Lisede yurttayım ve büyük bir yalnızlık çekiyorum

Merhabalar,

Yazdıklarınızı dikkatle okudum. Paylaştıklarınızdan İçinde bulunduğunuz tüm dinamikleri düşündüğümde ne kadar yalnız ve çaresizmiş gibi hissettiğinizi anlıyorum. Özellikle sizin yaşlarınızda yalnızlık, güvensizlik ve destek görememe duygusu çok ağır bir yük olmalı. Böyle bir durumu birde evden uzakta olarak yaşamanız üzerine hissettiğiniz duygular çok anlaşılır. Bu noktada duygularınızı paylaştığımı bilmenizi isterim. Şimdi içinde bulunduğunuz duruma daha yakından bakalım ve neler yapabilirsiniz, üzerine konuşalım.

İlk olarak yurda geleli 1.5 ay olması üzerine hissettiğiniz duyguları konuşalım. Yurtta önceden arkadaş olan bir gruba girmeniz baştan bir ilişki kurmayı zorlaştırabilir. Bu sizin kişiliğinizle veya değerlerinizle ilgili bir şey değildir; onların zaten önceden oluşturduğu bir bağının sonucudur. Yani siz dışlandığınız için yalnız değilsiniz; onlar kapalı bir grup olduğu için içeri almakta zorlanıyor olabilirler. Diğer yanda yurdun ilk aylarında ortamı bilmemeniz, henüz güvenli bir bağ kurmamış olmanız, kendinizi yalnız hissetmeniz, geçmişte gördüğünüz dedikodu örneği zihninizi otomatik olarak “Kesin benim hakkımda da konuşuyorlardır.” gibi bir noktaya götürmüş götürmüş gibi görünüyor. Yani bu bir kanıt değil, kaygının ürettiği tahmin.

İkinci olarak kendinizi yetersiz ve bakımsız hissetmeniz üzerine konuşalım istiyorum. Hayatınızın bu döneminde birçok şeyin üst üste gelmesi içinizde duygusal yoğunluğun oluşmasına sebep olmuş. Bu durumda eksik olduğunuz için değil kendinizi güvende hissetmemeniz için böyle düşünmenize sebep oluyor olabilir. Bu noktada kendinize baskı kurmadan minimal bakım rutinleri oluşturmanız bile özgüveninizin artmasını sağlayabilir.

Odanızdaki diğer üç kişiyle yakın bir bağ kurmak zorunda değilsiniz. Çok kapalı ve uzun süredir arkadaş olan gruplar hızlıca birini içeri almaz, yeni geleni istemeseler bile isteksiz ve soğuk görünebilirler ve bu sizi kötü biri yapmaz. Burada amaç onların içine girmek değil, kendi güvenli alanınızı oluşturmak olabilir. Yani sıcak veya mesafeli bir ilişki kurmak gibi iki uç kutup yerine sadece kısa bir selam, kısa bir sohbet, gerektiğinde küçük bir nezaket cümlesini içeren bir iletişim kurabilirsiniz. Bu güvende hissetme duygusunu artırır.

Diğer yanda odada biriyle yakın bir bağ kuramıyorsanız okulda, yurtta, kantinde “aynı masaya oturabilir miyim?” diyerek, bir ödev hakkında birine soru sorarak, gülümseyerek bir kişiyle bile bağ kurmanız destekleyici olabilir.

Ders çalışma noktasında ise içinde bulunduğunuz durumun dikkatinizi toplamada belirleyici unsur olduğunu anladığımı bilmenizi isterim. Bu noktada konu bitirmek için olmasa da, sadece düzeni geri kazanmak adına her gün aynı saatte ders başına oturmanızı rica edeceğim. Burada pomodoro tekniğinden faydalanabilirsiniz.

Son olarak babanızla ilişkinizi ele alalım. Burada belirtmek isterim ki babanızın ilişkide zorlanması, uzaklaşması, ekonomik olarak destek vermemesi bir yetişkin olarak babanızın duygusal kapasitesini gösteriyor. Bunu kendi değerinizle ilişkilendirmemenizi isteyeceğim.

Süreç boyunca yazmaya devam edebilirsiniz. Cevabımın faydalı olmasını umuyor, sağlıklı günler diliyorum.

Psikolog Fatma Gizem Bitgen