kuzenime olan askımdan nası kurtulurum

Merhaba,

yazdıklarınız çok uzun süredir taşıdığınız, sizi duygusal olarak yoran ve günlük yaşamınızı belirgin biçimde etkileyen bir iç çatışmayı anlatıyor. Bu duyguların çocukluktan beri sürmesi, yalnızca geçici bir hoşlanmadan değil; derinleşmiş, köklenmiş ve artık sizi zorlayan bir bağlanma biçiminden söz ettiğimizi düşündürüyor. Öncelikle şunu bilmenizi isterim: Hissettiğiniz duygular sizi kötü ya da ayıplı biri yapmaz; ancak bu duyguların sizi nasıl etkilediği ve hayatınızı ne ölçüde daralttığı oldukça önemlidir.

Anlattıklarınızda, bir yandan vazgeçememe ve yoğun özlem, diğer yandan kendinize kızma, suçluluk ve değersizlik hisleri bir arada görülüyor. Bu tür çelişkili duygular çoğu zaman bağlanma biçimleri, sınırlar ve duygusal ihtiyaçlarla yakından ilişkilidir. Özellikle karşı tarafın size duygusal değil, yalnızca fiziksel yakınlık göstermesi; ilişkinin eşit, güvenli ve besleyici bir zeminde olmadığını düşündürür. Bu durum, sizi daha çok inciten ve değersizlik duygusunu pekiştiren bir döngü yaratmış olabilir.

Burada ciddiyetle ele alınması gereken bir nokta şudur: Aile içi roller, sınırlar ve duygusal güvenlik açısından bu bağ sağlıklı bir ilişki zemini sunmamaktadır. Bu gerçek, duygularınızı yok saymanız gerektiği anlamına gelmez; ancak bu duygular doğrultusunda hareket etmenin sizi daha fazla yaralayacağı anlamına gelir. Kendinizi onsuz eksik hissetmeniz, çoğu zaman o kişiden çok, kendi iç dünyanızda karşılanmamış bazı duygusal ihtiyaçların göstergesidir.

Bu noktada odaklanılması gereken soru şudur: Neden bu duyguya bu kadar tutunuyorum? Bu tür bağlar sıklıkla kişinin kendilik değeri, yalnız kalma korkusu, görülme ve seçilme ihtiyacıyla ilişkilidir. Bunlar anlaşılabilir, çalışılabilir ve zamanla dönüştürülebilir alanlardır; ancak çoğu zaman kişinin bunu tek başına yapması oldukça zordur.

Bu nedenle, yaşadığınız durum için psikolojik destek almanızı güçlü bir şekilde öneririm. Terapi sürecinde bu duyguların kökenini, neden bu kadar kalıcı olduğunu, sınır koymakta neden zorlandığınızı ve kendinizi neden bu ilişkide değersiz hissettiğinizi anlamak mümkün olur. Amaç duygularınızı bastırmak değil; size zarar veren bir bağlanma biçiminden özgürleşebilmenizi sağlamaktır.

Şunu net olarak ifade etmek isterim: Bu duygularla yaşamak zorunda değilsiniz. Yaşadığınız durum sizin suçunuz değil; ancak iyileşme sürecinde sorumluluk almanız gereken bir noktaya işaret ediyor. Kendinizi inciten bir döngünün içinde kalmak kader değildir. Doğru destekle, hem bu duyguların anlamını çözmek hem de kendinizle daha sağlıklı bir bağ kurmak mümkündür.

Yardım istemeniz, bu sürecin değişebileceğinin en önemli göstergelerinden biridir. Yalnız değilsiniz. İstediğiniz zaman yine buradayım.