Kaygı

Mutsuz hissediyorum,yorgun ve depresyonda

Gizli Kullanıcı2 Mayıs 2025 20:16

Kendimi sürekli yorgun ve depresyonda hissediyorum bunun için ne yapabilirim canım hiçbir şey yapmak istemiyor yemek bile yiyemiyorum sebebini de bilmiyorum günlük yaşantımı çok etkiliyor ilaç kullanmak istiyorum ama bağımlılık yapmasından korkuyorum artık insanlar bana tuhaf tuhaf bakıyor umursanmamaya da başladım ne yapacağımı bilemiyorum kimsenin umrunda değilim görünmek istiyorum belkide beni depresyona sokan durum bu dur ama bilmiyorum yardımcı olur musunu

Bu soru 5 Mayıs 2025 12:35 tarihinde Psikolog Melisa Sude Kav tarafından cevaplandı.

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Merhaba sevgili danışan,

Yazdıklarınızı okurken sanki etrafındanızdaki herkes hayatına devam ediyor da siz de bir sis perdesinin ardından yaşamınızı sürdürüyormuşsunuz gibi hissettim. İçinizde oluşan isteksizlik duygusu ve kimseden gerçek anlamda ilgi görmüyormuş hissi birleşince adeta boşluğa düşmüşsünüz gibi görünüyor doğal olarak. Bu yoğun duygularla baş etmek gerçekten zor olsa gerek. Sizi anlıyorum Belki de siz de uzun bir zamandır kimsenin sizi görmediğini ya da sesinizi duymadığınızı düşünüyorsunuz. Kimsenin umurunda değilim duygusu kişiyi daha çok yalnızlaştırıyor ve kişinin kendini sosyal ortamlardan daha çok çekilmesine neden olmasını sağlıyor. Pek çoğumuzda zaman zaman kendimizi kalabalık bir ortamda yalnız hissedebiliyoruz. Buna psikolojide kalabalık yalnızlık diyoruz. Bu noktada size birkaç önerim var yakın çevrenizle paylaşımlar yapmanız daha çok vakit geçirmeniz bu hissin azalmasını sağlayabilir bunun yanında yeni hobiler keşfetmeniz hem kendinizi geliştirmeniz hem de yeni kişilerle tanışmanıza fırsat sağlayacaktır. Yalnızlık hissiyle başa çıkmanın en önemli yollarından biri de kendinizi anlamak ve kabul etmektir. Mesela günlük tutma meditasyon yapmak gibi aktiviteler içsel bir farkındalık geliştirmenizi sağlar unutmayın ki kendinizi tanıdığınızda dış dünyayla bağınız daha da güçlenecektir. 

Diğer bir konu ise İlaç kullanma isteğinizle birlikte duyduğunuz bağımlılık kaygısı ise içinde bulunduğunuz çaresizlik hissinin yansıması gibi görünüyor. İlaç tek başına hayatın içindeki yaraları tamamen sarmayabilir Psikiyatrinize danışarak süreci bir uzmanla birlikte ilerletmek daha sağlıklı olacaktır. Unutmayalım ki en az ilaç kadar önemli olan şey yaşadıklarınızı anlamanız ve konuşmanız siz de paylaştıklarınızla ilk adımı atmışsınız aslında..

Son olarak şunu düşünmenizi isterim göremediklerinizi görünür kılmak için kendinizi anlayışla yaklaşmaya çalışmak size iyi gelebilir mi? 💐


Cevabımın faydalı olmasını umuyor, sağlıklı günler diliyorum.


Değerlendirilmesini istediklerinizi yeni bir soru ile sorabilirsiniz.

Psikolog Melisa Sude Kav

Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.

