Kişisel gelişim hakkında
Ben kendimin en iyi versiyonu olmaya çalışmak istiyorum fakat yaşadığım olaylardan sonra yıprandım ve eskisi gibi hissetmediğim için ara sıra gelen düşünceler beni tetikleyip stres ediyor ve kafamda ne kursam kötü hissediyorum tam her şey yolunda bir şey düşünmüyorum iyi hissediyorum derken yine mi döngü diye düşünüyorum bu neyden kaynaklı, ikincisi arkadaş veya eski sevgili hayatımda olan ve çıkarttığım ya da çıkan herkesi siliyorum ve tekrar geri dönmüyorum ama onları bazen hatırlatıp özlediğimde iletişim kurmalı mıyım düşüncesi geliyor aklıma ama geçici olduğunu bilsemde sonra yapmayınca gururdan mı yapmıyorum başkaları yapabiliyor diyorum genelde ne istiyorsam çekinmeden yaparım ama bazen yüzsüzlük olarak görüyorum öz saygım düşer diye vazgeçiyorum hangisi normal? Ve bu gibi mesela sevdim dediğim kişinin peşinden de gitmedim bazı insanlar kızlar çabalıyor sırf sevdiği için ya da taktik yapıyor sonrasında karşı taraf da seviyor ya da istiyor ama ben bunu da yapmayı kendime uygun göremiyorum gururdan mı yoksa normali benimki mi? Birde çabalanacak insan var insan var karşıdaki sevdiğim dediğim kişi 2-3 yıl tanıyıp 2 kez görüştüğüm beni belirsiz bırakan ilişkiye adını koymayan (benim yüzümden diye düşünüp kendimi kötü hissettim) kendimi kaç kez ifade ettiğim halde anlamayan en son cevap bile vermeyen biri ben ayırt edebilirdim fakat hiç böyle olmamıştım bu döngüden çıkmak defteri kapatıp önüme bakmak istiyorum hayatımı etkiliyor bu hisler ve düşünceler 23 yaşındayım ve 3 yıldır onunla uğraştım vakit kaybettim geç kaldım gibi hissediyorum bu süreçte çok fazla anı biriktirilir ve bir yol çizilebilirdi.Üçüncüsü arkadaşlarım ve çevrem çok ama sanki gerçek arkadaşım yok gibi hissediyorum ve 1 tane dostum var diye düşünüyordum bazen yaptığı hareketlerden kaynaklı sorguluyorum emin olamıyorum gerçek dostlar edindiğimi nasıl anlarım ve edinirim? Eskiye göre daha çok etkiliyor beni herhangi bir söz davranış duygusal ve hassaslığımdan kaynaklı bu da geçmiş ilişkimden kaynaklı sanki her şeyi etkiledi gibi onu bazen suçluyorum ama affedip önüme bakmak istiyorum gerçekten kendimin farkında değilmişim gibi geliyor ve dışarıdan da söyleniyor benim sahip olduğum imkanlar çok fazla ve her konuda iyisine sahip olmak varken kendimi yetersiz gördüğümden mi nedenini bilmiyorum hiçbir konuda tam olarak dengimi aldığımı hissedemiyorum genel olarak bu yaşlar böyle mi? Herkes bunları yaşayıp düşünüyor mu? Ben 3 sene öncesini neden özlüyorum o halimi hem umursamaz hem başarılı hem de ilişkide gayet iyiydim arkadaşlıkta da ve ne olursa olsun kendim olduğum için hep iyi hissediyordum bu durumun adı nedir olgunlaşmak değişmek mi yoksa bir sorun mu? Bir şeyleri sürekli düşünüp sormaktan çok sıkıldım hiç yapmadığım şeyleri yapmak kötü hissettiriyor ama kendimi geliştirmek için buna ihtiyacım var
Bu soru 3 Eylül 2025 09:44 tarihinde Psikolog Betül Canbel tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Merhaba Sevgili Danışan,
Kendini en iyi versiyonuna dönüştürme arzun, aslında içsel olarak güçlü bir farkındalık ve değişim motivasyonuna sahip olduğunu gösteriyor. Ancak anlattıklarında hissettiğim şey, bu yolculukta yaşadığın kırılmaların, geçmiş ilişkilerden gelen yaraların ve kafandaki sorgulamaların seni sürekli döngüye sokması.
Bahsettiğin “tam iyiyim derken yine mi döngü” düşüncesi, aslında zihnin seni korumaya çalışmasının bir sonucu. Travmatik veya yıpratıcı deneyimler yaşayan kişilerde beyin, tekrar incinmemek için sürekli tetikte olur. Yani senin düşüncelerin bazen gerçek bir tehlikeden değil, geçmişte yaşadığın hayal kırıklıklarından besleniyor. Bu yüzden, kötü hissettiğin anlarda kendini sorgulamak yerine, “şu an beynim beni korumaya çalışıyor ama gerçek bir tehlike yok” diyebilmek seni rahatlatabilir.
Eski sevgili ya da arkadaşlara dönüp dönmemek konusundaki sorgulaman çok anlaşılır. Özlemek insani bir duygu; hatırladığın anlarda iletişim kurma isteği geliyor ama sonra gururun devreye giriyor. Burada kritik nokta şu: iletişimi tekrar kurmak, seni ileriye mi taşır yoksa geriye mi çeker? Eğer bu kişiler hayatına değer katmıyorsa, dönmemek senin özsaygının bir parçasıdır. Yüzsüzlük değil, sınır çizme becerisidir. Kendine “benim değerim geçmişe takılıp kalmaktan daha büyük” demek, bu döngüyü kırmana yardımcı olabilir.
