Kendimi hiç bir yere ait hissedemiyorum

Merhaba sevgili danışan,

Öncelikle sorunlarının farkında olup bunları tanımlayarak soru sorma cesaretinde bulunduğun için teşekkür ederim,kendinle böyle adımlar atabildiğin için gurur duymalısın.Çünkü senin durumunda olan benzer ya da farklı olaylar yaşayan insanların çoğu bu cesareti gösteremiyor ve ne yazık ki bir şeyleri çözmeden hayatlarına devam etmek zorunda kalıyorlar. Böyle durumlarda da halledilmeyen problemler, çözülmeyen sorunlar,görmezden gelinen duygular ve karmaşalar içerisinde ilişkilerini ve kendilerini olumsuz etkiyebiliyorlar.Burada mesajında da belirttiğin gibi örnek verebileceğimiz kişiler olumsuz deneyim yaşadığın arkadaşların,ailen olabilir.İlk davranış temellerimiz genellikle yakın çevremizde bulunan ailemizi gözlemleyerek kazanırız ve bu davranışları alışkanlık haline getirebiliriz.Unutmamalısın ki ne yaşarsak yaşayalım ne deneyimlersek deneyimleyelim zincirleri kırmak,kendi yolumuzu çiçekli bir şekilde oluşturmak biizim elimizde. İnsanlara olan bakış açın,yaşama tarzın, duyguların hepsi bazı durumlara maruz kalsa da gün sonunda senin zihninde bir sonuca varır ve şekillenir.Sınırlarının olması gayet normal ve olağan bir durumdur,önemli olan senin bu durum içinde kendini iyi hissetmen,psikolojik iyi oluşunu devam ettirebilmendir. Aksi bir durumda sınırlarını tekrardan yeniden inşa etmen ve üzerine düşünmen gerekebilir.Sürekli gülücük saçtığını,eğlendiğini ve keyif aldığını anlıyorum bu durumda kendin için yarattığın bir kaygı ve endişeden ziyade karşı taraf konusunda endişelisin. Seni anlamaya çalışıyorum, biz insanlar sosyal varlıklarızdır ve böyle durumları önemseriz,bu oldukça olağandır,bunu sorgulamanın ve çözüm bulmak istemenin beklendik olduğunu söylemek isterim.Bizim toplumumuzda ya da insanlarda bazı kalıp yargılar, bazı değişmez beklentiler bulunmaktadır. Bunlardan bazılarıdan sık görülenler ise ; kişinin yalnız olmaması , yalnız olduğunda keyif alamayacağı,yalnız olmak isteyenlerin asosyal olduğuna dair yargılardır.Kalıp yargıları değiştirmek, yerine doğru düşünceleri yerleştirmek zor olsa da imkansız değildir. Bu noktada yapabileceğin bu ön yargılar ile sana yaklaşan insanlara karşı açıklayıcı ve anlatıcı bir tavır sergileyerek sana karşı empati kurarak benimsemelerini sağlamak olacaktır.Bu noktada direkt olarak yapmaman gereken şey ise kendi bilinçaltına yönelerek orada bir kusur araman olacaktır.Bu diğer duyguları besleyebilir ve sende çok fazla endişe,kaygı oluşturabliir. Senin bilinçaltında ne olursa olsun insanlar karşıdan baktıklarında senin zihnini okuyamaz ve okumuş gibi sana yaklaşamazlar. Mutlu olduğun bir durum için pes etmek,vazgeçmek yerine kendin için en iyi versiyonunu denemeli ve insanlarla konuşarak bunları çözebileceğini anlamalısın, şunu da her zaman bir kenarda tut ki tüm insanların fikrini değiştiremeyebiliriz,önemli olan hayatında olmasını istediğin ve keyif aldığın kişier üzerinde odaklanmandır.Hiç düşündünüz mü; acaba ait olmamanın da bir tadı, bir kokusu var mı? Bir gün, bir yerde kendinizi tamamen bırakıvermek olur mu, yoksa “eksiklik” dediğiniz şey aslında bir boşluk değil de yeni bir şeyin başlaması mıdır? Bazen sadece durmak gerekir belki de.O eksikliği tamamlamak yerine, eksikliğin sesine kulak vermek.Ne dersiniz, sessiz kalmayı, o sıkışıklığın adını koymadan bir süre beklemeyi deneseniz, içinizden hangi ses yükselir?

umarım cevabım yardımcı olmuştur.

Sevgilerle ve musmutlu kalman dileğiyle,

Psikolog Nuray Halaç