Merhaba nasıl davranacağımı bilmediğim konu üzerine konuşmak istiyorum

Merhaba,

Gizli kullanıcı olduğunuz için isminizi ve soruyu tam olarak hangi uzmana yönelttiğinizi göremiyorum. Belki doğrudan bana yazmadınız ancak paylaştığınız durumu önemsediğim için yine de yanıtlamak istedim.

Anlattıklarınızdan, ilişkinizde uzun süredir tekrar eden bir tartışma döngüsü olduğu anlaşılıyor. Tartışma anında karşı tarafın daha sert ve savunmacı bir tutum aldığı, sizin ise ilişkiyi korumak adına açıklayan, geri adım atan ve çoğu zaman özür dileyen taraf olduğunuz görülüyor. Bu rol dağılımı kısa vadede çatışmayı azaltıyor gibi görünse de uzun vadede sizi yoran bir şey haline gelmiş.

Sınır koyduğunuzda karşı tarafın suçlayıcı ya da savunmacı tepki vermesi sık karşılaşılan bir durumdur. Çünkü ilişkideki denge değişmeye başladığında, alışılmış düzen sarsılır. Daha önce geri adım attığınızda tartışma kapanıyordu şimdi geri çekildiğinizde karşı taraf bunu kontrol kaybı gibi algılayabilir ve direnci artabilir. Kısacası sınır koyduğunuzda karşı tarafta da sizin davranışınıza karşıt bir tepki olması beklenen bir durumdur.

“Sen de yapıyorsun”, “insanlara da bana da fark etmiyor” gibi ifadeler çoğunlukla sorumluluğu dağıtma ve odağı kaydırma işlevi görür. Böyle bir durumda tartışmayı genişletmeden çerçeveyi korumak önemlidir. Örneğin “Şu an senin kullandığın ifadeyi konuşuyorum. Eğer benimle ilgili bir konun varsa, onu ayrıca konuşabiliriz. Ama bu cümle beni incitti.” Bu yaklaşımla birlikte siz tekrar odağı konuşmak istediğiniz konuya getirmiş olursunuz fakat savunmaya da geçmezsiniz. Çünkü savunmaya geçtiğinizde bir bakarsınız ki konu sizin konuşmak istediğiniz şeyden oldukça uzaklaşmış. Bir güç savaşına da dönüşmesi engellenir.

Sürekli özür dileyen taraf olmaktan çıkmak için, otomatik özür refleksinizi fark etmeniz gerekir. Gerçek bir hatada özür dilemek sağlıklıdır ancak sadece ortam sakinleşsin diye özür dilemek uzun vadede dengesizliği pekiştirir. Ayrıca geri çekilmeyi pasif bir küslük olarak değil, bilinçli bir mola olarak kullanmak daha işlevseldir: “Şu an bu üslupla konuşmak istemiyorum, sakinleşince devam edelim” gibi. Ek olarak kendinizi sürekli özür dileyen bir konumda bulmanız bir nedeni de yukarıda bahsettiğim gibi odağın saptırılması ile ilişkili olabilir. Bir şeyden rahatsızlığınızı belirtirken suçlanan kişi rolüne geçiyorsanız bunu fark etmeniz bu durumu engellemek içim şarttır. Tartışma esnasında bunu fark etmek zor olacaktır tabii ki kendinizi biraz durdurup düşünmeniz gerekebilir.

Karşı tarafın sorumluluk alması sizin kontrolünüzde değildir fakat sizin tutarlılığınız belirleyicidir. Her seferinde benzer bir sınırı sakin ve net biçimde koymanız, ilişkinin ya daha dengeli bir zemine oturmasına ya da mevcut yapının sürdürülemez olduğunun görünür olmasına yardımcı olur.

Sınırdan kastım soğuk ve ulaşılmaz olmaktan ziyade ben buradayım fakat bana yapılan söz gelimi saygısızca bir davranışı kabul etmiyorum demek. Diğer bir ifade ile konuşmamak bir sınır koymak değildir fakat size bağrıldığı bir ortamda konuşmak istememeniz bir sınırdır.

Amacınızın kırmak değil de denge kurmak olduğunu görüyorum. Dengeli ve saygılı bir ilişki bu sayede mümkündür ancak bunun için iki tarafın da diline ve sorumluluğuna dikkat etmesi gerekir. Tek taraflı bir çaba ile bu durum bir ilişkiden ziyade sizin kendinizi yıprattığınız bir hal alacaktır. Şu an için sizin kendi duruşunuzu netleştirmeniz ilişkinin yönünü de daha görünür hale gelecektir.

Sormak istediğiniz başka bir soru olursa burada olacağım.