Çabalamanın normal mi gurur mu olduğu sorunu çok değerli bir sorgulama. Birini sevmek, onun için adım atmak bazen doğal olabilir. Ancak bu adım sürekli tek taraflıysa, seni tüketiyorsa, bu noktada “çaba” değil “kendini feda etme” haline gelir. Senin yapmadığın şey aslında gurur değil; sağlıklı bir sınır çizmek. Çünkü sevgi karşılıklılık ister. Sadece bir taraf çabalıyorsa, bu ilişkinin doğası dengesizdir. Yani normali, senin yaptığın gibi “kendime uygun değil” diyebilmek.
Üç yılını verdiğin, belirsizlik içinde bırakan, seni anlamayan birine karşı hala döngüsel düşüncelere kapılman çok doğal. Çünkü insan beyninde tamamlanmamış işler sürekli yankılanır. Buna psikolojide “Zeigarnik etkisi” denir. Senin beynin “orada eksik bir şey kaldı” diye düşünüyor ve kapanmamış defteri tekrar açıyor. Oysa burada hatırlaman gereken şey şu: eksik olan şey karşı tarafın sana anlayış ve netlik vermemesi. Sen zaten defalarca kendini ifade etmişsin. Yani aslında sorumluluk sende değil, onda.
Arkadaşlarınla ilgili şüphelerin de yine geçmiş yaşantılarının gölgesinden geliyor. Gerçek dostluğu anlamanın yolu, onların zor zamanındaki varlıklarıdır. Sana sadece iyi günde eşlik eden değil, kötü gününde yanında duran, seni olduğun gibi kabul eden insan gerçek dosttur. Bazen de insanlar değişir; bugün dost bildiğin yarın seni hayal kırıklığına uğratabilir. Burada yapabileceğin şey, çok sayıda yüzeysel ilişkiden ziyade, az ama güvenilir insanlara yatırım yapmak.
Sahip olduğun imkânlara rağmen kendini yetersiz hissetmen, aslında içsel öz değer algınla ilgili. Çevren “senin elinde çok şey var” derken senin iç sesin “ama ben yeterli değilim” diyor. Bu, zaman içinde yaşanan kıyaslamalar ve geçmişteki duygusal yaralardan kaynaklı olabilir. Burada kendine şunu sorabilirsin: “Gerçekten mi yetersizim, yoksa geçmiş deneyimlerim yüzünden kendime böyle mi bakıyorum?” Çoğu zaman cevap ikincisi oluyor.
“3 yıl önce daha iyiydim” düşüncen aslında geçmişteki daha özgüvenli, daha umursamaz haline duyduğun özlem. Bu, bir sorun değil; değişim süreci. Olgunlaşmak, bazen insanın daha çok sorgulamasına, daha fazla düşünmesine neden olur. Ama bu sürekli sorun üretmek demek değil. Şu anki sen, daha farkında, daha bilinçli. Üç yıl önceki umursamazlık seni hafif hissettiriyordu ama o dönemden bugüne gelen farkındalık, gelecekte daha sağlam kararlar almanı sağlayacak.
Kendini geliştirmek için bazen yeni şeyler denemenin kötü hissettirdiğini yazmışsın. Aslında bu, konfor alanının dışına çıktığında beyninin verdiği doğal bir tepki. Yeni davranışları “yanlış” gibi algılıyor olabilirsin ama gelişim tam da bu rahatsızlık anında başlar. Her yeni adımda kendine “bu rahatsızlık, büyüdüğümün göstergesi” diyebilirsin. Küçük hedeflerle başlamak (örneğin günde 15 dakika yeni bir beceriye odaklanmak) hem motivasyonunu artırır hem de seni uzun vadede daha tatmin eder.
23 yaşında olman çok önemli bir detay. Çünkü bu yaş aralığı, kimlik, ilişkiler, dostluklar ve gelecek üzerine en yoğun sorgulamaların olduğu dönemdir. Yani yaşadığın şey sadece sana özgü değil; birçok insan benzer döngülerden geçiyor. Önemli olan bu süreçte kendini tanımaya, sınırlarını öğrenmeye ve geleceğini kurmaya odaklanmak. Sen de bu sorgulamalarla aslında büyük bir içsel yolculuktasın.
Sevgili danışan, kendini yetersiz, kararsız ve döngülerin içinde hissetsen de aslında çok güçlü bir farkındalık sürecindesin. Sen fark ediyorsun, sorguluyorsun, değişmek istiyorsun. Bu, kişisel gelişim yolculuğunun en önemli adımıdır. Bundan sonrası için aşağıdaki adımları yapabilirsin:
Kendine küçük, sürdürülebilir hedefler koy.
Geçmişe dönük değil, bugünkü adımlarına odaklan.
Eski insanlara dönüp dönmemeyi “bana değer katıyor mu?” sorusuyla belirle.
Dostluklarda sayıya değil, niteliğe odaklan.
Yetersizlik duygunu başarılarını hatırlatarak dengele.
Senin sorumluluğun, geçmişte yaşanan adaletsizlikleri ya da belirsizlikleri çözmek değil; kendi hayatında ışığını bulmak.
Şimdi sana şunu sormak isterim: Eğer kendin için küçük bir gelişim adımı seçmek istesen, önümüzdeki hafta için hangi beceriyi ya da alışkanlığı başlatmak isterdin? Bu soruya vereceğin cevap, senin kişisel gelişim yolculuğunun ilk somut adımı olabilir.
Umarım cevabım faydalı olmuştur. Değerlendirilmesini istediğin farklı bir soru veya aklına takılanları sorabilirsin.
Sevgiler,
Psikolog Betül Canbel
💪 Psikoloğun Önerdiği Egzersizler
Taşla Duyusal Farkındalık Egzersiz
Küçük Şükür Molası
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
