Nasıl ilişki kurarım

Sevgili Danışan; Öncelikle bu kadar içten, tüm kırılganlığınla ve dürüstçe içini döktüğün için teşekkür ederim. Yaşadığın bu tıkanmışlık, yalnızlık ve "her şeye geç kaldım" hissi inan bana çok gerçek. Bu hisler bir o kadar da yorucu olabilir.Hayatın boyunca ilişkilere hep "dışarıdan" baktığını söylüyorsun. Bir şeye dışarıdan baktığımızda, sadece bize gösterilen vitrini görürüz. Başkalarının ilişkilerini, o ilişkilerin içindeki kavgaları, hayal kırıklıklarını veya monotonluğu bilmeden, kusursuz birer mutluluk tablosu gibi algılaman çok doğal. Bu da sendeki eksiklik hissini büyütüyor olabilir. Asla ulaşamayacağını düşündüğün o kadına hissettiğin platonik aşk da aslında bu güvenli mesafenin bir parçası olabilir. Platonik aşklar canımızı çok yakar ama bir yandan da bizi "gerçek bir ilişkinin getireceği reddedilme, incinme veya başarısız olma" riskinden korur. Ulaşılmaz birini sevdiğinde, bilinçaltın seni aslında o çok korktuğun cesaret adımını atmaktan koruyor olabilir mi?İnsan zihni, mutsuz olduğunda lineer ve acımasız bir zaman algısı yaratır. "Şu yaşa geldim, şu ana kadar olmadıysa bundan sonra da olmaz" gibi katı kurallar koyar. Ancak hayat bir yarış pisti değil ve sevginin, bağ kurmanın, ilk kez aşık olmanın ya da bir ilişki yaşamanın sabit bir kronometresi yok. İyi bir işin ve ekonomik yeterliliğin var; bu, hayatının bir alanında sorumluluk alabildiğini, istikrar sağlayabildiğini ve güçlü durabildiğini gösteriyor. Temelin sağlam. Sadece hayatının "duygusal ve paylaşımsal" odasını henüz dekore etmeye başlamamışsın. Bu geç kaldığını değil, sadece o odaya girmeye henüz cesaret edemediğini gösterir.

Hayatın anlamsız gelmesi, aslında içindeki o yoğun sevme ve sevilme potansiyelinin baskılanmasından kaynaklanıyor olabilir. İçinde birikmiş devasa bir şefkat, aşk ve paylaşma arzusu var ama bunu yönlendirecek bir alan bulamadığında, o enerji içeriye döner ve anlamsızlık hissine dönüşüyor olabilir.Desteğe ihtiyacın olduğunda senin için buradayım…