• Anasayfa
  • Sorular
  • kendimi sürekli ezik ve topluma ayak uyduramayan biri gibi hissediyorum
Kaygı

kendimi sürekli ezik ve topluma ayak uyduramayan biri gibi hissediyorum

Gizli Kullanıcı20 Ekim 2025 18:15

sınıfımızda bugün konuşma sınavı oluyorduk hoca tahtaya çıkartıp daha önceden seçtiğimiz bi konu hakkında konuşmamızı istedi bende konumu seçtim ama hocanın bugün yapacağını bilmediğimden tam hazırlanmamıştım bi anda benim adımı söyledi ve tahtaya çıkmak zorunda kaldım ve titriye titriye iğrenç bi konuşma yaptım berbattı kendimi sürekli sınıf ortamında ezik gibi hissediyorum akranlarımla konuşmak onlarla göz göze gelmek beni çok geriyo ve korkutuyo göz teması bile kuramıyorum okulda bi arkadaşım var o bana destek oluyo yanımda duruyo ama bazen benim ne kadar ezik olduğumu fark ediyo ve bana mecbur olduğu için benle kalıyo beni kırmak istemiyo gibi hisseiyorum yolda yürürken bile geriliyorum insanlarla göz teması kurmak yada kafamı kaldırıp onlara bakmak çok garip oluyor kafam yerde gidersemde tuhaf göründüğümü düşünüyorum aslında korkulacak bişi olmadığını normal olduğunu biliyorum ama elimde değil 1 kaç sene önce bundan daha kötüydüm bi kişiyle konuşmak bile aşırı zordu şimdi birazda olsa bikaç kişiyle konuşabiliyorum ama bazı kişiler ve özellikle akranlarımın olduğu kalabalık ortamlarda kendimi çok yetersiz ve kötü hissediyorum yarın okula nasıl gidicem bilmiyorum herkes beni küçümsüyo garip olduğumu düşünüyo gibi hissediyorum bu iğrenç histen kurtulmak normal biri olmak istiyorum bu sene son sınıfım ve üniversiteye gittiğimde de bu şekilde olmaya devam etmekten çok korkuyla

Bu soru 21 Ekim 2025 15:09 tarihinde Psikolog Fatma Gizem Bitgen tarafından cevaplandı.

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Merhabalar,

Paylaştıklarınızı okurken içinde bulunduğunuz durumun sizi nasıl yorduğunu çok net bir şekilde hissettim. Diğer yandan farkındalığınızın yüksek olduğunu ve geçen yıla kıyasla yol kat ettiğinizi görüyorum. Bu noktada etkili yöntemlerle yaşadığınız bu durumu sağlıklı bir şekilde yönetmeniz mümkün. Şimdi yaşadığınız duruma daha yakından bakalım ve neler yapabilirsiniz üzerine konuşalım.

Sevgili danışan, yaşadığınız şey zayıflık değil; beyninizin sizi utançtan korumak için geliştirdiği bir savunma biçimi. Ama bu savunma sizi korumak yerine hayattan uzaklaştırıyor. Bu noktada yapmanız gereken yavaş yavaş da olsa bu savunmanın sizi değil, sizin onu kontrol edebilmeyi sağlamanız olacak.

Sınıf ortamında göz teması kurmak, insanların arasında tek başına konuşmak veya onların içinde bir şekilde dikkat çekmek. Aslında bunlar, pek çok insan için zorlayıcı olabiliyor. Hele ki bir yandan iç sesimiz bizi sürekli eleştiriyorsa bu durumun oldukça zorlayıcı bir hal alması çok anlaşılır. Ancak bu noktada size kaygıdan bahsetmek istiyorum. Sizin yaşadığınız durumda kaygı sizi hata yapmama, rezil olmama, yanlış yapmama gibi durumlara karşı korumak adına alarm sistemine sokuyor. Ancak bu yanlış bir alarm çünkü siz hata yapmasanız da bu ihtimal ile zihninizi meşgul ediyor ve sizin ana odaklanmanızı engelliyor.

Burada "berbattım." gibi kendinizi aşağılayıcı cümleler yerine "topluluk önünde konuşurken herkes hata yapabilir, kimse mükemmel değildir." ya da "benim performansım aslında hiç kimse için kendi performansları kadar önemli değil." gibi alternatif gerçekçi cümleler kurmayı deneyebilirsiniz. Bu noktada size sormak istiyorum. Geçmişte belirttiğiniz duruma benzer bir durumda beklediğiniz kadar kötü sonuçlanmış mıydı?

Diğer yanda davranışsal olarak aşamalı adımlar atmanızı isteyeceğim. Bu örneğin ilk olarak sınıfta sadece bir kişiye kısa bir cümle kurmakla başlayıp, grup içinde bir fikir belirtmekle devam edebilir ve sunum sırasında 10 saniye biriyle göz teması kurmayı denemek olabilir. Bu süreçte durum, düşünce, duygu, sonuç döngüsünü kaydettiğiniz duygu günlüğü tutmanız faydalı olacaktır.

Son olarak yanınızda olan arkadaş üzerine konuşalım. Bahsettiğiniz arkadaşınızın yanınızda olma şekliyle ilgili aklınızdan geçenler elbette çok anlaşılır ancak insan kendisiyle ilgili olumsuz bir düşünceyi kafasına koyduğunda, çevresindeki herkesin de bunu fark ettiği ve gördüğü hissine kapılabiliyor. Belki arkadaşınız için bu sizin düşündüğünüz kadar net değildir, hatta belki sadece sizin düşüncelerinizden ibarettir. Bu noktada bir de arkadaşınızın sizinle vakit geçirmekten hoşlandığı, sizinle ortak zevkleri olduğu veya sizi sevdiği için yanınızda olma ihtimalini hiç düşündünüz mü?

