Kendimi nasıl düşünebilirim

Merhaba, ben senin bu soruna videolu bir yanıt vermek istiyorum. Yaşadıklarından uzun süredir yoğun duygusal bir yük altında olduğunu anlayabiliyorum ve bunun seni yorduğu da aşikar.

Ailenin düşünmekten tükenmiş hissetmen sevgi eksikliğinden değil, uzun süredir kendi ihtiyaçlarını ertelemiş olmandan kaynaklanıyor olabilir. Bir evin ve fiziksel olarak imkanlarının olması, duygusal ve zihinsel olarak ait hissedebileceğim bir alan olduğu anlamına gelmiyor maalesef.

Uyuyamamak, isteksizlik, hayattan geri çekilme, hiçbir şey istemiyorum düşüncesi sıklıkla uzun süreli duygusal tükenmişlik durumlarında görülebiliyor. 6 yıldır bir şekilde devam eden bir zorlanmadan söz ediyorsun. Bu geçici bir motivasyon kaybından çok, kişinin kendisiyle temasını yitirmeye başladığı bir sürece işaret ediyor olabilir.

Bu noktada yaşadıklarını kişisel bir başarısızlık olarak değil, yükün artık sürdürülemiyor hale gelmesi olarak değerlendirmek daha sağlıklı olur. Şu aşamada senden büyük ve radikal kararlar almanı beklemek gerçekçi olmayacaktır.

Öncelikli ihtiyacımız, ne istediğimizi bulmaktan önce neye artık dayanamadığımızı fark edebilmek olabilir. Sana kısa bir farkındalık çalışması önermek istiyorum. Çok etkili olacağını da düşünüyorum.

Bugün kendine şu iki soruyu not alarak yanıtla lütfen: Şu an beni en çok zorlayan sorumluluk ne? Bu sorumluluk bana ait mi yoksa üstlenmiş olabilir miyim? Bu sorular, sınırlarımızda yeniden tanımlayabilmemiz için bize bir rehber olabilir.

Son olarak da şunu vurgulamak istiyorum. Uzun süredir yük taşıyan insanlar genellikle kendim için düşünmek bencillik mi sorusuyla karşı karşıya kalıyor olabilir. Oysa kendini yok sayarak sürdürülen hiçbir rol uzun vadede iyi gelmez.

Yalnız değilsin, umarım bu cevabında sana biraz rehber olmuş olabilir, içindeki sisleri dağıtmış olabilir. Bir sorun olursa yine burada olacağım. Lütfen çekinmeden sorabilirsin.