Nasıl ailemi düşünmeyi bırakabilirim
Dayım babamdan borç almış, yüklü miktarda ve bu parayı ödeyememiş. 3 aydır da kredi yüzünden de maaşı gelmiyor babama. Buzdolabımız bomboş ve ben 12. sınıf öğrencisiyim. Sınavla uğraşmam gerekirken ailemle uğraşıyorum. Annemle babam her gün kavga ediyor. Ben artık bunaldım, başımı alıp gitmek istiyorum ama gidecek kimsem yok. Doğrudürüst ders bile çalışamıyorum. Ne yapacağımı bilmiyorum. Bana yardım edin. Borç yüzünden üniversiteye gidemeyeceğim diye korkuyorum, sanırım da gidemeyeceğim. Annemin psikolojisi bozuldu. Evde huzur yok. Her gece ağlayıp uyuyorum. Psikolojim bozuldu. Artık bu sıkıntılardan anneannemden borç istedik, vermedi. Kendi oğlu verse ölecek sanki de vermiyor. Diğer dayım da anneannemin maaşını biz alıp yiyeceğiz sanıyor. Herhalde o da maaşı vermek istemiyor. Dedem yaşasaydı bulurdu, borç-harç olurdu. Yok ama dedem hayatta değil. Bu borç yüzünden annemle babam boşanmayı düşünüyorlar boşanırlarsa ben napıcam kimse beni almazsa nolacak
Bu soru 26 Mart 2026 15:07 tarihinde Psikolog Lara Yelda Aktaş tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Merhaba sevgili danışan,
Yaşadığın şeyin ağırlığı gerçekten çok anlaşılır, çünkü sen aslında sadece kendi hayatını kurmaya çalışan bir genç değil, aynı zamanda ailendeki krizlerin ortasında kalmış birisin ve bu durum zihninin sürekli oraya dönmesine neden oluyor. Bu düşünceler seni yormasının sebebi zayıf olman değil aksine zihninin çözüm bulmaya çalışması ama burada önemli bir gerçek var sen bu yükün sahibi değilsin sadece tanığısın.
Ailendeki borçlar, tartışmalar ve belirsizlikler senin kontrol alanında değil ve zihnin bunu kontrol etmeye çalıştıkça daha fazla sıkışmış hissediyorsun. Bu yüzden asıl ihtiyaç duyduğun şey düşünmemeye zorlamak değil, düşüncelerle arana sağlıklı bir mesafe koyabilmek.
Şunu fark etmek önemli senin hayatın şu an durmak zorunda değil. Bu kaosun içinde bile kendine ait küçük bir alan yaratabilirsin ve bu alan senin geleceğinle ilgili.
Sana bu noktada bir egzersiz önermek istiyorum. Gün içinde aklına ailenle ilgili düşünceler geldiğinde, kendine sessizce şu soruyu sor: Bu şu an benim çözebileceğim bir şey mi?
Eğer cevap hayırsa, zihninde bir cümleyle bunu yerine koy 'bu benim sorumluluğum değil ben şu an kendi yoluma dönüyorum. '
Ardından çok küçük bir eyleme geç sadece 10 dakika bile olsa ders çalışmak ya da odanı toplamak gibi.
Bu egzersiz aslında zihnine şunu öğretir, her düşünceyle gitmek zorunda değilsin.
Bir diğer önemli nokta şu korkuların çok gerçek hissettirebilir ama bu hisler geleceğin kesin bir gerçeği değil. Üniversiteye gidemeyeceğim düşüncesi şu anki çaresizlik hissinin bir yansıması olabilir. Oysa hayat tek bir yoldan ibaret değil ve şu an yapacağın küçük adımlar bile ileride çok şeyi değiştirebilir. Senin şu anki en büyük gücün her şeye rağmen devam etmeye çalışıyor olman.
Bu süreçte kendine şunu sık sık hatırlatabilirsin ben bu ailenin yükünü taşımak zorunda değilim ama kendi hayatımı kurmak için küçük adımlar atabilirim. Bu ayrım seni hem duygusal olarak rahatlatır hem de yeniden odaklanmanı sağlar.
Umarım yardımcı olabilmişimdir, ihtiyaç halinde tekrar soru sorabilirsin, buradayım🤍
Psikolog Lara Yelda Aktaş
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
