandığın ve ağır düşüncelerin (eğer varsa) eşiğinde olduğun durumlarda profesyonel yardım almak hayati önem taşır. Belediyelerin Psikolojik Danışmanlık Merkezleri (PDM) veya Sağlıklı Hayat Merkezleri üzerinden ücretsiz psikolog desteği alabilirsin.
İç sesin sana "seni kimse sevmez" dediğinde, bunun sadece bir düşünce olduğunu ve gerçeği yansıtmadığını kendine hatırlat. Sevilmek bir ayrıcalık değil, her insanın en temel hakkıdır.
İçsel huzuru bulmak ve özsaygıyı artırmak, zamanla gülümsemenin daha samimi ve etkileyici olmasını sağlar; bu da dış dünyayla olan iletişimini olumlu yönde değiştirir.
Unutma, "kimse dışını beğenmediği şeyin içini merak etmez" düşüncesi seni sadece daha çok yalnızlığa iter. Oysa çekicilik sadece fiziksel özelliklerle değil; duruşun, gülümsemen (çarpık olsa bile samimiyeti), zarafetin ve karakterinle de şekillenir. Kendini bir proje gibi sürekli değiştirmeye odaklanmak yerine, olduğun halinle değerli olduğunu kabul etmek iyileşmenin ilk adımıdır.
Sen güzelsin, güzel olmaman için hiçbir neden yok. Saydıklarının hepsi fiziksel nedenler, ancak güzellik güzel bir kalple başlar. Ben buradan kalbinin ne kadar güzel olduğunu hissedebiliyorum ve muhtemelen gülüşün de buna eş değer olarak çok güzel. Kendini lütfen ihmal etme, lütfen kendine haksızlık etme olur mu ?
Sevgilerle
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
