Konuşacak konu bulamıyorum artık komik değilmişim gibi hissediyorum.
Kendimi bu konu hakkında çok kötü hissediyorum. Bu aralar bu sorunu bir arkadaşımla yaşıyorum günde 8 saat falan beraberiz. Biliyorum fazla ama zaten çoğunlukla beraber ders çalışıyoruz sohbet ettiğimiz zamanlar 3 veya 4 saat. O zamanlar içerisinde bazen başkalarıyla oturuyoruz ancak çoğunlukla beraber oluyoruz ve ikimizin tek olduğu zamanlarda, çok kötü çok sıkıcı geçiyor. Beraber sıkılmak en iyi şeydir derler bence de öyle ama onun için değil bence benimle o kadar sıkılıyor ki başkalarının yanına gitmek zorunda kalıyoruz yani hep işte gel bunun yanına gidelim gel şunun yanına gidelim falan diyor bende kabul ediyorum çünkü sanki o da çözüm bulmaya çalışıyor gibi ama bilmiyorum bu konu beni gerçekten çok kötü hissettiriyor ve bu sadece onunla yaşanıyor bazı arkadaşlarımla rahat konuşuyorum sohbet akıyor yani ama onunla olmuyor ve bende en çok onunla sohbetin akmasını istiyorum ama nedense yanında sanki beynim duruyor. Aslında kendimi çok komik biri sanıyordum herkes bana çok komiksin derdi hatta biri benimle sadece komik olduğum için tanışmak istemişti ama artık öyle değil yani o arkadaşım ile beraberken neredeyse hiç gülmüyoruz yani o bana gülmüyor en azından bu da beni çok sıkışmış hissettiriyor ne yapmam gerektiğini bilmiyorum sadece başta böyle olmadığımızı biliyorum bu da aklımdan çıkmıyor. Saatlerce konuşurduk, benimle eğlendiğini hissederdim. O duyguyu çok özlüyorum.
Bu soru 16 Ocak 2026 18:55 tarihinde Psikolog Esra Fidan tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Yaşadığın süreci bizimle paylaştığın için teşekkür ediyorum. Bu duyguları bu kadar açık ifade edebilmen içgörünün ne kadar yüksek olduğunu bize gösteriyor. İlişki dediğimiz durum aslında dinamik bir süreçtir.Birinin yanında sohbetin akmaması,sessizliklerin ağır gelmesi bir kişinin yetersizliğinden kaynaklanmaz ilişki dinamiğinin değiştiğini gösterir.Diğer arkadaşlarınla iletişiminin rahat ve akıcı olması,sosyal becerilerinde ya da mizahında bir sorun olmadığını bana düşündürüyor.Bu nedenle yaşadığın durumun seninle ilgili bir eksiklikten kaynaklandığına dair bir değerlendirme benim açımdan pek doğru gibi görünmedi. Geçmişte paylaştığınız eğlenceli ve kaliteli vakitleri özlemen normal ama ilişki geçmişe bakılarak değil şu an hissettirdikleri ile ölçülmeli.
Sürekli sıkışmış, yetersiz hissettiren bir ilişki kişinin duygusal yükünü arttırır. Bazen duygusal yük o kadar ağır basar ki "şu an mutlu mu ?","güldürmek için ne yapmalıyım?" "açtığım konu canını mı sıktı?" gibi bilişsel çarpıtmalara da sebebiyet verebilir.Kişi olmadığı bir insan gibi davranmaya başlayabilir ve istemediği sonuçlarla karşı karşıya kalabilir.
Önemli olan bu ilişkide kalmanın sana şu an ne hissettirdiğini fark etmek ve gerekirse bu duyguları açık,suçlayıcı olmayan bir dille ifade edebilmektir. İlişkide önemli olan şey kişinin kendisi olabilmesi ve rahat hissedebildiği bir alanın var olmasıdır.
Kendine önce şu soruları sormanı istiyorum :Bu ilişkide kalmak mı bana daha iyi gelir yoksa kendime alan açmak mı ?
Kendimi yormadan ,rol yapmadan bu ilişkide kalabilecek miyim?
Eğer mümkünse bu duygularını, suçlamadan ,bu kişiyle konuşmanı öneriyorum .Belki o senden daha farklı düşünüyordur, belki başka bir açıklaması vardır.
Ve bir şey daha bu kadar empatik yaklaştığın ve sorunu çözmek için çaba harcadığın için kendine teşekkür etmeyi unutma.
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