Süreç boyunca bizlere yazmaya devam edebilirsiniz. Cevabımın faydalı olmasını umuyor, sağlıklı günler diliyorum.

Psikolog Fatma Gizem Bitgen


💪 Psikoloğun Önerdiği Egzersizler

1
4-7-8 Nefes Tekniği
4-7-8 nefes tekniği, bedenin doğal gevşeme tepkisini harekete geçirerek stresi azaltan, uykuya geçiş...
Nefes Egzersizleri⏱️ 3 dakika
Psikoloğun Notu: Bu egzersizin size iyi geleceğini düşünüyoruz.
Egzersizi açmak için tıklayın →
2
Bulut Meditasyonu
Bulut meditasyonu, zihinden geçen düşünceleri yargılamadan fark edip nazikçe bırakmayı öğretir. Düşü...
Meditasyon⏱️ 4 dakika
Psikoloğun Notu: Bu egzersizin size iyi geleceğini düşünüyoruz.
Egzersizi açmak için tıklayın →

Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.

Cevaplanmış benzer sorular

Kaygı

Duygumdan nasıl emin olurum

Ezgi hanım merhabalar💐,aslında genel olarakta anksiyeteye yatkın birisiyim örneğin bir misafir beklediğimde herşeyin mükemmel olmasını isterim en iyisi olsun isterim zamanında yetişsin isterim ve aşırı stres yaşarım,bu benim huyum sanıyorum çünkü hiç bırakamadım yani mutlu giden ilişkimde partnerim bianda soğuk olursa ve ben bunu hissedersem yemek yiyemem ondan mesaj beklerim bütün günüm mahvolur ki partnerim içinde bu böyle trip atıyorsam o hatalıysa gerçekten moralim düzelene kadar onunda morali bozuluyo beni o yüzle görmek istemiyormuş. Aslında benim duygusal ihtiyaçlarım bu ilişkide daha önceden çok daha karşılanıyordu ama yaklaşık 5-6 aydır bu eksik yeterince iletişim kuramıyoruz işlerinden kaynaklı ve ben haliyle bu duruma bozuluyorum çünkü en ufak bir afedersin kusura bakma konuşması yapmıyor direk benim hayatıma devam etmemi istiyor ve ben bunu kabul edemiyorum,zorundaymışım gibi bi tavır olarak görüyorum bu durumu ve kimse hiçbişeye zorunda değil. Ben naz yapmak istiyorum trip biz kadınların en doğal hakkıyken ben bundan da nasibimi alamıyorum yani ben bişey yapmadım kusura bakma diyo ki buluşma ayarlayamayan partnerim bu durumda. Yani şuanda daha öncede sizinle paylaştığım üzere de gelgitli bir dönemdeyim ama şununda farkındayım duygusal bir olgunluk yaşadım bunu çok zor geçirdim aşırı zor geçirdim yani kaç defa sizlere yazdım bilmiyorum ama çocuk gibi severken şimdi olgun gibi seviyorum bu bana yeni gelen bi duygu evet heyecan var ama o eski çocuksu şeyler yok daha olgun tavırlar ve düşüncelerdeyim daha kadın olduğumu hissediyorum. Evliliğe adım atmama sebebimde babamla yaşayamadığım anlar ve vakitler şuanda emekli oldu ve tamamen bizimle bu zamanların tadını çıkartmak istiyorum çünkü zaman çok kısa evet belki bizim içinde kısa ama bilemiyorum:(. Geçmişte yaşadığım hiçbir kaygım yok açıkçası en uzun ilişkimi yaşıyorum şuanda kimseyle evlilik düşünmemiştim biz evlilik için çeyizlik eşyalarımızı bile aldık o kadar ileri gittik ama o geçmişteki bendi Buda şimdiki ben istemiyorum tamamen değil sadece evlilik olgunluğu yuva kurabilme hissiyatı bunların üstesinden gelmem için gerçekten o kıvama gelmem lazım yoksa çabuk pes ederiz. Bu ilişkiye gerçekten çok değer veriyorum kendimi huzurlu hissettiğim mutlu hissettiğim sayısızca an var ve olmaya devam edeceğini düşünüyorum bilemiyorum tabiki ama henüz konuşamadık partnerimle iyi sonuçlanırsa inşallah böyle devam eder:). Ailemle ilişkimi hiç kıyaslamadım aslında Ezgi hanım çünkü burası çoğunluk ve alışılmış bir düzen diğer tarafta sadece ikimiz ve çok sakin bir ortam,ailemle beraberken herkes kendi düzenindeyken ben partnerimle beraber oluyorum yani mesajlaşıp konuşuyoruz her zaman hep beraber olamayız babam tv izlerken kardeşim ders çalışıyor ve ben tek kalıyorum kendisi de o durumda öyle tabi ama o tek çocuk evi kalabalık değil oda annesini bırakmak istemiyor benim gibi evlerimizde çok uzak şimdi o yakın istiyor annesine bende babama yakın istiyorum hatta alt katında yaşasak nasıl mutlu olurum ama bu süreç biraz zor olucak gibi görünüyor.