Kız arkadaşım yok diye yalnız hissediyorum ne önerirsiniz?

Merhaba,

Yazdıklarını okurken aslında sadece bir ilişki eksikliğinden değil, zamanla biriken bir “yetersizlik hissi”nden ve yalnızlık yorgunluğundan bahsettiğini hissettim. Bu çok anlaşılır bir durum. Çünkü insan sadece biriyle birlikte olmak istemez; görülmek, seçilmek ve değerli hissetmek ister. Uzun süre bu ihtiyaç karşılanmadığında, zihin otomatik olarak “demek ki sorun bende” diye bir anlam üretmeye başlar.

Ama burada önemli bir ayrım var: bir şeyin henüz olmamış olması, sende bir eksiklik olduğu anlamına gelmez. İlişkiler çoğu zaman doğru zaman, doğru çevre ve doğru temasın kesiştiği yerde oluşur. Senin yaşadığın şey ise biraz daha “yanlış eşleşmeler” ve belki de hızlı bağ kurma isteğiyle ilgili görünüyor. Biriyle konuşunca kısa sürede yoğun ilgi göstermen aslında kötü bir özellik değil; bu, bağ kurma kapasitenin yüksek olduğunu gösterir. Sadece doz ve tempo ayarı gerektirir. Çünkü karşı taraf seni daha tanımadan yoğunluk hissedince geri çekilebilir.

Dış görünüşle ilgili düşündüklerin de bu döngüyü besliyor olabilir. Kendini beğenmediğin bir yerden iletişime geçtiğinde, fark etmeden daha fazla onay arayan bir hale geçersin. Bu da seni olduğundan farklı bir enerjiye sokar. İnsanlar çoğu zaman görünüşten önce bu enerjiyi hisseder. Yani mesele sadece “nasıl göründüğün” değil, “kendini nasıl taşıdığın”.

Bir de şunu fark etmek önemli: şu an hayatının merkezine “ilişki olmalı” fikri yerleşmiş gibi. Bu insanı daraltır. Çünkü her karşılaşma bir “olmalı mı?” baskısına dönüşür. Oysa ilişkiler çoğu zaman “olmalı” diye zorlandığında değil, hayat akarken yan ürün gibi oluşur. Sosyal çevreni genişletmek, farklı ortamlara girmek, sadece iletişim pratiği yapmak bile bu süreci doğal hale getirir.

Şu an hissettiğin yalnızlık gerçek ve zorlayıcı; bunu küçümsemiyorum. Ama bu durum kalıcı bir kimlik değil, bir dönem. Kendini “olmayan bir ilişki” üzerinden tanımlamaya başladığında acı büyür. Kendini biraz daha farklı alanlarda var etmeye başladığında ise hem özgüvenin hem de ilişkisel çekimin doğal olarak değişir.

İstersen küçük bir farkındalık denemesi yapabilirsin: Biriyle konuşurken kendine içten içe şu soruyu sor: “Şu an gerçekten onu mu merak ediyorum, yoksa onun beni seçmesini mi istiyorum?” Bu ayrımı fark etmek, iletişim tarzını yavaşça dönüştürür.

Eğer aklında başka bir soru olursa ya da bu konunun başka bir yönünü de birlikte açmak istersen, yine buradayım.

Psikolog Lara Yelda Aktaş