Narsistler ve toksik ilişkiler

Sürekli kendimi kanıtlamak zorunda bırakılıyorum. Bu, hatırlanan bir yol tarifi sohbet esnasında karşı tarafın bir konuyu yanlış hatırlaması, doğru anlattığım bir şeyin bir türlü kabul edilmemesi ve hayatımın bu insanlarla dolu olması gibi durumlar. Normal bir mekân ya da yol tarifi sırasında “hayır, orası değil” ya da “evet burası, oraya bu yoldan gelmedik, hayır başka yoldan geldik, sen yanlış hatırlıyorsun” gibi en basit örnekler bile yaşanıyor.

Bu durum maalesef şu an kendimi daha iyi nasıl anlatabilirim bilmiyorum. Ufak tefek de olsa bir süre sonra içimde doluyor. Sessizleştiğimi ve üzüldüğümü hissediyorum. Çok zor şeyler yaşadım, her defasında bir şekilde ayağa kalktım fakat artık tükenmiş durumdayım.

En ufak bir şey beni geçmişime sürüklüyor. İçimde bir yer acıyor ve tarifi yok. Bendeki bu acının ne zaman bu durumu anlatmaya çalışsam ya da bazı sözlerde kırıldığımı dile getirsem, her defasında suçlu ben oluyorum.