Kaygı

Kıskançlık duygusuyla nasıl baş edebilirim

Gizli Kullanıcı29 Ekim 2025 17:52

Merhaba 25 yaşındayım 3 yılık evliyim eşimi iş yerindeki kızlardan çok kıskanıyorum hiç bi sebebi yok ortada eşim işe ilk başladığında onunla konuştum samimiyet kurmanı istemiyorum kızlarla ve iş dışında bişe konuşmanı istemiyorum söz verdi ve beni anladı ama bu aralar sürekli istemsizce aklıma geliyor acaba kızlarla samimiyet kurdumu eşimin mola saatlerinde onu aradığımda telefona cevap vermediğinde direk şunu düşünüyorum acaba kızlarlami sohbet ediyor o yuzdenmi telefonuma bakmadı bu duygularla nasıl başa çıkabilirim düşünmek istemiyorum ama eşiminde kızlarla samimiyet kurmasınıda istemiyorum bana doğru gelmiyor

Bu soru 29 Ekim 2025 19:38 tarihinde Uzman Klinik Psikolog Merve Akdikmen tarafından cevaplandı.

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Merhaba, Bu duyguları yaşamanız çok anlaşılır. Kıskançlık, çoğu zaman sevgiyle karıştırılsa da, aslında kaybetme korkusunun ya da kontrol edememe hissinin bir yansımasıdır. Eşinizi ve ilişkinizi korumak istemeniz son derece doğal; ancak bu düşünceler artık zihninizi sık sık meşgul ediyor ve sizi huzursuz ediyorsa, burada daha derin bir duygusal ihtiyacınız olabilir.


Belki şöyle de düşünülebilir: Bunları sadece kıskançlıkla açıklamak yerine, altında yatan güven, geçmiş deneyimler veya kendinize yönelik bakışınızla da ilgisi olabilir mi?Kendinizi bugüne kadar benzer şekillerde endişeye kapılmışken bulduğunuz başka ilişkileriniz oldu mu? Dilerseniz bunu biraz düşünün; bazen benzer duyguları başka ortamlarda da yaşamışızdır ama ancak böyle bir durumda kendini gösterebilir.


Bazen güven duygusunu tehdit eden şey partnerin davranışları değil, geçmişte yaşadığımız duygusal kırılmalardır. Daha önce ihanet, değersizlik ya da terk edilme gibi bir deneyim yaşadıysanız, eşinizin davranışları bu eski duyguları tetikliyor olabilir. Bu da “ya sözünü tutmazsa” gibi içsel bir alarm sisteminin devreye girmesine yol açar.



Bu anlarda kısa bir mola verip nefes egzersizi yapmak işe yarayabilir. Eşinizi arayıp ulaşamadığınızda, hızlıca içinizden ona ulaşma ihtiyacı doğduğunda, burnunuzdan derin bir nefes alın, tuttuğunuzu birkaç saniye hissedin, ardından yavaşça verin. Bunu üç-beş kez tekrarlayın. Nefesiniz bedeninizi sakinleştirdiğinde aklınıza gelen düşünceleri şöyle bir sorgulayın: “Şu an, gerçekten ne biliyorum? Hangi düşünceler sadece tahmine dayanıyor, hangileri kesin?” Bazen doğru bildiklerimizle otomatik korkularımız arasındaki farkı görebilmek çok işe yarıyor.

Eşinizle bu konuyu yeniden konuşmak istediğinizde de yasaklayıcı ya da kontrol edici bir dil yerine, duygunuzu paylaşan bir dil kullanmak çok daha etkili olabilir


.Eğer bu kıskançlık duygusu zamanla artar ya da günlük yaşamınızı etkilemeye başlarsa, bunun altında yatan güven ve kaygı temalarını bir uzmanla çalışmak oldukça faydalı olur. Böyle şeylerde tek başına anlam bulmak kolay olmuyor bazen, paylaşınca bir nebze hafifleyebiliyor insan. ✨



💪 Psikoloğun Önerdiği Egzersizler

1
4-7-8 Nefes Tekniği
4-7-8 nefes tekniği, bedenin doğal gevşeme tepkisini harekete geçirerek stresi azaltan, uykuya geçiş...
Nefes Egzersizleri⏱️ 3 dakika
Psikoloğun Notu: Bu egzersizin size iyi geleceğini düşünüyoruz.
Egzersizi açmak için tıklayın →

Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.

