• Anasayfa
  • Sorular
  • Kendimi nasıl çok düşünmekten alıkoyabilirim ve beni birinin de sevebiliceğini düşünebilirim
Kaygı

Kendimi nasıl çok düşünmekten alıkoyabilirim ve beni birinin de sevebiliceğini düşünebilirim

Gizli Kullanıcı23 Mart 2026 08:25

Ben herşeyi çok düşünüyorum hayatım o kadar karmaşık oluyorki düşünmekten odaklanamıyorum. Normalde çok eğlenceli biriyim ama düşünceler geldiğinde dünyanın en çekilmez insanı oluyorum. Sinir stres vücudumda baş ağrısı kaşıntı falan yaptı. Ben her doktora gittiğimde beni psikolojik diyip gönderdi, şimdi yine çok başım ağrıyor hiç kimse beni sevemez gibi geliyor, korkak hissediyorum, napcagimi bilmiyorum nasıl devam ederim? Bundan nasıl kurtulurum bilmiyorum. Özellikle sınav haftalarimda ekstra uyku bastırıyor, vücudumda uykuyla ve geçmeyen yorgunluk bırakıyor, sürekli hayal ve gelecek, geçmişi düşünüyorum, vazgeçemiyorum dikkatim dağılıyor. Hatta dün bir arkadaşimla tartıştık çünkü ayağına 10 defa bastım ben niye bu kadar kötü hissediyorum bilmiyorum.

Bu soru 24 Mart 2026 15:07 tarihinde Psikolog Lara Yelda Aktaş tarafından cevaplandı.

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Merhaba sevgili danışan,

Bu anlattığın tablo aslında “çok düşünmek”ten ziyade zihnin ve bedeninin sürekli alarmda kalmasıyla ilgili görünüyor. Yani sorun senin fazla düşünmen değil; zihnin seni korumaya çalışırken kontrolü biraz fazla ele almış. Bu yüzden düşünceler durmuyor, beden de buna baş ağrısı, yorgunluk, kaşıntı gibi tepkiler veriyor. Üstüne bir de “kimse beni sevmez” gibi düşünceler geldiğinde, bu sadece bir fikir değil, gerçek gibi hissediliyor. Ama bu his, gerçeğin kendisi değil; sinir sisteminin yorulmuş hali.


Özellikle sınav dönemlerinde artması, uykuya kaçış ve dikkat dağılması yaşaman da bununla uyumlu. Zihnin aslında “ben şu an çok yüklüyüm” diyor. Ama sen bunu “ben yetersizim, sevilmem” olarak yorumluyorsun. Aradaki farkı yakaladığın an biraz rahatlama başlar.


Şunu da fark etmek önemli: Dün arkadaşınla yaşadığın olayda 10 kere ayağına basman bir “dikkatsizlik” değil, zihnin o an başka bir yerde olduğunun göstergesi. Yani problem sen değilsin, kapasiten dolu.

Sana küçük ama etkili bir egzersiz önereyim:

Günde 1 kez “düşünceyi dışarı alma” egzersizi yap.

Bir kağıt al ve 5 dakika boyunca aklına gelen her şeyi filtresiz yaz.

Ama önemli kısım şu: Yazdıktan sonra altına şu cümleyi ekle:

“Bunlar zihnimin ürettiği düşünceler, hepsi gerçek olmak zorunda değil.”


Bu egzersiz zihninle arana küçük bir mesafe koyar. Amaç düşünceleri susturmak değil, onlarla yapışık yaşamamayı öğrenmek.

Bir de kendine şunu nazikçe hatırlat: “Sevilebilir miyim?” sorusu genelde “yeterli miyim?” korkusundan gelir. Ve bu korku, çoğu zaman geçmişten taşınır, bugünden değil.

Başka bir sorun olursa tekrar buradayım🤍


Psikolog Lara Yelda Aktaş

Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.

