Kendimi çok isteksiz mutsuz ve çaresiz hissediyorum
Merhaba. Evliliğin bitti 2 yıl önce. Eski eşim istemişti ayrılmayı depresyona girmisti. Oğlum var ilkokula gidiyor. Ailemle yaşıyorum. Bu çok zor oluyor zaman zaman. Kendi evimin olma hissini özlüyorum çoğu zaman ama en çok mutlu hissetmeyi çok özledim. Biriyle tanıştım sevildim sandım maddi manevi sömürü yaptı ayrıldım. O da hayal kırıklığı oldu. Sevilmek istemekten çok yoruldum. Sanki içimden bişey gelmiyor gibi. Çalışıyorum ve işime asilmam lazım kafamı toplayıp huzurlu hissedemiyorum. Yine isimden olmaktan çok korkuyorum, oğlumu mutsuz etmekten mutsuz bı annesinin olduğunu düşünmesinden çok korkuyorum. Bir daha aile kuramamaktan sevilmemekten çok korkuyorum. Sevilme olayına niye bu kadar takintiliyim bilmiyorum. Güzel iki cümle duyunca niye çok etkileniyorum bilmiyorum. Ama artık hayatımda düzen kurmak mutlu hissetmek huzurlu olmak istiyorum. Sanki seçimlerim hep yanlismis gibi geliyor. Bu hayatta yalnız kalmak istemiyorum. Bugün yarın oğlum gidecek evet belki daha 30lu yaslardayim ama tekrar anne olmak istiyorum. Nasıl daha umutlu, geleceğe dair inançlı, huzurlu ve mutlu hissedebilirim?
Bu soru 28 Şubat 2026 19:47 tarihinde Psikolog Esra Fidan tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Bize samimi bir şekilde kendinizi anlattığınız için teşekkür ederim. Kocaman bir nefes alarak başlayalım o zaman konuşmaya.. Yaşadıklarınızı, duygularınızı,endişelerinizi ve ihtiyaçlarınızı dile getirdiğiniz için öncelikle kendinize teşekkür etmenizi çok isterim. Sevilmeye neden bu kadar takıntılıyım cümlesinin cevabı şudur ki sevgi insani bir ihtiyaçtır,istek değil ,yaşadığınız bu sevgi isteği normal bir durum aslında.
İlk evliliğinizde boşanma kararı almış olmanız özellikle eşinizin bu kararı almış olması bir bağlanma kopuşu oluşturmuş olabilir içinizde. Romantik bağlanmalar güvenlik hissiyle ilişkilidir ve bu bağ koptuğu zaman beyin alarm moduna geçmiş ve kendini güvensiz hissediyor olabilir.Bu durumda sevgiyi ihtiyaçtan çok isteğe çevirmenize ve olmadığında kaygı seviyenizin artmasını bize açıklar. Ayrılma sonrası beğenilme ve ilgi görülmesi durumunda beyin dopamin salgılar ve yeniden aile kurabilirim ben güvendeyim düşüncelerinin oluşmasını destekler.Bu durum kırmızı bayrakları görmememize veya geç fark etmemize neden olabilir.Bu yanlış biri olduğunuz anlamına gelmez bu iyileşmeye çalıştığınız anlamına gelir. Aniden kopan bir çapraz bağlar gibi düşünün bunu bir anda eski haline getiremezsiniz. Tam iyileşti zannettiğinizde tekrar engellerle karşılaşabilirsiniz.
Sevilmek istemek temel bir insan ihtiyacıdır. Ancak sevilmek, varlığının kanıtı veya yalnız kalmamanın garantisi haline gelirse kaygı artar. Şu an yaşadığın huzursuzluk; güvenlik, annelik sorumluluğu ve gelecek kaygısının aynı anda aktif olmasından kaynaklanıyor olabilir. “İçimden bir şey gelmiyor” hissi de çoğu zaman duygusal yorgunluk ve stresin sonucudur. Bu geçici bir sinir sistemi yıpranmasıdır, kişilik özelliği değildir.
Sadece biraz kendimize alan tanımalıyız,biraz yaralarımızı görüp tanımalıyız ki gelecekte daha büyük yaralarla karşılaşmayalım.Bazen durup dinlenmek,beklemek ,sadece beklemek ve kendine alan açmak önemli .Ve bazen kendine kendinin çocuğuymuşsun gibi de davranmalısın. Aynı kaygılarla ve düşüncelerle çocuğun sana gelseydi tepkin cevabın nasıl olurdu?Onu bir an önce iyileşmesi için zorlar mıydın yoksa biraz alan açıp izin mi verirdin?Destekler miydin yoksa yargılar mıydın?
Cevaplarını ve görüşlerini bekliyor olacağım .
Kendine sımsıkı sarılman dileğiyle..
💪 Psikoloğun Önerdiği Egzersizler
Bulut Meditasyonu
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
