Kocam neden ağlamamdan ve yemek yemem den rahatsız oluyor?
Esimden Aslinda cok menunum Ama,
ben güzel bakimli bir kafinim.. Kocam da öyle. Bir cok yönümüz ayni. Ama merhamet Anlayisina gelince esmden bir canavar cikiyo.
Ben bir Aksam cok üzülmüstüm. Zaten biliyorum huyunu ama bu sefer kimseyede derdimi anlatamayinca ona anlatim
ve agladim, cünki baya dolmustum. Kendisi gidib baska yerde aglamami söyledi. Teseli beklerken, konuyu baska konulara cekti. Ve bu malesef heb öyle. Cok kirlidim. Insan kocasina da derdini anlatamayacaksa bilmiyorum. Kendimi cok yari yolda birakilmis hisediyorum. Ne varki aglanacak o kadar deyip gecistiriyo. Malesef ben derdimi Esimle paylaşıyorum bu beni cok yipratiyo. Cokuklara da öyle . Düsünler aglasinlar hemen susturmaya kalkisiyor. Kendim kilolu bir insan degilim. Ama sürekli beni disgörünüsümü değişitirmeye calisiyor. Biraz tatli yiym insanlarin icinde hemen gözü benim üstümde hemen laf sokar. Agzima bir lokma ekmek atayim hemen bir yüzünde tiksinme ifadesi. Gayet kibar yiyorum iciyorum bunuda belirtmek isterim. Cünki cok sordum kendime bede mi hata diye. Bu böyle her yerde. Artik esimin yaninda yiyip icmeye korkar oldum. 1 tabak fazla isteyim hemen deliriyo. Neden benden tiksiniyor. Esimin bagzi yerlerde cidi psikolojik sorunlarin oldunu düsünüyorum. Sürekli diken üstündeyim.
Bu soru 1 Mart 2026 20:46 tarihinde Psikolog Esra Fidan tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Bize duygularınızı, düşüncelerinizi ifade etmeniz çok kıymetli bunu bilmenizi isterim.Hoşgeldiniz.
Yazdıklarınızı okurken en çok yalnızlık hissiniz dikkat çekiyor. Eşinizden genel olarak memnun olduğunuzu söylüyorsunuz ama özellikle merhamet ve duygusal destek konusunda çok zorlandığınızı ifade ediyorsunuz. Ağladığınızda “başka yerde ağlayın” denmesi, teselli beklerken konunun değiştirilmesi… Bunlar insanın içinde ciddi bir yarım kalmışlık duygusu bırakabilir.
Şunu merak ediyorum: Ağladığınız o akşam en çok neye ihtiyaç duymuştunuz? Çözüm mü, sadece dinlenmek mi, sarılınmak mı? Bazen ihtiyaç duyduğumuz şey çok basittir ama karşılanmadığında etkisi büyüktür.
“Ne var ki ağlanacak?” denmesi sizde ne hissettiriyor? Duygunuzun küçümsendiğini mi, görülmediğinizi mi? Çünkü eşle dert paylaşamamak, insanın güven duygusunu zedeleyebilir.
Yeme konusundaki eleştiriler de ayrıca incitici görünüyor. Özellikle insanların içinde bakışlar, sözler, tiksinme ifadesi… Bunlar zamanla kişinin beden algısını ve özgüvenini etkileyebilir. Şunu kendinize dürüstçe sorabilirsiniz: Partnerinizin tepkileri mi sizi huzursuz ediyor, yoksa siz gerçekten kendinizden memnun değil misiniz? Bu ayrımı yapmak önemli.
Çocuklara karşı ağlama anında susturma davranışı da dikkat çekici. Duygulara alan açılmayan bir ortamda siz nasıl hissediyorsunuz? Sürekli diken üstünde olmak bedeninizi ve ruhunuzu nasıl etkiliyor?
Eşinizin davranışlarını şu an değiştiremeyebilirsiniz. Fakat şunu düşünebilirsiniz: Bu ilişkide duygusal olarak neye ihtiyacınız var? Bu ihtiyaçlar dile geldiğinde nasıl karşılanıyor? Ve en önemlisi, siz kendinize bu şefkati gösterebiliyor musunuz?
Eşinizle konuşup dile getirdiniz mi isteklerinizi, suçlayıcı olmadan tamamıyla durumu anlatmaktan bahsediyorum. Mesela " ben seninle duygularımı paylaşamadığım zamanlarda kendimi ve duygularımı görünmez, değersiz hissediyorum. Yemek yerken kaygılı hissediyorum çünkü eğer bir tabak fazla yersem beni beğenmeyecekmişsin gibi düşüncelerim oluşuyor. "demeyi denediniz mi merak ettim..
İsterseniz bu duygusal yalnızlık temasını biraz daha birlikte açabiliriz.
Ama şunu bilmenizi isterim yardım talep eden kişi sizsiniz ve biz sadece sizinle bu yolda yürüyebiliriz, eşinizi tanımıyoruz sadece sizin sorularınız ve cevaplarınızla bu yolda devam edebiliriz. Bakalım ilişkide nasıl birisiniz, hangi ihtiyaçlarınız var ,ilişkilerde bağlanma stiliniz nedir, ilişkide konuşabilen taraf mısınız bu ve bu tarz soruları birlikte cevaplayabiliriz..
Kendinize şefkatle yaklaşmanızı çok isterim .
Cevaplarınızı bekliyor olacağım ..
Evet ben bunlari herzaman esimle yüz yüze de konustum. Güzel bir dile anlatmaya da calistim dedniz gibi. O an, herhangi bir konuda derdimi anlatmaya basladigim an, basliyor sikilmaya sitres olmaya. O an da ama bende onun güzel sözlerine ve Sevkatine ihtiyacim var. Simdi mesela ise savdim onu kapidan bi dudagindan öpecegim hemen kafasini cekiyor sonradan akli basina geliyor. Ben gayet her gün dusunu alan, günde uc kez disini fircalayan, üstünü basini düzgün tutan bir insanin. Kac sordum sevmiyorsan bittsin diye. Hayir cok seviyorum diyo. Aldatma duru mu da yok. Benim bilmek istedigimde neden böyle davraniyor neden kaynaklaniyor. Sonra dan pisman oldunu söyüyor. Ama heb ayni heb ayni. Ben kendimi seviyorum cok da güzelim, becerikliyim. Ama ben ne yapsam bu güne kadar heb bir eksik bulmustur. Mesela gezmeye gidiyoruz. Kirk yilin basinda bir seyler siparis ediyoruz( ve madi durumumuz cok iyi) hemen orda insanlarin icinde utanmadan, bagirmalar cagirmalar hesabi görünce. Ve bu durum heb tekrarlaniyor. Ben esimle bi yere cikmaya korkar oldum. 14 yil olacak. Benim de sabrim tükendi. Gel bir doktora danisalim diyorum. Ama kesinlikle kabul etmiyor. Ne yapacak ki deyib gecistiriyor. Cok bencil cok. Sadece ilk kendi rahatini däsünür. Heb almak ister vermek yok onun dünyasinda. Esimin tepkimeri beni en cok huzursuz eden. Artik bilyiorum ben cok degerliyim. Ve o benim gibisini zor bulur. Ama suna da inaniyorum ki. Yadtik degisir kader degismez. O kadar emek verdim bu güne kadar madi olarak benim sayemde de geldik bu günlere. Ve asla ona bunu basina kakmam. Ama birakib gitmek bana cok zor geliyor. Esimin böyle tiksinmesi ve kendini böyle üstün görmesi neyden kaynaklaniyor?
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
