kendimi herkesle kıyaslamamak düşük görmemek icin neler yapabilirim
başıma kötü bişey geldiğinde ve yanımda insan topluluğu olduğunda kendimi rezil olmuş gibi hissediyorum bir ortama girdiğimde hep arka planda kalıyorum aslında sevdiğim insanlar oluyor ama bana neden hiç konuşmadığımı neden hep tek olduğumu soruyorlar arka planda kalıyorum insanların beni fark etmesini istiyorum çünkü eğlenceli biriyim ama ortama farklı bir insan girdiğinde ben hep geri planda kalıyorum umursanmıyorum ben konuşmadığımda konuşturulmuyorum olduğum yerde öylece bekliyorum bu durum beni uzuyor ve aşırı ezik hissediyorum sınıfımda bile herkes birbirini konuştururken ben onları izliyorum bu şeyi bu durumu genelde çoğu zaman hissederim ve üzülürüm başıma sürekli gelen bir olaydır ve beni Üzer artık yaşanmasın istiyorum teşekkür ederim
Bu soru 6 Ocak 2026 21:16 tarihinde Psikolog Emine Sena Uzun tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Merhaba sevgili danışan,
Yazdıkların çok tanıdık ve gerçekten insanın içini acıtan bir deneyimi anlatıyor. Ortamda olmak ama orada hissedilmemek, görünmez kalmak, konuşmak isteyip donakalmak… Bunlar “ezik olmak” değil; utangaçlıkla karışmış yoğun bir kaygının seni geri çekmesi. Bunu en başta söylemek isterim.
Burada olan şey şu oluyor olabilir.
Bir ortama girdiğinde zihnin otomatik olarak şunu söylüyor :
“Şimdi fark edilirsem rezil olabilirim.”
“Yanlış bir şey söylersem herkes bakar.”
“Zaten kimse beni merak etmiyor.”
Bu düşünceler bir anda geliyor ve sen fark etmeden bedenin geriliyor, sesin kısılıyor, bakışların kaçıyor. Sonra sen konuşmadıkça ortam da seni konuşturmuyor. Bu da zihninde şu sonucu doğuruyor:
“Bak, yine fark edilmedim. Demek ki değersizim.”
Asıl önemli nokta şu: Bu döngü senin eğlenceli, konuşkan tarafını hiç temsil etmiyor. Sen eğlenceli olduğunu biliyorsun ama o an zihnin “kendin olma” izni vermiyor. Çünkü odağı karşıya değil, kendine çeviriyor. “Nasıl görünüyorum?”, “Şimdi ne düşünüyorlar?” soruları içinde kalıyorsun. Böyle olunca doğal akış duruyor.
İnsanların “neden konuşmuyorsun?” demesi, senin fark edilmediğin anlamına gelmez. Aksine, orada olduğunun farkında olduklarını ama sana nasıl yaklaşacaklarını bilemediklerini gösterir. Sen kendini geri çekince, karşı taraf da çoğu zaman sınırı geçmek istemiyor.
O ortamlarda amacın “fark edilmek” olmasın. Amacın sadece küçük bir temas kurmak olsun. Bir cümle, bir tepki, bir gülümseme… Büyük konuşmalar değil. Çünkü zihnin büyük hedeflerden korkar, küçük adımlara daha kolay izin verir.
Sessiz kalman senin eksikliğin değil; o an kendini koruma biçimin. Ama bu korunma artık sana zarar veriyorsa, yavaş yavaş bırakılabilir.
Bu aslında öğrenilmiş bir geri çekilme hali. Ve öğrenilen her şey gibi, başka bir şekilde öğrenilebilir. Sen görünmez değilsin. Sadece şu an kendine görünür olma iznini veremiyorsun. Bu izin, zamanla ve destekle güçlenebilir.
Sevgilerimle.
💪 Psikoloğun Önerdiği Egzersizler
5 Duyu Farkındalık Taraması
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
