Kendimi hiç beğenmiyorum çok çirkinim çok yetersizim

Merhaba sevgili danışan, kendini bana açtığın için teşekkür ederim. Yazdıklarını dikkatli okudum. Okuduğum cümlelerde kendine her baktığında yetersizim, çirkinim, kimse beni sevmez diye düşünmek aslında senin öz değerine ne kadar zedelendiğini gösteriyor bize.

Kendini olduğundan büyük veya çirkin görmeye başladığında bu çoğu zaman bedenin değil zihninin yorulduğunun bir işareti oluyor. Seni anlattığın düşünceler, kendini sürekli kıyaslama, bedeninle ilgili algının bozulması, beğenilmeyeceğin korkusu veya sevilmeyeceğine inanma yani nasıl görünürüm diye değil ben kimim, ben değerli miyim sorusunun aslında zihninde olumsuz bir şekilde karşılık bulduğunu gösteriyor.

Boyun ve kültürün tamamen sağlıksız bir sınıra denk gelmiyor. Tabii ki bunu diyet isteyenler, sağlık çalışanları daha iyi bilir. Ama zaten senin sorunun iri hissetmek değil aslında. Bedeninin daha hassaslaştığı, kaygı seviyenin yükseldiği zaman kendini çok sert bir şekilde eleştirmen.

Kimi zaman iyi bir gün geçirince kendimizi daha güzel görürken, kimi zaman kötü bir gün geçirince kendimizi daha çirkin görebiliriz. Ama senin altyapında sevilmeyeceğine inanma düşüncesi olduğu zaman bir yerde yeterince görünmemiş, onaylanmamış bir çocuk olabilir. Birinin seni beğenmeyeceğine inanmak aslında ben değerliyim cümlesini kurmakta zorlanan insanların ortak özelliği.

Ama inanç gerçek değil, sadece uzun süre kendine yüklenmekten oluşan bir his. Kendine karşı acımasızlığın bir başkasının sana söylemediği cümleleri aslında zihninin otomatik olarak sana söylemesi. Bu döngü kırılmadıkça hiçbir kilo, hiçbir fotoğraf, hiçbir görüntü seni tatmin etmeyecek.

Çünkü sorun bedeninde değil, zihninin sana söylediği cümlelerde. Burada en önemli soru şu, kendine ne kadar mukavelle davranıyorsun? Bu sorunun cevabı çoğu zaman farklı yerlere çıkıyor. Geçmişte kıyaslanıyor, onaylanmamış bir değere çıkıyor, sevilmenin koşulduğu hissettirilmesine çıkıyor.

Böyle olduğunda ne kadar kilo verirsen ver yeterli değilim inancı sönmüyor. Senin yapabileceği en önemli adım kendine kurduğun ilişkiyi yeniden inşa etmek. Bunu tek başına yapman zor olabilir. Çünkü anlattıklarında beden algının daha hassaslaştığını, özdeğerinin daha hassaslaştığını duygusal olarak görüldüğünü görüyorum.

Bir psikologla konuşmanı öneririm. Çünkü psikologla ilişki kurman aslında onun belki sana göstermediği, yani senin kendine göstermediğin şefkati ondan alman demektir. O seni eleştirmeyince ara ara çıkışların olabilir. Ama belki sen burada kendine ne kadar çok eleştirdiğini görebilirsin.

Kilo vermeye odaklandığını söylüyorsun ama şunu söylemek isterim. Kendini sevmemenin çözümü kilo vermek değil, kendine yüklediğin yükü hafifletmek. Çünkü şu an yaşadığın şey bir beden sorunu değil bir algı sorunu.

Ayna sana gerçek beden değil zihnindeki eleştirici sesi söylüyor. Sen emekle, kendine verdiğin güzel sözlerle bunu değiştirebilirsin. Hiç bir insan sadece kilosunu fazla olduğunu düşündüğü için sevinmemeye layık değildir.

Bu yönde sana şunu da öneririm. Sezgisal Yeme adının altında bir kitap var. Diyet yapmaktan ziyade vücudunla ilgili düşüncelerini iyileştirmek için o kitabı da okuyabilirsin. Bunun yanında bir kitap daha önereceğim. Kızları ve beden algısı kitabında senin için farklı bir bakış açısı sunabilir.

Bunun yanında da eğer tekrar aklına takılan bir şey olursa yorumlarda sorabilirsin. Yeni bir soru oluşturarak da bizlere soru iletebilirsin. Umarım cevabın faydalı olmuştur.