Nasıl daha sosyal olabilirim

Merhaba,

Sessiz olarak algılanmanızın sizi rahatsız etmesinin altında büyük ihtimalle sadece daha fazla konuşmak istemekten ziyade dışarıdan görünen halinizle içeride hissettiğiniz kişinin örtüşmemesi var. İnsan kendisini belli bir şekilde hisseder ama çevresi onu başka türlü algıladığında bir yabancılaşma yaşar. Sizin anlattığınız şey de buna benziyor. İçinizde konuşan, düşünen, yorum yapan, belki esprili ya da derin bir tarafınız var ama sosyal ortamda bunun yeterince dışarı çıkmadığını hissediyorsunuz. Bu yüzden mesele aslında sessiz olmak değil; olduğunuz kişinin görünür olmaması.

Bazı insanlar doğal olarak daha gözlemcidir, daha seçici konuşur, enerjisini daha kontrollü ortaya koyar. Sorun ancak bu sessizlik sizin isteğiniz dışında, kaygı ya da kendinizi geri tutma sonucu oluşuyorsa ortaya çıkar. Sizin yazdıklarınızda dikkat çeken şey şu; aile ortamında daha rahat konuşabiliyorsunuz, dışarıda ise bu tarafınız kısmen geri çekiliyor. Bu genelde kişinin konuşacak şeyi olmadığı için değil, zihninin sosyal alanda fazladan işlem yapmasından kaynaklanır.

Sosyal ortama girdiğinizde muhtemelen zihninizin bir kısmı konuşmanın kendisine odaklanmak yerine kendinizi izliyor. Nasıl görünüyorum, söylediğim şey saçma mı olacak, enerjim düşük mü, şimdi konuşsam garip olur mu, insanlar beni nasıl algılıyor gibi arka planda çalışan küçük değerlendirmeler oluyor olabilir. Bunlar çok yüksek düzeyde bir sosyal kaygı olmak zorunda değil. Bazen hafif düzeyde bir öz-farkındalık bile kişinin doğal akışını kesmeye yeter. İnsan kendini izlediği anda spontane davranamaz. Bu da dışarıdan sessizlik olarak görünür.

Aile yanında farklı olmanız çok şey anlatıyor. Çünkü orada performans göstermeniz gerekmiyor. Kabul edildiğiniz bir alandasınız. Düşünmeden konuşuyorsunuz. Cümle kurmadan önce kendinizi filtrelemiyorsunuz. Sosyal çevrede ise muhtemelen daha fazla filtre devreye giriyor. Yani problem büyük ihtimalle karakterinizin sessiz olması değil; sosyal bağlamda kendinizi yeterince serbest bırakamamanız.

Sessiz etiketinden kurtulmak için yapılabilecek ilk hata kendinizi zorla çok konuşmaya çalışmak olur. Çünkü bu sefer doğallık kaybolur ve insan yapay hissetmeye başlar. Amaç çok konuşmak değil, görünür olmak. Az konuşan ama ortamda güçlü bir varlığı hissedilen insanlar vardır. Çünkü söyledikleri nettir, enerjileri açıktır, beden dilleri canlıdır. İnsanlar onları sessiz değil, sakin ve kendinden emin olarak algılar. Buradaki fark nicelik değil, varlık hissidir.

Pratik olarak yapabileceğiniz en etkili şey sosyal ortamlarda konuşma hedefi koymak yerine katkı hedefi koymak. Kendinize bugün çok konuşacağım demek baskı yaratır. Ama bugün en az üç kez sohbete küçük bir katkı sunacağım demek daha uygulanabilir. Bu bir soru olabilir, kısa bir yorum olabilir, bir gözlem olabilir. İnsanlar sosyal olarak en çok uzun konuşmalarla değil, akışa düzenli katılımla görünür hale gelir.

Bir başka önemli nokta şu: Sessiz olarak etiketlenmek bazen kişinin kendisini daha da sessizleştiren bir rol haline gelir. Eğer birkaç kişi sizi böyle tanımladıysa, fark etmeden buna uyum sağlamaya başlamış olabilirsiniz. İnsan kendisine yapıştırılan sosyal rolleri bazen içselleştirir. Sessiz denilen kişi, konuşacağı anda bile içinde küçük bir direnç hisseder. Sanki rolünden çıkıyormuş gibi.

Burada özgüven meselesine de değinmek gerekiyor. Orta düzeyde özgüveniniz olduğunu söylemişsiniz. Bu bence oldukça gerçekçi bir değerlendirme. Çoğu zaman sosyal sessizliğin sebebi özgüven eksikliği değil, sosyal alanda yeterince alan kaplamaya alışık olmamaktır. Bazı insanlar çocukluktan itibaren düşüncelerini rahatça ortaya koymayı öğrenir, bazıları daha geri planda kalmaya alışır. Bu alışkanlık değiştirilebilir.

İnsanların sessiz biri olduğunuzu düşünmesi neden bu kadar rahatsız ediyor kısmı da önemli. Çünkü bazen bizi rahatsız eden etiketin kendisi değil, onun çağrıştırdığı anlamdır. Sessiz denince aklınıza çekingenlik, yetersizlik, görünmezlik, sıkıcılık gibi çağrışımlar geliyor olabilir. Oysa sessizlik bunların hiçbiri olmak zorunda değil. Belki önce kendi zihninizde sessizliğe yüklediğiniz anlamı sorgulamak gerekir.

Bence sizin ihtiyacınız olan şey kendinizi değiştirmekten çok, sosyal alandaki doğal tarafınızı biraz daha serbest bırakmak. Bunun için kendinize sürekli nasıl göründüğünüzü sormayı bırakıp sohbetin içeriğine odaklanmayı deneyin. İnsan kendinden çıktığında daha akıcı hale gelir. Çünkü asıl çekici sosyal enerji, kendini izleyen değil ortamla gerçekten temas eden insandan gelir.

Sizde konuşabilecek, kendini gösterebilecek taraf zaten var. Aile içinde ortaya çıkması bunun kanıtı. Şimdi mesele onu başka ortamlara taşımak. Bu bir anda olmaz ama küçük davranışsal adımlarla oldukça değişebilir.

Umarım yazdıklarım sizin faydalı olur. Eğer konuşmak veya soru sormak isterseniz burada olacağım.