Kişiliğimi kaybediyorum ve ne yapacağımı bilmiyorum

merhaba sevgili danışan,

Yaşadığınız pek çok şeyi ailemi seviyorum ama onların yanında iyi değilim şeklinde adlandırmamak gerekir. Bir kişi ailesini çok sevebilir ama aynı zamanda onların yanında kendini sıkışmış kendinden uzaklaşmış gibi de hissedebilir. Yani iki farklı duygu aynı anda olabilir. Anlattıklarınızda en çok dikkat çeken noktalardan aslında yalnızca evinizin değişmemiş olması yani sizin yıllar içinde oluşturmaya çalıştığınız bağımsız yaşam alanınızın ve yetişkin kimliğinizin sarsılmış olması bununla birlikte üniversite başlayalı kendi düzeninizi aslında oturtmaya çalışmışsınız mesela eşyaların nerede durduğuna odanızın nasıl göründüğüne gününüzü nasıl planlandığınıza kadar belki de bu süreçte ilk kez ben kimim nasıl hayatıma devam etmek istiyorum sorusunu da düşünme fırsatı buldunuz. Şimdi ailenizle aynı şehire taşınmasıyla o yalnız yaşamama duygusu kaybolmuş oldu aslında yani özerkliğinizi kaybetmiş gibi hissettiniz muhtemelen Bundan dolayı şu andan itibaren hiçbir şeye hevesim yok yapmak istemiyorum sorusuna cevap bulmaktansa benim için ne değişti sorusuna cevap bulmak daha yarar sağlayacaktır Bazen içimizdeki isteksizlik o an ki güvenli hissetmediğimiz ana bir dönüt olabilir. Yazdığınız cümlelerde dikkatimi çeken diğer konu ise dışarda özgün hayatı seven birisi iken dışarda tam tersi oluyorum demeniz belki de ailenizin yanında çocukluğunuzdaki sorumluluklarınız roller vs aklınıza daha çok geliyor olabilir Dışarıda ise daha çok yetişkin kimliğiniz bağımsızlığınız aklınıza geliyor olabilir. Size önerim ise şu an eski halinize dönmeye çalışmak yerine evde kendinize ait rutinler oluşturun sevdiğiniz eşyalar bunlar sadece eşya değil, sizin kimliğinizle kurduğunuz bağın parçaları..

Psikolog Melisa Sude Kav