kendimi bu dunyaya ait hissetmiyorum.

Merhaba,

Bunu böyle hissetmen garip ya da yanlış değil. Yazdıklarında dünyayla kopukluktan çok, güçlü bir anlam arayışı ve kendine ait bir yer bulma isteği var. Birçok insan zaman zaman bu dünyaya ait hissetmediğini düşünür ama herkes bunu bu kadar açık fark edip ifade edemez.

Bazen “bu dünyaya ait değilim” düşüncesi gerçekten başka bir evrende olma isteğinden çok, mevcut düzenin, ilişkilerin ve beklentilerin insana dar gelmesiyle ilgilidir. Aynı döngülerin içinde sürükleniyormuş gibi hissetmek, hayatın anlamını sorgulatabilir. Olağanüstü olana yönelmen de, aslında içindeki canlılığı ve merakı koruma çabasının bir yolu gibi görünüyor.

Burada küçük ama önemli bir ayrım var. Düşünceler çoğu zaman hisleri mutlak bir gerçek gibi sunar. Oysa bu, o anki ruh halinin yaptığı bir yorumdur. Bu düşünce geldiğinde kendine şunu hatırlatabilirsin: Şu anda böyle hissediyorum ama bu, her zaman böyle olacağı anlamına gelmez.

Kendine nazikçe şu soruyu sorman faydalı olabilir: Bu dünyaya ait hissetmediğimde aslında neye ihtiyacım var? Daha fazla özgürlük mü, daha derin bağlar mı, daha anlamlı bir uğraş mı?

Küçük bir egzersiz önermek istiyorum, iyi geleceğine ve kafandaki sisleri dağıtacağına eminim:

Bir kağıdı ikiye böl. Bir tarafına seni bu dünyadan uzaklaştıran, sıkan şeyleri yaz. Diğer tarafına seni canlı, meraklı ve huzurlu hissettiren şeyleri. Sonra sadece ikinci tarafa bak ve bugün bunlardan hangisini çok küçük de olsa hayatına ekleyebileceğini düşün. Büyük adımlar değil, küçük temaslar yeterlidir.

Ait hissetmek bazen bulunduğun yeri değiştirmekle değil, bulunduğun yerde kendin için alan açmakla başlar. Senin farklı hissetmen bir eksiklik değil; dünyayı daha derin algıladığını gösteren bir özellik olabilir. Ve bu dünyada, tam da bu nedenle senin gibi hisseden insanlara ihtiyaç var.

Bu hisle yalnız değilsin. Arayışın anlamlı ve değerli.

Bazen kendimizi bu dünyaya ait hissetmememiz, yanlış yerde olduğumuzdan değil; henüz kendimize ait bir anlam kurma sürecinde olmamızdandır. Aitlik çoğu zaman dışarıda bulunmaz, zamanla içeride inşa edilir.

Ve bunu güzel anlatan bir alıntıyla bitireyim:

“Hayatın sorularını sevmeyi öğren. Belki bir gün, fark etmeden cevapların içine doğru yaşamış olursun.” — Rainer Maria Rilke

Bu arayış hâlin, aslında yaşamla daha derin bir bağ kurma çabanın bir parçası. Ben her zaman buradayım, sevgilerle...