Cevaplanmış benzer sorular

Kaygı

Duygumdan nasıl emin olurum

Ezgi hanım merhabalar💐,aslında genel olarakta anksiyeteye yatkın birisiyim örneğin bir misafir beklediğimde herşeyin mükemmel olmasını isterim en iyisi olsun isterim zamanında yetişsin isterim ve aşırı stres yaşarım,bu benim huyum sanıyorum çünkü hiç bırakamadım yani mutlu giden ilişkimde partnerim bianda soğuk olursa ve ben bunu hissedersem yemek yiyemem ondan mesaj beklerim bütün günüm mahvolur ki partnerim içinde bu böyle trip atıyorsam o hatalıysa gerçekten moralim düzelene kadar onunda morali bozuluyo beni o yüzle görmek istemiyormuş. Aslında benim duygusal ihtiyaçlarım bu ilişkide daha önceden çok daha karşılanıyordu ama yaklaşık 5-6 aydır bu eksik yeterince iletişim kuramıyoruz işlerinden kaynaklı ve ben haliyle bu duruma bozuluyorum çünkü en ufak bir afedersin kusura bakma konuşması yapmıyor direk benim hayatıma devam etmemi istiyor ve ben bunu kabul edemiyorum,zorundaymışım gibi bi tavır olarak görüyorum bu durumu ve kimse hiçbişeye zorunda değil. Ben naz yapmak istiyorum trip biz kadınların en doğal hakkıyken ben bundan da nasibimi alamıyorum yani ben bişey yapmadım kusura bakma diyo ki buluşma ayarlayamayan partnerim bu durumda. Yani şuanda daha öncede sizinle paylaştığım üzere de gelgitli bir dönemdeyim ama şununda farkındayım duygusal bir olgunluk yaşadım bunu çok zor geçirdim aşırı zor geçirdim yani kaç defa sizlere yazdım bilmiyorum ama çocuk gibi severken şimdi olgun gibi seviyorum bu bana yeni gelen bi duygu evet heyecan var ama o eski çocuksu şeyler yok daha olgun tavırlar ve düşüncelerdeyim daha kadın olduğumu hissediyorum. Evliliğe adım atmama sebebimde babamla yaşayamadığım anlar ve vakitler şuanda emekli oldu ve tamamen bizimle bu zamanların tadını çıkartmak istiyorum çünkü zaman çok kısa evet belki bizim içinde kısa ama bilemiyorum:(. Geçmişte yaşadığım hiçbir kaygım yok açıkçası en uzun ilişkimi yaşıyorum şuanda kimseyle evlilik düşünmemiştim biz evlilik için çeyizlik eşyalarımızı bile aldık o kadar ileri gittik ama o geçmişteki bendi Buda şimdiki ben istemiyorum tamamen değil sadece evlilik olgunluğu yuva kurabilme hissiyatı bunların üstesinden gelmem için gerçekten o kıvama gelmem lazım yoksa çabuk pes ederiz. Bu ilişkiye gerçekten çok değer veriyorum kendimi huzurlu hissettiğim mutlu hissettiğim sayısızca an var ve olmaya devam edeceğini düşünüyorum bilemiyorum tabiki ama henüz konuşamadık partnerimle iyi sonuçlanırsa inşallah böyle devam eder:). Ailemle ilişkimi hiç kıyaslamadım aslında Ezgi hanım çünkü burası çoğunluk ve alışılmış bir düzen diğer tarafta sadece ikimiz ve çok sakin bir ortam,ailemle beraberken herkes kendi düzenindeyken ben partnerimle beraber oluyorum yani mesajlaşıp konuşuyoruz her zaman hep beraber olamayız babam tv izlerken kardeşim ders çalışıyor ve ben tek kalıyorum kendisi de o durumda öyle tabi ama o tek çocuk evi kalabalık değil oda annesini bırakmak istemiyor benim gibi evlerimizde çok uzak şimdi o yakın istiyor annesine bende babama yakın istiyorum hatta alt katında yaşasak nasıl mutlu olurum ama bu süreç biraz zor olucak gibi görünüyor.