Cevaplanmış benzer sorular

Kaygı

Duygumdan nasıl emin olurum

Ezgi hanım merhabalar💐,aslında genel olarakta anksiyeteye yatkın birisiyim örneğin bir misafir beklediğimde herşeyin mükemmel olmasını isterim en iyisi olsun isterim zamanında yetişsin isterim ve aşırı stres yaşarım,bu benim huyum sanıyorum çünkü hiç bırakamadım yani mutlu giden ilişkimde partnerim bianda soğuk olursa ve ben bunu hissedersem yemek yiyemem ondan mesaj beklerim bütün günüm mahvolur ki partnerim içinde bu böyle trip atıyorsam o hatalıysa gerçekten moralim düzelene kadar onunda morali bozuluyo beni o yüzle görmek istemiyormuş. Aslında benim duygusal ihtiyaçlarım bu ilişkide daha önceden çok daha karşılanıyordu ama yaklaşık 5-6 aydır bu eksik yeterince iletişim kuramıyoruz işlerinden kaynaklı ve ben haliyle bu duruma bozuluyorum çünkü en ufak bir afedersin kusura bakma konuşması yapmıyor direk benim hayatıma devam etmemi istiyor ve ben bunu kabul edemiyorum,zorundaymışım gibi bi tavır olarak görüyorum bu durumu ve kimse hiçbişeye zorunda değil. Ben naz yapmak istiyorum trip biz kadınların en doğal hakkıyken ben bundan da nasibimi alamıyorum yani ben bişey yapmadım kusura bakma diyo ki buluşma ayarlayamayan partnerim bu durumda. Yani şuanda daha öncede sizinle paylaştığım üzere de gelgitli bir dönemdeyim ama şununda farkındayım duygusal bir olgunluk yaşadım bunu çok zor geçirdim aşırı zor geçirdim yani kaç defa sizlere yazdım bilmiyorum ama çocuk gibi severken şimdi olgun gibi seviyorum bu bana yeni gelen bi duygu evet heyecan var ama o eski çocuksu şeyler yok daha olgun tavırlar ve düşüncelerdeyim daha kadın olduğumu hissediyorum. Evliliğe adım atmama sebebimde babamla yaşayamadığım anlar ve vakitler şuanda emekli oldu ve tamamen bizimle bu zamanların tadını çıkartmak istiyorum çünkü zaman çok kısa evet belki bizim içinde kısa ama bilemiyorum:(. Geçmişte yaşadığım hiçbir kaygım yok açıkçası en uzun ilişkimi yaşıyorum şuanda kimseyle evlilik düşünmemiştim biz evlilik için çeyizlik eşyalarımızı bile aldık o kadar ileri gittik ama o geçmişteki bendi Buda şimdiki ben istemiyorum tamamen değil sadece evlilik olgunluğu yuva kurabilme hissiyatı bunların üstesinden gelmem için gerçekten o kıvama gelmem lazım yoksa çabuk pes ederiz. Bu ilişkiye gerçekten çok değer veriyorum kendimi huzurlu hissettiğim mutlu hissettiğim sayısızca an var ve olmaya devam edeceğini düşünüyorum bilemiyorum tabiki ama henüz konuşamadık partnerimle iyi sonuçlanırsa inşallah böyle devam eder:). Ailemle ilişkimi hiç kıyaslamadım aslında Ezgi hanım çünkü burası çoğunluk ve alışılmış bir düzen diğer tarafta sadece ikimiz ve çok sakin bir ortam,ailemle beraberken herkes kendi düzenindeyken ben partnerimle beraber oluyorum yani mesajlaşıp konuşuyoruz her zaman hep beraber olamayız babam tv izlerken kardeşim ders çalışıyor ve ben tek kalıyorum kendisi de o durumda öyle tabi ama o tek çocuk evi kalabalık değil oda annesini bırakmak istemiyor benim gibi evlerimizde çok uzak şimdi o yakın istiyor annesine bende babama yakın istiyorum hatta alt katında yaşasak nasıl mutlu olurum ama bu süreç biraz zor olucak gibi görünüyor.