Mağdur psikolojisi nedir

Sevgili danışan, aslında hissettiğin şey çok anlaşılır ve düşündüğünden daha yaygın. İnsan farkında olmadan mağduriyet hissine tutunabilir çünkü bu bir savunma şeklidir. Yaşadığın kırgınlıklar, haksızlıklar ve zorlanmalar zihninde bir anlam bulmak ister ve mağduriyet hissi bunu sağlar. Bir yandan da sorumluluğu tamamen üstlenmek zorunda kalmamak kısa vadede rahatlatıcı gelir. Ama senin fark ettiğin kritik nokta şu: artık bu durum sana iyi gelmiyor ve seni durduruyor. Bu farkındalık gerçekten çok değerli çünkü değişimin başlangıcı tam olarak burasıdır. Hata yapmaktan korkman da boşuna değil. Eğer uzun süredir kendini suçlama eğilimindeysen zihnin şunu öğrenir: hata yaparsam kendime yüklenirim, kendimi kötü hissederim. Bu yüzden hiç adım atmamak daha güvenli gelir. Ama bu da seni durdurur ve durdukça kendine olan öfken artar. Yani bir döngü oluşur: korku → kaçınma → öfke → daha fazla korku. Bunu kırmanın yolu kendini zorlamak değil, kendine biraz daha yumuşak yaklaşmaktan geçer. Öncelikle iç sesini fark etmeye başla. “neden böyleyim” dediğin an bunu fark edip “şu an kendime yükleniyorum” demen bile önemli bir değişimdir. Sonra çok küçük adımlar seç. Gerçekten küçük. Birine kısa bir mesaj atmak, 10 dakika bir şey yapmak, sadece başlamak gibi. Amaç başarılı olmak değil, harekete geçmeye alışmak. Geçmişi tamamen silmeye çalışmana da gerek yok. Onu yok saymak yerine “bunlar oldu ve beni etkiledi ama ben sadece bundan ibaret değilim” diyebilmek daha gerçekçi ve iyileştiricidir. Kendine duyduğun öfkenin altında büyük ihtimalle hayal kırıklığı var. Belki kendinden beklentin yüksek, belki daha farklı olmayı istiyorsun ama şu an bulunduğun yer tembellik değil, birikmiş duyguların sonucu. O yüzden şu cümleyi biraz zihninde tutmanı isterim: ben sorun değilim, ben zorlanıyorum. Bu bakış açısı yavaş yavaş değiştikçe davranışların da değişmeye başlar. Eğer istersen şunu birlikte biraz daha açabiliriz: seni en çok durduran düşünce hangisi? genelde o düşünceyi yakaladığımızda çözüm daha netleşir.