Cevaplanmış benzer sorular

Kaygı

Duygumdan nasıl emin olurum

Ezgi hanım merhabalar💐,aslında genel olarakta anksiyeteye yatkın birisiyim örneğin bir misafir beklediğimde herşeyin mükemmel olmasını isterim en iyisi olsun isterim zamanında yetişsin isterim ve aşırı stres yaşarım,bu benim huyum sanıyorum çünkü hiç bırakamadım yani mutlu giden ilişkimde partnerim bianda soğuk olursa ve ben bunu hissedersem yemek yiyemem ondan mesaj beklerim bütün günüm mahvolur ki partnerim içinde bu böyle trip atıyorsam o hatalıysa gerçekten moralim düzelene kadar onunda morali bozuluyo beni o yüzle görmek istemiyormuş. Aslında benim duygusal ihtiyaçlarım bu ilişkide daha önceden çok daha karşılanıyordu ama yaklaşık 5-6 aydır bu eksik yeterince iletişim kuramıyoruz işlerinden kaynaklı ve ben haliyle bu duruma bozuluyorum çünkü en ufak bir afedersin kusura bakma konuşması yapmıyor direk benim hayatıma devam etmemi istiyor ve ben bunu kabul edemiyorum,zorundaymışım gibi bi tavır olarak görüyorum bu durumu ve kimse hiçbişeye zorunda değil. Ben naz yapmak istiyorum trip biz kadınların en doğal hakkıyken ben bundan da nasibimi alamıyorum yani ben bişey yapmadım kusura bakma diyo ki buluşma ayarlayamayan partnerim bu durumda. Yani şuanda daha öncede sizinle paylaştığım üzere de gelgitli bir dönemdeyim ama şununda farkındayım duygusal bir olgunluk yaşadım bunu çok zor geçirdim aşırı zor geçirdim yani kaç defa sizlere yazdım bilmiyorum ama çocuk gibi severken şimdi olgun gibi seviyorum bu bana yeni gelen bi duygu evet heyecan var ama o eski çocuksu şeyler yok daha olgun tavırlar ve düşüncelerdeyim daha kadın olduğumu hissediyorum. Evliliğe adım atmama sebebimde babamla yaşayamadığım anlar ve vakitler şuanda emekli oldu ve tamamen bizimle bu zamanların tadını çıkartmak istiyorum çünkü zaman çok kısa evet belki bizim içinde kısa ama bilemiyorum:(. Geçmişte yaşadığım hiçbir kaygım yok açıkçası en uzun ilişkimi yaşıyorum şuanda kimseyle evlilik düşünmemiştim biz evlilik için çeyizlik eşyalarımızı bile aldık o kadar ileri gittik ama o geçmişteki bendi Buda şimdiki ben istemiyorum tamamen değil sadece evlilik olgunluğu yuva kurabilme hissiyatı bunların üstesinden gelmem için gerçekten o kıvama gelmem lazım yoksa çabuk pes ederiz. Bu ilişkiye gerçekten çok değer veriyorum kendimi huzurlu hissettiğim mutlu hissettiğim sayısızca an var ve olmaya devam edeceğini düşünüyorum bilemiyorum tabiki ama henüz konuşamadık partnerimle iyi sonuçlanırsa inşallah böyle devam eder:). Ailemle ilişkimi hiç kıyaslamadım aslında Ezgi hanım çünkü burası çoğunluk ve alışılmış bir düzen diğer tarafta sadece ikimiz ve çok sakin bir ortam,ailemle beraberken herkes kendi düzenindeyken ben partnerimle beraber oluyorum yani mesajlaşıp konuşuyoruz her zaman hep beraber olamayız babam tv izlerken kardeşim ders çalışıyor ve ben tek kalıyorum kendisi de o durumda öyle tabi ama o tek çocuk evi kalabalık değil oda annesini bırakmak istemiyor benim gibi evlerimizde çok uzak şimdi o yakın istiyor annesine bende babama yakın istiyorum hatta alt katında yaşasak nasıl mutlu olurum ama bu süreç biraz zor olucak gibi görünüyor.